Aventyr
op reis
Home
About
Logboek
Video
Onze ervaringen
Gastenboek
Links
Voorbereidingen en vertrekken
Colijnsplaat - Bretagne
Bretagne - La Coruna (En de oversteek van de golf van Biskaje)
Noord Spanje en z'n mooie Ria's
Portugal
Madeira Archipel
Canarische eilanden (Graciosa, Lanzarote, Fuerteventura, Gran Canaria)
Canarische eilanden (Tenerife)
Canarische eilanden (La Gomera)
Canarische eilanden (La Palma)
Canarische eilanden (La Gomera 2009)
Canarische eilanden (Tenerife 2009)
Carnaval de Santa Cruz
Madeira 2009
Oversteek Madeira - Marokko
Marokko
Gibraltar
Andalusië- Zuid Spanje
Costa Blanca- Zuid Spanje
Balearen- Formentera, Ibiza, Mallorca en Menorca
Sardinië
Sicilië
Corfu & Paxos
Lefkas, Kefalonia, Kalamos en Itháki
De golf van Patras naar het kanaal van Korinthe
Peleponessus
Zakynthos & Kefalonia
Malta
Tunesië
Sardinie II, oktober 2009
Balearen II, oktober 2009
Zuid Spanje, oktober 2009
Overwinteren in Zuid Spanje
Terug in Nederland
Terug in Spanje 2010
Zuid Spanje 2010
Algarve
Portugal 2010
Noord Spanje 2010
Terug over de golf van Biskaje
Zuid- en Noord Bretagne
Kanaaleilanden Jersey en Guernsey
Op de terugweg langs Noord Frankrijk en Belgie
Voorbereidingen en vertrekken

29-5-2008 Annette haar “eerste vertrek”

Vandaag was een “eerste vertrek”, mijn laatste werkdag. Ik kan me er nog absoluut geen voorstelling van maken. Het afscheidsfeestje was om 16.00 uur, maar om 16.15 uur zat ik nog mijn laatste emails te versturen. Ik heb ook absoluut nog niet het gevoel dat ik nu 16 maanden vrij ben en zou het nog heel normaal vinden om maandag weer te gaan. De laatste weken heb ik mijn klanten en andere lopende zaken overgedragen aan een nieuwe collega. Ik zal zowel mijn collega’s als klanten missen, want ik vind nog steeds dat ik erg leuk werk “deed”.

 

De collega's van Varel op de fotoAls afscheidscadeau hadden mijn collega’s een leuke mand gemaakt. Ik twijfel wel aan de indruk die ik achter heb gelaten, want in de mand zat vooral veel snoep. Grote zak met spekkies en drop. Maar ook praktische zaken zoals primatour, oordopjes en DEET. Erg leuk! Er zit zoveel in de mand, dat ik nog lang aan ze kan denken. Terwijl ik naar de tandarts was (laat die het bovenstaande maar niet lezen) hadden ze ook nog een leuke groepsfoto gemaakt.

Zelfs twee oud collega’s en een toeleverancier kwamen nog even langs met zowel praktische relatiegeschenken als een boekenbon. Tja en voor reisboeken zwicht ik nogal snel, dus die vinden vast een goede bestemming.

 

Het huis staat inmiddels vol met bloemen, want Bert heeft al een bos gehad van zijn team en prachtige rozen van een klant. Vandaag werd ik ook nog verrast met een prachtig boeket.

 

Daarna snel naar een afscheidsfeestje van een vriendin. Zij vertrekt eind juni voor 3 jaar naar Dresden. Haar schoonzus had een surpriseavond georganiseerd met 20 vriendinnen en familie.

 

Op dit moment worden we zo geleefd, dat we het nog niet zo erg beseffen. Nu nog twee weken en klussen en dan hopelijk de trossen los. Vanaf 2 juni is het volgende vertrek een feit; dan is ons huis verhuurd. Dat vind ik nog het meest vreemd; 16 maanden niet in je eigen huis (en ons heerlijke waterbed) zijn. Als ik de verhalen van andere vertrekkers lees kan ik toch bijna niet wachten.

