Aventyr
op reis
Home
About
Logboek
Video
Onze ervaringen
Gastenboek
Links
Voorbereidingen en vertrekken
Colijnsplaat - Bretagne
Bretagne - La Coruna (En de oversteek van de golf van Biskaje)
Noord Spanje en z'n mooie Ria's
Portugal
Madeira Archipel
Canarische eilanden (Graciosa, Lanzarote, Fuerteventura, Gran Canaria)
Canarische eilanden (Tenerife)
Canarische eilanden (La Gomera)
Canarische eilanden (La Palma)
Canarische eilanden (La Gomera 2009)
Canarische eilanden (Tenerife 2009)
Carnaval de Santa Cruz
Madeira 2009
Oversteek Madeira - Marokko
Marokko
Gibraltar
Andalusië- Zuid Spanje
Costa Blanca- Zuid Spanje
Balearen- Formentera, Ibiza, Mallorca en Menorca
Sardinië
Sicilië
Corfu & Paxos
Lefkas, Kefalonia, Kalamos en Itháki
De golf van Patras naar het kanaal van Korinthe
Peleponessus
Zakynthos & Kefalonia
Malta
Tunesië
Sardinie II, oktober 2009
Balearen II, oktober 2009
Zuid Spanje, oktober 2009
Overwinteren in Zuid Spanje
Terug in Nederland
Terug in Spanje 2010
Zuid Spanje 2010
Algarve
Portugal 2010
Noord Spanje 2010
Terug over de golf van Biskaje
Zuid- en Noord Bretagne
Kanaaleilanden Jersey en Guernsey
Op de terugweg langs Noord Frankrijk en Belgie
Oversteek Madeira - Marokko

21-3-2009 Een warm welkom in Marokko

We hebben de nacht weer met de Lexy naast elkaar gevaren. Bert draait samen met Steve de nachtwacht. Steve heeft zijn radarverklikker aan, die waarschuwt als er een radar in de buurt komt en Bert checkt iedere wacht met onze radar de schepen. We komen duidelijk dichter bij het land. Er komen steeds meer schepen. De meesten varen met een ruime bocht om ons heen. Ook een voordeel van twee boten dicht bij elkaar. De zonopkomst is prachtig, Portugese oorlogschepen verwelkomen ons al in het water. Voor diegene die deze niet kennen, het zijn kleine kwallen die hun “zeilvin boven water brengen en zo door de wind worden meegenomen. Bert is duidelijk al iets wakkerderAnnette nog een "beetje" moe aan haar fruithapjeDe tentakels schijnen zeer gevaarlijk te zijn. Vannacht is de wind weggevallen, we motorzeilen. Wel is het heerlijk rustig aan boord. Bert maakt een heerlijke vruchtensalade van verse ananas en sinaasappel. We douchen achter in de kuip en Bert scheert zich na 4 dagen. We moeten tenslotte een beetje netjes in Marokko aankomen. We hebben besloten naar Mohammedia te varen in plaats van naar Rabat. In Rabat zouden we in het donker aankomen en met een zandbank en mogelijke golven in de haveningang vinden we dat niet verstandig. Mohammedia is 20 mijl korter. Nu kunnen we ook nog even heerlijk zeilen. Er staat ongeveer 11 kts wind en halve wind lopen we 4,8 tot 5,1 mijl per uur. En het is zo vredig. Er staat een lange lome swell. Wel een meter of 1,5 maar daar merken we niets van. Iedere keer worden we opgetild en daarna worden we weer zachtjes teruggezet. Dit is weer waar we het voor doen. Aan het einde van 4 dagen zeilen is dit wel een kers op de taart. Zon, rust onder zeil. We genieten dan ook beiden van de laatste mijlen. Bert zet nog even een wasje in onze “magic blue bucket”. Nadat Annette heeft gedouched gaat het een stuk beter. En leggen we de laatste mijlen onder zeil af.Bert zet nog even een wasje in het sop. Dat draait (schommelt) zo gratis schoon onder het zeilen.Met tegenzin zetten we de motor aan voor de laatste mijlen naar de haven. Mohammedia is een grote haven voor de petrochemische industrie. Geen idylle dus, maar de yachtclub heeft 2 goede steigers. Vissers varen net uit en zwaaien ons tegemoet. Steve heeft gekozen om door te motoren en is er eerder dan wij. Hij heeft ook al gebeld. Er wacht ons een warm welkom. Vooral de kleine havenmeester is ontzettend aardig. Hij spreekt goed Engels en omarmt ons vol met enthousiasme. Binnen een kwartier zit ons boot vol met de officials. De politie, douane en immigratie (denken we). Steve vertaalt (hij woont in Frankrijk en spreekt dus vloeiend Frans). Iedereen schrijft dezelfde gegevens op zijn eigen papiertje, alleen in een verschillend uniform. We moeten onze paspoorten en papieren inleveren. Over een uurtje is ons pasje klaar en kunnen we dit ophalen bij de havenpolitie. We gebruiken de tijd om nog iets op te ruimen en te douchen, halen ons pasje op bij weer een ontzettend aardige collega van de politieman en gaan op zoek naar iets te eten. Wat een verschil met Madeira of de Canarische eilanden. Uitzicht vanaf de boot op onze "buren" de vissersboten in de havenDe eerste straten doen een beetje armoedig aan. We moeten eerst op zoek naar Dirhams. Na wat vragen loopt een bewaker van de sociale dienst bijna 10 minuten met ons mee naar de pinautomaat. Begint dat nu al dat geplak waar we voor gewaarschuwd zijn. Het valt alles mee. Hij vraagt wel aan Bert; ‘die vrouw, werkt die voor jou’? Bert moet nog een beetje wennen aan hoe ze hier naar vrouwen kijken. Met de petit taxi laten we ons voor 7 Dirham (€ 0,70) naar de Kasbah (oude vesting) brengen. Het verschil met 4 dagen zee is wel heel groot. Het wemelt er van de mensen, onbekende geuren komen ons tegemoet. Grote stapels olijven kijken ons al uitnodigend aan, evenals enorme brokken nougat en ander zoets. We eten een heerlijke Marokkaanse soep (5 Dirham) en een gemengde visschotel. Echt heerlijk. Bier is mogelijk, maar wordt wel in een plastic zak op de tafel gezet. We laten ons terug brengen naar een plein, waar wel 10 ijszaken rondom zitten. Wie had dat gedacht. Een plein vol met ijszaken! Als we terug zijn aan boord, zijn we snel figuurlijk onder zeil.

