Aventyr
op reis
Home
About
Logboek
Video
Onze ervaringen
Gastenboek
Links
Voorbereidingen en vertrekken
Colijnsplaat - Bretagne
Bretagne - La Coruna (En de oversteek van de golf van Biskaje)
Noord Spanje en z'n mooie Ria's
Portugal
Madeira Archipel
Canarische eilanden (Graciosa, Lanzarote, Fuerteventura, Gran Canaria)
Canarische eilanden (Tenerife)
Canarische eilanden (La Gomera)
Canarische eilanden (La Palma)
Canarische eilanden (La Gomera 2009)
Canarische eilanden (Tenerife 2009)
Carnaval de Santa Cruz
Madeira 2009
Oversteek Madeira - Marokko
Marokko
Gibraltar
Andalusië- Zuid Spanje
Costa Blanca- Zuid Spanje
Balearen- Formentera, Ibiza, Mallorca en Menorca
Sardinië
Sicilië
Corfu & Paxos
Lefkas, Kefalonia, Kalamos en Itháki
De golf van Patras naar het kanaal van Korinthe
Peleponessus
Zakynthos & Kefalonia
Malta
Tunesië
Sardinie II, oktober 2009
Balearen II, oktober 2009
Zuid Spanje, oktober 2009
Overwinteren in Zuid Spanje
Terug in Nederland
Terug in Spanje 2010
Zuid Spanje 2010
Algarve
Portugal 2010
Noord Spanje 2010
Terug over de golf van Biskaje
Zuid- en Noord Bretagne
Kanaaleilanden Jersey en Guernsey
Op de terugweg langs Noord Frankrijk en Belgie
Costa Blanca- Zuid Spanje

05-05-2009 Het meeuweneiland Perdiguera

Strandje bij het eiland
De wind komt nog steeds uit het noordoosten dus we blijven nog een dagje hier liggen. Het wordt een klusdag. Bert probeert eerst bij Simon van de Yucatan uit te vinden waarom de koelkast niet werkt, maar dit blijkt niet zo eenvoudig. Het 2e project van de dag is de buitenboordmotor van de Chica. Op het strand wordt hier 3 uur vakkundig aangewerkt. En ditmaal wel met succes. Meeuwenjong op het het eilandIk verken met Coby het eilandje. Het is een beschermd natuurgebied voor meeuwen. De helft zit op haar nest en overal er zwemmen en liggen ook kleine schattige donsbolletjes. Als we te ver het eiland op lopen, scheren de meeuwen met een hels kabaal rakelings over onze hoofden. Het is een wonder dat we er zonder klodders afkomen. Gezien de gezelligheid van de pot luck gisteren, wordt er vandaag aan heuse barbecue bij elkaar gesprokkeld en geknutseld. Goed gezelschap, een mooi strandje en de ondergaande zon. Wat hebben we nog meer te wensen! Nog één ding: warm zwemwater. Want dat is nog steeds alleen voor bikkels.

 

 

04-05-2009 Een Pot Luck

Ankeren bij het eiland PeliqueraDe zon staat vanmorgen stralend aan de hemel, de meeuwen krijsen boven het eiland en het zandstrandje is ons uitzicht vanmorgen. Fred en zijn zoons willen ook graag onze boot zien. Deze rondleiding is aanzienlijk korter, maar zeker de apparatuur heeft de aandacht. En Bert’s visequipment met de uitgebreide vis cd-rom zijn zeker voor zoon Fred jr. interessant. Bert maakt voor hem ook een visset klaar, nu maar hopen dat hij wat vangt. Met maar liefst 100 km per uur worden met hun supersnelle bijboot, van en naar Äventyr gebracht, voor een laatste bakkie. Fred haalt zijn anker weer op en verlaat toeterend de baai. Jammer dat ze niet meer tijd hier hadden. Terwijl Bert een duikopfriscursus geeft aan Coby van de Chica en Marcella van de Yucatan, maak ik aan boord van de Chica kennis met de bemanning van de 4e Nederlandse boot, Ben en Nelly van de Andrea. Na de duikcursus wordt ons onderwaterschip grondig geïnspecteerd en schoon gemaakt. We vermaken ons de avond met z’n achten op het strand met een pot luck (iedereen kookt wat en eet dit gezamenlijk op) en een heus kampvuur van palmboomtakken.

 

 

03-05-2009 Hoe klein kan de wereld zijn (naar Mar de Menor 35 nm)

“Volgens mij is dat  Fred Cremer’, zegt Bert. Ik kijk hem stom verbaasd aan. ‘Fred Cremer’? ‘Ja, ik voel het gewoon’ , zegt Bert. We liggen samen met de Chica en de Yucatan te wachten voor het smalle kanaal bij Tomas Maestre om het binnenmeer Mar de Menor in te varen.

Fred aan de voorzijde van zijn boot Bert met Fred in zijn machinekamer

Achter ons komt een mooie motorboot aan, een Nederlandse. Hoe is het mogelijk. Bert roept naar de man achter het roer: ‘Fred’. Die kijkt verwonderd naar beneden. En inderdaad hij heeft gelijk.  Fred Cremer is een zakenrelatie van Bert en samen met zijn vrouw hebben we ooit een gezellig ballonvaartweekend in Bad Boekelo gehad. Wat is de wereld toch klein. We wisten dat ze graag naar de Middellandse Zee wilden met hun boot, maar de kans dat je elkaar gewoon spontaan tegenkomt is natuurlijk heel klein.
Borrelen aanboord bij Fred op het achterdek
Eenmaal door de brug varen wij naar het kleine eilandje Peliquera. Het ligt hier vol met Spanjaarden, maar als we er aan komen gaan ze bijna allemaal weg. Een uurtje later liggen we met 4 Nederlandse boten bijna alleen voor anker. Het eilandje heeft een mooi wit strandje, palmbomen en talloze roze en gele bloemen. Een prima plaatsje om iets te drinken dus. Voor anker in Mar de MenorWe zitten nog maar net aan de borrel als een speedboot om onze boot cirkelt. Onraad? Gelukkig varen ze weg, maar komen nu naar het strand. Het zijn Fred en de kinderen. Ze waren ergens anders voor anker gegaan, maar vinden ons oppertje nog wel erg mooi en komen hier ook liggen en of we dan ook maar meteen iets komen drinken aan boord. Graag. Het wordt een erg gezellige en late avond, waarbij we beginnen met een rondleiding door hun prachtige boot.