 

 

30-5-2008 Op doktersbezoek voor de boordapotheek

Vandaag bij de dokter de lijst van de Radio Medische Dienst doorgelopen. Een maand geleden hadden we deze achter gelaten bij de dokter om een week later met een zak vol uit de apotheek te komen. Het grootste deel kwam overeen, maar voor een aantal medicijnen hadden we blijkbaar alternatieven gekregen. Ik had zo goed mogelijk naar de verschillen gezocht en de alternatieven erbij gezet, maar het leek me toch wel handig om dit nog te checken. Ook maar goed bleek. Om geen problemen te krijgen met o.a. morfine hebben we ook een doktersverklaring nodig. Nu is de computer en het typen van teksten niet echt de hobby van onze dokter, maar gelukkig was ik de laatste patiënt. Na een half uur had ik een zeer officieel uitziende verklaring in het Engels met 2 indrukwekkende stempels.  Na een korte instructie met de injectienaald was ook dit onderdeel compleet. Nog even de laatste medicijnen ophalen en dan zijn we er medisch gezien klaar voor.

 

Bert heeft vandaag ook de laatste dag gewerkt en nog even van de gelegenheid gebruik gemaakt om onze site door te mailen. De eerste reacties richting ons gastenboek werden meteen een feit. Zowel klanten als collega’s reageren erg enthousiast. Ook hij kwam er niet aan om tijdens zijn laatste vergadering nog even in het middelpunt gezet te worden.

 

Voor de rest is er vandaag vooral stress van het leeg halen van ons huis. We nemen ons echt voor minder te verzamelen. Toen ik vanmorgen het Energiebedrijf wilde bellen bleek ook de aansluiting al vervallen te zijn. Erg vreemd om naar huis te bellen, wat je jaren hebt gedaan en te horen dat het nummer niet in gebruik is.

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

31-5-2008  Ledenvergadering en etentje

Corjan aan de klusVandaag naar de ledenvergadering in “onze” jachthaven geweest. Leuk om weer bekenden te zien. De jachthaven heeft net een geheel vernieuwde site met onderdeel Vertrekkers. Hier mogen we ook ons belevenissen gaan vertellen. De link naar deze nieuwe site is te vinden onder “links”.  Vrienden Cor Jan en Marion komen onverwachts langs in Middelharnis. Cor Jan wordt meteen aan de klus gezet. ’s-Avonds nog een laatste etentje met het werk van Annette . Heerlijk gegeten (mede dankzij een welwillende collega die mijn bestelling door wilde geven, want we waren door het klussen weer te laat). Een gezellige club, ik zal ze missen.

 

 

1-6-2008 Is vertrekken leuk?

Morgen moeten we ons huis uit. Bert moet zijn carrière van 8 jaar uit de kasten halen. Er is een papiercontainer van de buren nodig, die ook helemaal vol wordt gestort. En overal liggen nog kleine dingetjes. Er komt geen eind aan. Doodmoe en spuugzat zijn we het. Er gaat weer een auto en aanhangwagen vol mee. Om 0.15 uur stappen voorlopig voor het laatst ons eigen bed in.

 

 

2-6-2008 Weg (t)huis

Wat zullen we ons bed missen! We zeggen al jaren het lekkerste (water)bed van de hele wereld te hebben, en we hebben al heel wat plaatsen bezocht. Annette jaagt nog door het huis voor de laatste schoonmaakacties. Bert pakt de kar in en ruimt de garage nog op. We hadden gedacht terug te moeten komen voor de garage, maar alles is gelukt. Met een houten tuinbank bovenop en zwaar door de assen omdat er 75 meter ankerketting in de achterbak ligt staan we klaar voor vertrek. Annette gooit de charmes nog in de strijd om een voorbijrijdende vuilniswagen te strikken om onze grijze container (ook tot de nok toe vol) en overige rommel mee te nemen. Om 11.00 uur ontmoeten we onze huurder. Na een korte rondgang gaan hij en het verhuurbedrijf weg en zorgen wij voor de laatste zaken. Hoe zal ons huis er na 16 maanden uitzien?  Daarna rijden we richting Bert’s moeder. Die krijgt nog wat extra in de schuur (en ze lijkt inmiddels Shurguard wel). Vervolgens leveren we de auto van Annette in en rijden naar Middelharnis. We hebben nog steeds geen idee, dat we nu echt weggaan en  voorlopig geen huis meer hebben. Wel krijgen we mede door het lekkere weer een beginnend vakantiegevoel.