 

 

19-3-2009 We naderen het vaste land
Aanboord gaat alles goed, hebben wat kleine probleempjes gehad maar zijn weer opgelost.

Vandaag niet in de gelegenheid geweest om te schrijven ga dit alsnog deze morgen doen.

Weer is momenteel weer rustig lekker zonnig, weinig wind, maar gelukkig wel uit de goede richting.

 

Annette slaapt eindelijk een paar uurHebben momenteel 485Nm gevaren, hebben koers verlegt naar Mohammedia,

Rabat hadden we in de avond aan moeten lopen rond een uur of 20.00uur UTC net naar laagwater er zijn diverse zandbanken voor de rivieringang en de Pilot waarschuwt voor overfalls tussen de Breakwater. Hoewel we door de marina vanaf zee naar binnen begeleid kunnen worden durven we dit niet aan. Vandaar dat we naar de vele malen grotere haven van Mohammedia. Bijkomend voordeel ze schijnen er een buitenzwembad te hebben en dat hebben we wel verdiend naar al dat zoutewater om ons heen. Tot zover nu vanmiddag volgt een aanvulling van de afgelopen twee dagen.

 

Verwachte aankomsttijd ETA 17.00 uur UTC. Huidige positie 34:06N 007:57W

 

 

18-3-2009 Welcome aboard  en Feuertopf

De kop is eraf we hebben de eerste 24 uur erop zitten en hebben uiteindelijk de eerste 24 uur 130 Nm gevaren. Om klokslag 18.00 UTC hebben we een radiosced met Dennis en zijn ook blij verrast dat ook Ton Verbraak die we ook kennen van de Toerzeilers hierbij is. Altijd leuk om onderweg weer even  contact te hebben met de bewoonde wereld. Ton geeft aan dat het gesprek wordt opgenomen en mogelijk aanstaande zondag bij de Meteocursus wordt gebruikt. We zitten zeker in een gebied wat interessant is voor een meteocases. Dat er meer zielen op deze aarde zijn die graag contact willen met de bewoonde wereld blijkt wel uit het kleine vogeltje wat binnenkomt vliegen. En de klok die Annette van haar collega’s had gekregen met Welcome aboard als landingsplaats en rustplaats kiest voor de nacht. Hoewel want ik aan de microfoon aan het doen ben is ook wel interessant tweede landingsplaats wordt het beeldscherm direct bij de communicatiehoek. Hij is zo uitgeput dat ik hem kan aanraken als ik dit zou willen. Hij blijft de gehele nacht bij ons en laat nog een aantal souvenirs achter van zijn bezoek als hij de volgende dag weer wegvliegt. Wellicht wist hij wat voor weer we deze nacht zouden krijgen en zocht hij een schuilplaats voor de nacht. Hadden we de eerste nacht niet veel wind dit werd komende nacht ruimschoots gecompenseerd. In strijd met onze eigen regel om s’nachts een tweede rif te steken gingen we de nacht in met één rif. Het gaat dan ook heerlijk met zo’n 6,6 knp. Het is binnen zelfs lekker comfortabel. Uiteraard worden we weer vergezeld door de nodige dolfijnen.