 

 

 

 

02-05-2009 Toch nog flamenco

Historisch AmfitheaterWe staan boven bij het eeuwen oude Romeinse amfitheater als de sfeervolle muzikale klanken van de Spaanse flamenco ons tegemoet komen. We kijken van bovenaf precies de feeststraat in. Na bij het kasteel en het theater rondgelopen te hebben, gaan we dus weer snel naar het centrum. Cartagena is een prachtige stad en we vallen weer met onze neus in de boter. Er staat een band met hart en ziel te spelen en in de straat dansen vrouwen met kleurige flamencojurken. Ook kleine meisjes weten al hoe ze op de muziek moeten bewegen. Aan het spit hangt een speenvarken te roosteren, Argentijns vlees wordt heerlijk kruidig opgediend. Mensen dansen, klappen op de muziek en kletsen ongedwongen en dat allemaal onder de stralende zon.
En er is geen toerist te zien. We zijn zo uit de haven weggelopen met onze korte broek en op nep croqs en voelen ons tussen al deze mooie mensen nogal schoffies. Dit soort onverwachte momenten blijven toch het mooiste van op deze manier reizen.

 

 

01-05-2009 Weer een feestdag

We ontbijten in de zon met uitzicht op de bergen met planten en bloemen in allerlei kleuren. Om ons heen zwemmen duikers, roeien kanoërs en staan vissers. Het uitzicht vanuit de luie stoelDe windverwachting is oost en dan liggen we hier precies aan lagerwal. En we hebben vannacht al behoorlijk liggen rollen. Rond de middag zetten  we daarom koers naar de haven van Cartagena. De genua gaat meteen uit en we kruisen richting de haven. De wind neemt snel toe en binnen 5 minuten staat er windkracht 6. Vooral bij de kapen neemt deze nog verder toe. Het wordt een nog wat onstuimig tochtje met een steeds donker wordende lucht. We zetten op mijn verzoek toch de motor maar aan en varen recht tegen de golven in.  Het is koud en het gaat regenen. Eenmaal in de haven roept Rick van de Chica, dat we naar de andere haven moeten varen. Er is een feestdag! Er gaat in Spanje werkelijk geen halve maand voorbij of er is een feest. In de eerste haven lig je precies langs de kade waar alle feestgangers voorbij komen. Ook de Engelsen voelden zich hier niet prettig, zijn al verhuisd naar de nieuwe haven. De haven die voor de verandering ook weer eens vingersteigers heeft. Het feest willen we natuurlijk weer meemaken. Er staan al allemaal kraampjes in de  sfeervolle straten en er zou flamencodansen zijn. Dat willen we helemaal graag zien. Er lopen in de avond schattige meisjes en prachtige vrouwen in fleurige jurken, maar er wordt weinig flamenco gedanst. Misschien morgenavond een nieuwe kans.

 

 

30-4-2009 Passaatzeilen op de Middellandse Zee (naar Cala de Salitrona 71 nm)

Het doet vanmorgen zeer, de wekker om 06.00 uur. Maar er staat minimaal 70 mijl voor de boeg, dus vroeg weg. Na de 2 Engelse boten gaan we ook ankerop bij het eerste daglicht. De windverwachting is weer heerlijk zeilweer. Passaat zeilen op de MedWindkracht 3 tot 5 vanuit het zuidwesten. Maar inmiddels weten we hier beter. Het blijft afwachten en in de ochtend is er meestal geen wind. Rond 12.00 trekt de wind inderdaad aan. Voor het eerst bomen we de grote genua uit, en zetten ook onze 2e voorstag met de stormfok. Oftewel passaatzeilen. Voor het eerst onze reis zeilen we pal voor de wind. Het loopt lekker. De wind is tussen de 13 en 16 knopen en met 5,2 tot 6 mijl per uur is het comfortabel zeilen. De Nederlandse Chica en Ycatan varen 20 mijl voor ons en de 2 Engelse boten een mijl of 2. Via de marifoon hebben we regelmatig contact. Tijd om de vlag te wisselenAnkerbaai SalitronaDe Chica klaagt over te weinig wind en direct als we dit horen zakt bij ons ook de wind in. Jammer, het liep zo lekker. De rest gaat dus verder op de motor, maar er staat helaas wel een redelijke swell. We slingeren dus nogal. Alle boten gaan de haven van Cartagena in, maar wij besluiten nog even te ankeren in de baai van Salitrona. We liggen hier samen met een groot Nederlands vrachtschip (uit Dordrecht) en nog een zeiljacht. Het is een prachtige en bergachtige baai met weer helderblauw water. Ter ere van koninginnedag wisselt Bert onze Nederlandse vlag. Het oude exemplaar is na een jaar compleet verschoten en gerafeld. En dat kan natuurlijk niet op deze dag. Helaas horen we later dat de vlag in Nederland halfstok hangt.

 

 

 

 

 


Home
About
Logboek
Video
Onze ervaringen
Gastenboek
Links