 

 

5-6-2008 Slapen op onze eigen boot en examen

Een vreemde dag vandaag. De voorhut is klaar en Annette gaat deze schoonmaken en inruimen. We hebben meer dan 40 boeken bij ons en deze gaan op de planken. (Bert vind de volgende ochtend dat hij een in boekenkast slaapt). Ook de kleding moet een plekje krijgen. Bert gaat verder met de keuken weer in elkaar zetten. Dit kost toch meer tijd dan gepland.

Eigenlijk was vandaag de planning om onze kotterstag te zetten, maar helaas regent het in Middelharnis de hele dag. Annette ruimt de boot van Willem op en gaat zich daarna gereed maken om examen te doen. Vanavond gaat ze op voor TBV (Technicus Beveiliging). Toch wel vreemd, zo zit je helemaal in de botenwereld en opeens weer midden in het werk. Voorlopig ziet ze nu echt voor de laatste keer haar collega’s. Het examen is van 18.30 uur tot 22.00 uur en heel veel schijfwerk. Ze heeft er een gematigd gevoel over. Bert heeft in de avond samen met Ronald Offerhaus de mast gesteld en is tot 0.00 uur nog met de keuken bezig. En daarna slapen we voor het eerst op onze eigen boot! Eindelijk.

 

 

6-6-2008 Bruiloft van Ellis en Ysuf

Vandaag hebben we een verplichte dag vrij. Nichtje Ellis en Ysuf trouwen vandaag voor de 2e keer. Ze zijn 2 jaar geleden op deze dag in Turkije getrouwd, maar toen konden de meeste mensen er niet bij zijn. Ysuf is in oktober naar Nederland gekomen en vandaag geven ze een feest voor vrienden en familie in Nederland. We rijden eerst naar Rotterdam voor nog wat “bootschappen”en halen vervolgens Bert’s moeder op. Eén minuut voor drie zijn we in Bunschoten. Op een leuke lokale buiten geven ze elkaar (niet officieel) nogmaals het jawoord. In de avond wordt er volop gefeest. We slapen bij Bert’s moeder. Een erg leuke dag waar Ellis en Ysuf ongetwijfeld met veel plezier op terug zullen kijken. Terwijl wij weg zijn, monteert  Jan van Neutmast onze kotterstag. Dit een extra voorstag waar we een stormzeil met leuvers aan kunnen slaan. Bij slecht weer kunnen we onze rolfok inrollen en redelijk snel een klein voorzeil gebruiken. Het ziet er buitengewoon netjes en stevig uit.

 

 

7-6-2008 Weer bezoek

Vanmorgen de wekker weer vroeg gezet. Willem komt vandaag zijn boot ophalen samen met zijn gezin. En volgens Willem’s gewoonte neemt hij appeltaart mee. Gisteren hebben we een schroefasflens opgehaald en deze moet er nu opgezet worden. Willem is benieuwd of dit de oplossing is voor de motortrillingen en klust nog rustig mee. De boot wordt in de takels gehangen, zodat deze flens gemonteerd kan worden. Helaas blijkt dit niet het gewenste resultaat te geven. Als Willem na 2 uur klussen eindelijk wegvaart, roept hij nog dat hij verder na zal denken en eens verder zal informeren. Ronald werpt ook nog een deskundige blik (en oor) en samen met Bert denken ze de oplossing te weten.