Om 03.00 tijdens de wisseling van de wacht kondigt zich weer een buitje aan. Annette heeft ook nu weer geen oog dicht gedaan, ze kan gewoon niet slapen om zo’n bewegende boot. Als iemand een idee heeft om dit op te lossen houden we ons aanbevolen. Annette roept mij naar een kwartiertje ze ziet het overal flitsen en is hondsmoe we besluiten dat zij toch maar weer gaat liggen. En ik de wacht doordraai, net voor we de eerste squall (zware regenbui waarin je binnen een minuut helemaal niets meer droog aanhebt) krijgen heb ik het grootzeil binnengehaald. Door de regen van de afgelopen uren stond er al redelijk wat water onderin als gevolg van het eerste rif achteraf een geluk. Het begint ineens enorm te regen gevolgd door zware windstoten 25 knp, als dit nog niet genoeg is krijgen we een gigantisch onweer over ons heen. Zo extreem dat de lucht verlicht is alsof het dag is met diverse donderklappen om ons heen. Op dit soort momenten liggen we toch liever in ons waterbed thuis en worden wakker omdat we zo eng gedroomd hebben. Ik besluit de handheld- marifoon en GPS samen met de Epirb in de oven te doen gezien dit een kooi van Faraday is. We krijgen deze nacht meerdere van dit soort buien over ons heen, om onze zichtbaarheid te vergroten hebben we het deklicht aan wat in de keerfok schijnt en zodoende hel wit oplicht. We worden namelijk omringt door de nodige schepen en net zoals ik hun niet zie op de radar zullen ze ook ons niet zien. Om 10.00 uur zien we de zon weer achter de wolken vandaan komen en vindt onze gast van vannacht het ook tijd om zijn vleugels weer eens uit te spreiden. Om vervolgens toch nog weer een aantal keren terug te komen.

Maar hoe zit het dan met de Feuertopf; zoals ik gisteren al schreef geen vis gevangen en we hadden beide niet zo’n zin om te koken. Dus maakte we een blik van de Duitse Feuertopf open die we op Gran Canaria hadden gekocht samen met Henk en Angela van de Mi Dushi. Het is een soort bruine bonenschotel alleen dan met een beetje Feuer. Nou dat heb ik geweten de hele nacht en ochtend heb ik er last van gehad.

Rond de middag hebben we buiten een heerlijke warme gardena douche genomen waarna we ons beide weer een stuk fitter voelden. Ik heb de middag gebruikt om wat van de gemiste slaap van afgelopen nacht in te halen. Annette had gelukkig vanochtend ook wat kunnen slapen. Ze is nog wel moe maar voelt zich niet meer zo ziek.

Als we van te voren hadden geweten dat het weer zo slecht was met regen en kou waren we op La Gomera gebleven. Maar anderzijds hebben we ook heel veel zin in Marokko. Nou dat is het voor vandaag…..

Voor de statistieken onze positie om 17.00 uur UTC  34’ 20 Noord: 012’ 13 west, SOG 5,7 Nm, COG 085, Winddirection 346, windspeed 8,9 kn. In 48 uur hebben we 260Nm gevaren. Nog 264Nm te gaan als we rechtstreeks varen.

 

 