 

We eten door al dit klussen laat en na het eten staat het volgende bezoek in de loods; Peter en Miranda. Ze gaan vanavond voor ons diner zorgen en helpen ook weer met klussen (zulk bezoek is meer dan welkom). Peter zet de ankerlier weer in elkaar (de bofferd had deze ook uit elkaar gehaald) en Miranda sopt onze lattenbodem schoon en zorgt voor een heerlijke marcronischotel. Helaas blijkt het klussen met een glas wijn toch minder goed te gaan. Annette vult de net gekochte DVD boxen vol met ondergoed en Bert monteert onze “badkamer” weer in. Deze was totaal gedemonteerd (eigenlijk net als de rest van de boot). Bert heeft het wasbakje weggehaald en deze ruimte gebruikt voor een enorm voorraadkist. Ook moest er de nodige kabels via deze ruimte getrokken worden. Overdag is ook de keuken weer schoongemaakt en ingeruimd. Het begint nu toch echt weer een drijvend huisje te lijken. Zelfs alle kleren zijn bijna aan boord. Echt een wonder, want er stonden 2 grote dozen, 1 grote koffer, 2 tassen en er zijn kleren op hangertje meegegaan in de auto.

 

 

8-6-2008 We hebben een boekenplank

Een boot uit elkaar halen is redelijk snel gedaan, maar alle schotten weer terug plaatsen blijkt nog een heel werk. Vandaag is Bert bijna de hele dag bezig geweest met de “badkamer”. Ook staan alle banken en schotten in de kajuit weer terug. De 1e boekenplank is weer ingeruimd.

 

 

9-6-2008 Zou de schroefasflens nu dan goed zijn?

Vandaag zijn de dekdoorvoeren voor de zonnepanelen gemaakt en provisorisch aangesloten. Ze blijken prima te werken. We hebben meteen de koelkast op zonne-energie draaien. De stuurkolom is afgeschuurd en moet nu nog in de verf. Annette is in de middag met het aanhangwagentje naar Amertech in Hardinxveld gereden voor het juiste onderdeel voor de schroefas. Daarna het lang verwachtte slot op gehaald bij Stazo in H.I. Ambacht (voor het lange wachten kregen we dit gratis) en het aanhangwagentje bij vriend Cor Jan terug gebracht.

Na terugkomst in Middelharnis kon Bert voor de 4e keer de boiler er uit halen en de flens weer aanbrengen. Inmiddels is hij handig geworden hierin en kost en nog “maar” een uur deze handeling. We zijn zo lang bezig geweest, dat we niet eens naar de blijkbaar grandioze wedstrijd van het Nederlands elftal hebben gekeken.

 

 

10-6-2008 Het is alleen maar stressen

Bert is vandaag verder gegaan met de zonnepanelen. Daarna heeft hij de antenne tuner van de SSB zender/ontvanger geplaatst. Hij moet hiervoor in een nogal onhandige houding in de bakskist zitten; een garantie voor slapende voeten. Ook de kabel voor de radar is deels getrokken. Deze hele operatie in een behoorlijke klus. In de avond heeft hij de radarpaal opgebouwd en de bekabeling in de paal aangebracht. Het toch wel vele werk van deze laatste grote klussen zorgt dat we vandaag in overweging nemen om een week later te gaan vertrekken. Nu is het alleen maar stressen. Niet echt een goed uitgangspunt om weg te gaan.

 

 

11-6-2008 Vertrekdatum uitgesteld naar 21 juni

De kogel is door de kerk. We gaan de vertrekdatum verplaatsen naar 21 juni. Naast de bekabeling, het plaatsen en aansluiten van de radar en SSB apparatuur moet ook het tussenschot tussen de achterkajuiten nog geplaatst worden. De praktijk leert inmiddels dat dit toch het nodig werk kost. Daarnaast moeten ook reparatiegaatjes nog in de gelcoat gezet worden en wil Bert de banken nog schuren en in een speciale behandellaag zetten. Bovendien lopen we het risico dat vrijdag of in het weekend de Haringvlietbrug niet draait i.v.m. de wind en buitenom vinden we nog geen optie naar Colijnsplaat.

 

 

13-6-2008 Een ongewild frisse duik en een radarpaal die staat of toch niet?

De radarpaal wordt voor de eerste keer geplaatstReady yo diveBert is vandaag de hele dag bezig geweest met de radarpaal voor achter op de boot. Toen deze met vereende krachten rond 16.30 uur eindelijk geplaatst kon worden, liet een medeklusser de pasplaat helaas pardoes in het water vallen. Het gevolg dat Bert het duikpak aan moest om het belangrijke onderdeel op te duiken. Toen dit eindelijk gelukt was en de paal bevestigd was, kwam de volgende tegenslag. De achterwand is te flexibel om de paal en onze windvaan zonder al te veel schudden te kunnen dragen. Hier zal dus een oplossing voor moeten komen. Iedereen geeft zijn ongevraagde adviezen (niet geheel het juiste moment). We gaan er nog even over nadenken. Vanavond zijn we uit eten geweest met Rianne en Ronald Offerhaus. Heerlijk om even niet op de werf te zijn en uitstekend gegeten. Door het voetballen waren we aan het eind wel de enige in het restaurant. Bij Ronald en Rianne thuis hebben we de samenvatting nog gezien.

 

 

14-6-2008 Peter en Miranda helpen een handje mee

Peter monteert met volle overgave de zonneventilatorEindelijk gaat de giek er weer op, het is alweer bijna donkerPeter en Miranda zijn vandaag wezen  helpen. Bert heeft de kachel weer in de bakskist weten te monteren en Peter de nieuwe zonneventilatoren. Enigszins jaloers was hij wel op dit stukje techniek. Ze werken super. Het lijkt nu net of er een afzuigkap boven het gasfornuis zit. Er moest nog het nodige kabelwerk weggewerkt worden. Bert en Peter kost het bijna de hele dag. Aan het eind van dag liggen de vloerplaten van de achterhut er weer in. Als laatste gaat de giek erop. We lijken nu weer een beetje een zeilboot. We eindigen de dag voor ons vroeg rond 22.00 uur met een wijntje.

 

 

15-6-2008 Bezoek van Wouter en Saskia van de Schorpioen

Vandaag is Bert verder gegaan met de achterhutten. Je kan wel iets uit elkaar halen, maar het valt niet mee om alles weer in elkaar te zetten. Eind het eind van de dag zit het tussenschot en de plafond er weer in. Daarna begint het grote opruimen van het gereedschap. Alles lijkt zo gedaan maar het is een ongelooflijke puist werk. In middag komen vertrekkers uit 2005 Wouter en Saskia van de Schorpioen even langs.

We hebben nu ook zitkussens in de boot en de lattenbodem ligt onder het matras. Toch een stuk gezellig dan aan twee kanten kluskratjes. Stukje bij beetje wordt het steeds meer een “woonboot”. Annette sopt de achterhut en ruimt een deel in. Vanuit Dordrecht hebben we van medeklussers/vertrekkers Ank en Dennis net gehoord dat zij morgen of dinsdag nu echt gaan. Zij zaten in het zelfde schuitje. Klussen tot je er bijna bij neervalt. Jammer dat wij nog niet klaar zij om mee op zeilen.

 

 

16-6-2008 Het achterschip moet nog even verstevigd worden

Bert op zijn favoriete plek in de bakskistVandaag gaat Bert verder met de versteviging van de achterwand. Een klus die weer behoorlijk uit de klauw loopt. Alles is er weer af. John en Ilse op bezoek op de motorDe tuner van de SSB apparatuur, het rek voor de schoten, de windvaan, de radar en het achteranker. De tuner zat gekit op een plankje van ongeveer A4 formaat. Deze kit blijkt zo sterk, dat het meer dan 2 uur kost om het af te branden en te slijpen. Om 18.00 uur is Bert het polyester aan het schrappen. Hier komt dan  een houten plaat met polyester tegen aan en nieuwe “stringers” in de lengte richting. Eigenlijk weer een megaklus en net op het moment dat we dachten dat we nu echt bijna klaar waren.