17-3-2009 De trossen zijn los we zijn onderweg naar Rabat in Marokko

Zoals ondertussen gewoonlijk voor de Baasjes vertrokken we gisteren iets later als gepland. Om 17.10 uur lokale tijd gooiden we dan toch echt de trossen los om ze over vijf dagen in een voor ons nieuw land Marokko weer vast te knoppen. Voor we vertrokken nog even lekker een warme douche (iets wat de komende dagen onder een onkruidverdelger gebeurd om water te sparen). Nog even het laatste afscheid van Denis, Edith, Chris en Barbara is wat toch altijd weer iets wat zwaar valt, gezien we met hen een aantal leuke dagen hebben gehad. Nog even tanken en dan kunnen we weg. Het woordje even komt wel erg vaak voor zou het daarom altijd iets langer duren? Vlak voor vertrek sluiert Madeira haar bergen in een dicht wolkenpak is dit een voorbode voor onze nacht, gelukkig houden we het droog. Na de afgelopen weken stralend weer gehad te hebben. Hadden we ons vertrek iets zonnig voorgesteld. We voelen ons wel een beetje bedroefd om weer te moeten vertrekken, we hadden het reuze naar ons zin. Maar goed er is een weergaatje en als vertrekker gooi je dan de trossen los. Steve een solozeilende Ier van het Sy Lexy roept terwijl wij liggen te tanken “I’ll go with you to Marokko” en weg is hij altijd leuker om met twee boten op te varen.

We zijn nog maar net buiten de haven of we worden al begeleid door de eerste groep dolfijnen in de verte zien we nog wat vinnen van vermoedelijk walvissen. Het is bewolkt waardoor het ook eerder donker dan normaal, we zien dus ook Madeira bij night vanaf het water. Nog geen uur onderweg of we hebben al ons eerste contact met Dennis vanuit Dordrecht via de SSB. Geweldig dat er iemand is met wie je dagelijks even contact kunt hebben en onze vorderingen kunnen doorgeven.

We maken ons klaar voor de nacht en een wijsheid uit het verleden heeft ons geleerd dat we dit doen met twee keer gereefd grootzeil, ook al staat er weinig wind zodat we in ieder geval s’ nachts niet aan dek hoeven. Motorzeilend gaan we de eerste uren van de nacht in. Helaas zakt de wind er helemaal uit en het grootzeil staat vervelend te klapperen. Om 23.00 uur besluit ik om toch het grootzeil te laten zakken, Annette ligt net een uurtje in bed maar is door de spanning nog wakker. Zij volgt mijn onderneming half slapend vanaf haar bed binnen. Ik moet mij iedere paar minuten even melden.

We hebben ondertussen het wolkendek verruild voor een heldere sterrenhemel en zien in de verte een verlicht Porto Santo waar wij vorige jaar september aankwamen.

Ons kielzog is fluorescerend van de plankton en haaks op de boot komt met grote snelheid een dier aanzwemmen het is één van de vele dolfijnen die ons deze nacht zullen begeleiden. Voor het eerst hebben we het s’ nachts koud en zetten we een muts op. Annette trekt zelfs haar zeilpak aan, niet dom moet ik morgennacht ook maar eens overwegen. Helaas is Annette weer katterig maar draait toch haar wacht van 02.00-06.00 uur aan het einde vergezelt van een helder maantje de golven zijn ondertussen minimaal.

Bij zonsopkomst wisseling van de wacht hopelijk kan Annette nu iets van haar slaap inhalen. Niets is minder waar. De wind is wel zoveel toegenomen dat de motor uitkan en ook het grootzeil omhoog kan eindelijk rust. Om de speed er een beetje in te houden hijs ik nog een uurtje de Gennaker, wat direct zichtbaar is op het log 6,6 knp met een windsnelhied van 10-12 knp. Helaas moeten we hiervoor ruimer zeilen en varen we hierdoor nog noordelijk als we momenteel willen. Verwachten morgen een variabele wind te hebben die vervolgens oost wordt en vrijdag zaterdag mogelijk noord tot noordoost. Het is dus zaak om zoveel mogelijk hoogte te maken om het de dagen hierna nog bezeild te houden.

In de middag krijgen we ons eerste regenbuitje na een kwartiertje schijnt de zon ook weer maar het zout is mooi van de zeilen geregend. De swell is ondertussen toch weer toegenomen tot zo’n 2 meter maar is lekker lang dus niet vervelend. Laat ik dit nu niet te vroeg zeggen.

Ondertussen miezert het weer en het ziet er niet naar uit dat het gelijk weer zal stoppen. Ze hebben mij altijd verteld dat de vissen zo goed bijten als het regent, nou niet in mijn as mijn haak drijft nog steeds onaangeroerd achter de boot. Vanavond maar weer een blik opentrekken ipv verse vis.

Tot zover onze belevenissen van vandaag, hopelijk morgen verder als het weer en de gesteldheid het toelaten.

Nog even voor de statistieken onze positie om 15.00 uur UTC  33’ 27 Noord: 014’ 48 west, SOG 6,1 Nm, COG 054, Winddirection 155, windspeed 12,8 kn. In 22 uur 120Nm gevaren 


Home
About
Logboek
Video
Onze ervaringen
Gastenboek
Links