Rond de lunch komen vrienden John en Ilse even langs met hun nieuwe motor. Zij zijn op weg naar Brugge en komen ons snel gedag zeggen.

 

 

17-6-2008 Slangenmens wordt geassisteerd door operatiezuster

Bert gaat vandaag verder mijn zijn megaklus. Gisterenavond is hij tot 23.30 uur bezig geweest met de achterplaat te lamineren met polyestermatten en epoxy.  Vanmorgen gaat hij direct verder. Ook haaks op het achterschot worden extra verstevigingen gezet. Dit is nogal precies werk en het kost een tijd voordat de planken op maat zijn. Al met al ligt hij weer tot 23.30 uur in de krappe bakkist. Gelukkig is hij afgevallen, want anders zou hij klem gezeten hebben. Wel schiet regelmatig de kramp in de benen. Je moet je voorstellen een ruimte van circa 60 cm breed/ en 50 cm diep. Daarin zitten ook nog een motor van een achteranker en een kachel. Na vanavond is hij een echt slangemens. Annette is een soort operatiezuster, alleen in plaats van een scalpel, mesjes en gaasjes zijn het schroevendraaiers, dopsleutels, moeren, epoxy en handschoentjes.

Er wordt vanaf morgen meer wind verwacht. Daarom beginnen we nog met het zetten van het grootzeil,  want morgenavond willen we weg. Pas om 2.30 uur gaan we naar bed (waanzin!)

 

 

18-6-2008 Het licht gaat even uit

Eindelijk staat de radarpaal dan toch definitiefHet was gisteren te veel en te laat. We zijn allebei nog doodmoe. Maar omdat we vanmiddag weg willen staan we om 7.30 uur op. Bert gaat verder met het monteren van de onderdelen op het achterschip. Daarnaast moeten er ook nog veel kleine dingen gedaan worden. Planken in de kisten om de waterfilter te beschermen, de ankerketting weer in de bak, het anker op de voorplecht. We hebben gebak omdat we vandaag weg gaan. Annette haalt verder de “rommel”van de zolder. Er komt geen eind aan en in de middag gaat het licht uit. De werkzaamheden zijn nog niet klaar om weg te gaan en Annette is doodop. Ze gaat naar bed en Bert wordt geholpen door Robert een medeklusser met het monteren van de windvaan en radarmast. Om deze klus te klaren moet de hele motor van de ankerlier weer open (kost weer 2 uur extra.) Het loopt zoals gewoonlijk weer uit en om 19.00 staat alles pas weer. Al met al het de radarmast ons bijna een week werk gekost. We besluiten pas morgen te gaan, richting Colijnsplaat. Marco en Hanneke komen nog de nodige CD’s passen.

 

 

 

 

19-6-2008 Bert levert zijn auto in, we boffen toch maar met zoveel mensen om ons heen

Gaan we nu vandaag dan echt weg. In morgen stressen we nog. We willen de fok er op, de tafel moet er nog in, een aantal lijnen en vallen moeten nog aangebracht worden en Bert moet de mast nog in om de windrichtingsmeter en verlichting te monteren. Tussen de buien door hijst Ronald Offerhaus hem met de kraan omhoog. Dit zit eens een beetje mee. Vanmiddag willen we de auto van Bert wegbrengen, de laatste spullen naar Bert’s moeder, even langs mijn ouders en dan weer terug om de brug te halen. Jullie raden het al!  Dit is niet te halen dus we besluiten morgen weg te gaan. Dan waait het ook minder. Annette belt de havenmeester dat we vrijdag nu echt naar Colijnsplaat komen. Maar het nodige moet in de avond nog gedaan worden. Het plan is vrijdag naar Colijnsplaat te varen en hier zaterdag de 21e om 15.00 uur te vertrekken. Bert brengt inderdaad zijn auto weg, komt met de trein naar de ouders van Annette. Hier eten we nog en zij brengen ons weg naar Middelharnis. En daarna weer klussen. Morgen gaan we maar om de beurt slapen hopen we. Het begint wel heel definitief te voelen, nu we ook geen auto meer hebben. Ik (Annette) ben ook nog twee keer bij de buren geweest en dan sta je naast je eigen huis, waar je niet in kan/mag. Iedereen is ook ontzettend behulpzaam. We zullen onze ouders, vrienden en buren wel missen. Zeker op dit soort momenten merk je hoe ontzettend gelukkig we mogen zijn met zoveel mensen die om ons geven.

 

 

20-6-2008 De trossen gaan los op weg naar Colijnsplaat

Ronald op de kraanBert heeft vannacht tot 04.00 uur nog geklust. Hij heeft het weer licht zien worden. Toch gaat om 7.30 uur de wekker. Gisterenavond bleek dat ons driekleurenlicht het niet deed. De laatste klussen worden gedaan en de laatste “rommel” van de zolder gehaald. Ronald takelt Bert weer de mast en zorgt meteen voor een extra rondje rondom de boot. Hij heeft geluk dat het geen mooi weer is, anders had hij bodydip door het water gekregen. We nemen een laatste bakkie en gooien dan eindelijk de trossen los. Onderweg zet Bert de zeereling er nog op en de ontluchting van de sceptertank. Op het Haringvliet kunnen we op de fok nog zeilen. De wind neemt aardig toe. Gelukkig draait de brug nog. Op het Volkerak hebben we de wind pal tegen. We hebben nog geen zin en tijd om te gaan kruisen. Bovendien waait het inmiddels 5/6 Bft. Ook de Oosterschelde motoren we ook tegen de golven in. We liggen vrij rustig in het water. Slechts een paar keer komen we tot de mast los. Rond 20.00 varen we Colijnsplaat in. Geholpen door Bram en Nel wurmen we ons in de strategisch zeer handige, maar voor ons enigszins nauwe box. Meteen komen we de eerste bekenden tegen. We schrobben de boot nog schoon en gaan daarna nog even het dorp in om iets te eten. Doodmoe vallen we in ons bed.

 

 

21-6-2008 Eindelijk vertrekken we dan

Vandaag ons vertrek. Gisterenavond zijn we in Colijnsplaat aangekomen. Toch weer een gevoel van thuiskomen. Eindelijk weer een plezierboot in plaats van een klusboot. Vanmorgen zijn we toch nog vroeg wakker. Als we ons hoofd uit de kajuit steken staat Hans Jurg van de Toy 42 onze radarmast al te bekijken. Voordat we ons hebben kunnen douchen hebben we de eerste kletsjes al gehad. Het voelt super om hier te zijn en hier ook te kunnen vertrekken. Bert moet nog naar de kapper (het kon echt niet meer) en we halen de nodige drank en frisdrank voor ons afscheid. Via de havenmeester regelen we een paar statafels. We hebben een mooie box gekregen met 2 zijsteigers, een jollensteiger en de trap. Hier kunnen we wel wat mensen ontvangen. Rond 11.30 uur komen Ria, Otto (schoonzus en zwager) en Cor Jan en Marion (vrienden) al met de boot  Even later komen ook Henny, Chris en Ysuf (schoonzus, zwager en aangetrouwde neef). We gaan onze ouders nog even lunchen in het dorp. Nog een even een rustig moment! Als we rond 13.45 uur terugkomen zijn de eerste gasten uit de haven er al. Zelfs oude bekenden van de toerzeilers Govert en Marleen, oud collega Bert Hak. Helemaal verrast zijn we met de komst van Tante Cobi, Ome Jo en Tante Corrie. Echt nooit verwacht, We worden verwend met allerlei cadeaus. Om onze reputatie beginnen we ons nu echt zorgen te maken; drank en snoep. Of zien we er nu allebei de nodige kilo’s kwijt zijn, nogal slecht uit. Op de valreep komt vriendin Wilma nog. Weer beseffen we ons wat een stel geweldige familieleden en vrienden we hebben. Van onze (schoon)zussen krijgen we enorm leuke placemats met foto’s. Gaan we zeker veel naar kijken en gebruiken. Van havenmeester Dick krijgen we twee polo’s van de Watersportvereniging. Van Paul (collega van Bert) en Nieke krijgen we een handige koffiezetter (en zij weten echt wat lekker is) Paul krijgt van ons nog wat promotiemateriaal van Festo. Na een bittergarnituur volgt dan echt het onvermijdelijke; ons vertrek. Afscheid van onze ouders doet ons nogal wat. De tranen biggelen bij beiden over onze wangen. Toch wel ontdaan varen we weg. We worden uitgetoeterd en gezwaaid. Op het water zwaaien de Coconot en het Craayenest ons uit (voor beiden geldt, we zouden graag jullie foto’s hebben). We gaan richting Wolphaartsdijk. We worden geëscorteerd door de Etoile de Mer (Peter en Miranda) en de Fjäril (Ria, Otto, Cor Jan en Marion). Zij varen nog met ons mee. Hier genieten we zeker van. We hebben met z’n allen heel wat gezellige uren op en rond het water doorgebracht. Tijdens onze tocht doen we met Peter en Miranda nog even de Parlevinker actie te water over. Vorig jaar bij Wight ging onze motor piepen. Geen olie in de motor en ..  dus ook niet meer in de boot. De wind was bijna weg. Moeizaam zeilden wij richting Yarmouth.

 

Peter en Miranda haalden hier olie en dit werd bij een gierende stroom (3 kts) met rond om ons heen de Ferries van en naar  Lymington van boot naar boot over gegeven. Het ging allemaal net goed. Al hobbelend over de golven voor de Needles heeft Bert olie bijgevuld. Later op de avond kregen we nog een zak met kadootjes die we ooit allemaal geleend hadden; toiletpapier, wasknijpers, swifferdoekjes en 2 door Peter zelf gemaakt Parevaantje (een gestroomlijnd plat blokje, maar haakjes- bijna de garantie voor het vangen van makrelen). Vorig jaar hebben we deze in Frankrijk gekocht voor meer dan 30 Euro, wel vingen we binnen 5 minuten de eerste makreel. In Wolphaartsdijk bij Arjan en Bianca in de haven kijken we nog voetbal (balen van de uitslag) en nemen nog een borrel met z’n achten.

 

 

 

22-6-2008 Nog een laatste afscheid……

Na de toch wel emotionele dag van gisteren volgt er nog één. Ria, Otto, Cor Jan, Marion,  Peter en Miranda varen weg en ook dit doet ons wel wat. Direct daarna komen twee van ons beste bevriende stellen Mark en Astrid en Marcel en Lisette  met hun kinderen. Helaas maar even, want er moet voor de één weer gewerkt worden en dan ander verhuist dinsdag naar Dresden in Oost Duitsland.

Met groot vertoon wordt ons cadeau gehaald. Ze komen zelf met 2 blauwe bagagekarren. Uiteindelijk blijkt de omvang klein maar de inhoud groots. Een presentatie met de medewerking van vele vrienden en bekenden. We moeten het nog gaan bekijken, want zijn weer gaan klussen en typen en we willen er echt de tijd voor nemen. Iedereen die meegewerkt heeft alvast bedankt! We zijn er echt heel blij mee. Na het afscheid blijven we met betraande gezichten achter en proberen even bij de te komen op een bankje. We gaan een mooi avontuur tegemoet, maar het afscheid nemen valt ons erg zwaar. We zullen iedereen toch missen.


Home
About
Logboek
Video
Onze ervaringen
Gastenboek
Links