Aventyr
op reis
Home
About
Logboek
Video
Onze ervaringen
Gastenboek
Links
Voorbereidingen en vertrekken
Colijnsplaat - Bretagne
Bretagne - La Coruna (En de oversteek van de golf van Biskaje)
Noord Spanje en z'n mooie Ria's
Portugal
Madeira Archipel
Canarische eilanden (Graciosa, Lanzarote, Fuerteventura, Gran Canaria)
Canarische eilanden (Tenerife)
Canarische eilanden (La Gomera)
Canarische eilanden (La Palma)
Canarische eilanden (La Gomera 2009)
Canarische eilanden (Tenerife 2009)
Carnaval de Santa Cruz
Madeira 2009
Oversteek Madeira - Marokko
Marokko
Gibraltar
Andalusië- Zuid Spanje
Costa Blanca- Zuid Spanje
Balearen- Formentera, Ibiza, Mallorca en Menorca
Sardinië
Sicilië
Corfu & Paxos
Lefkas, Kefalonia, Kalamos en Itháki
De golf van Patras naar het kanaal van Korinthe
Peleponessus
Zakynthos & Kefalonia
Malta
Tunesië
Sardinie II, oktober 2009
Balearen II, oktober 2009
Zuid Spanje, oktober 2009
Overwinteren in Zuid Spanje
Terug in Nederland
Terug in Spanje 2010
Zuid Spanje 2010
Algarve
Portugal 2010
Noord Spanje 2010
Terug over de golf van Biskaje
Zuid- en Noord Bretagne
Kanaaleilanden Jersey en Guernsey
Op de terugweg langs Noord Frankrijk en Belgie
Gibraltar

08-04-2009 Een onverwachts (on)genoegen (naar Fuengirola 57 nm)

In mijn beste Spaans roep ik per marifoon: ‘’Marina Bajadilla, marina Bajadilla. Acqui velero Äventyr cambio”. En krijg als antwoord: ‘Si acqui Marina Bajadilla, estamos cerrado’. ‘Perdon, cerrado! Si no es possible entrar, estamos cerrado!’ We kunnen onze oren niet geloven. De haven is gewoon dicht. Probeer Puerto Deportivo Marbella maar. We veranderen onze strategie en varen deze haven gewoon in. Ook hier krijgen we het deksel op onze neus. We mogen voor één nacht aan het dieselponton direct aan het begin van de haven blijven liggen, maar mogen niet van de boot af en moeten morgen om 08.00 uur weg zijn. Dat gaan we dus niet doen!

Sallommen tussen de voor anker liggende tankers in Gibraltar bay Europapoint het schip voor de vuurtoren heeft de bocht iets te klein gemaakt. Zo tezien ligt het schip er al enkele jaren

We vinden varen in het donker niet erg en bovendien is het werkelijk kraakhelder. We zien Gibraltar op 40 mijl afstand nog steeds en ook Ceuta en de kust van Marokko. Het zicht moet zeker 50 tot 60 mijl zijn. Achter ons kleurt de zon de bergen donkerrood en voor ons komt de maan op. Een prachtige avond om nog door te zeilen, de wind staat nog steeds goed. Maar echt de bedoeling was dit niet. En de dag begon zo mooi. Hartelijk namen we afscheid van de marinero van Linea de Concepcion. De man had het maar druk met ons. Iedere keer als we met onze fietsen weg wilden moest hij het hek voor ons openen. Om 11.00 kregen we ons 2e belastingvrije pak overhandigd bij het tankstation in Gibraltar om vervolgens al slalommend langs de containerschepen (die hier voor anker liggen om te bunkeren), Europa Point te ronden en ons nieuwe vaarwater, de Middellandse Zee, in te varen.
Onder Gennaker heerlijk zeilend richting Marbella Een prachtige ondergaande zon. In de verte kunnen we Gibraltar en de kust van Marokko nog steeds zien
De zee waar volgens iedereen, of de stront van de dijken waait of de motor aan moet. Net voorbij Europa point gaat de Genua uit en de motor stil. Even later wordt de Genua verruild voor de gennaker en we zeilen heerlijk! Met 5,5 tot 6,5 mijl per uur, met golven die gewoon vanuit één richting komen (voor ons nu precies van achteren) en met de zon in de kuip zeilen we in 7 uur, de 40 nm naar Marbella. Het landschap verrast ons met groene bergen en de wandelschoenen kregen al weer hoop dat ze na 3 weken onder de vloerluiken vandaan mochten. Maar niets is dus minder waar. De volgende haven is peperduur, dus varen we maar door naar Fuengirola, waar we om 22.30 uur aan de enorme betonnen wachtsteiger afmeren. Na het afgeven van de juiste papieren kunnen we hier heerlijk rustig slapen.

 

 

07-04-2009 Altijd klusjes

Bert is nog steeds druk met de AIS afwerking en altijd als het één werkt doet iets anders het niet. De ankerliermotor hapert een beetje, om het daarna weer zonder verklaring gewoon weer wel te doen. Vanmorgen kwam een medecruiser vertellen dat zijn bijbootje vannacht gestolen is. Dit blijkt hier veel te gebeuren om sigaretten te smokkelen. Ons bootje heeft ook een nacht gewoon (niet op slot) achter de boot gelegen. We hebben dus geluk gehad. Gisteren werden we ook al gewaarschuwd dat we onze fietsen niet (zelfs op slot) langs de straat moesten zetten. Voor ons is dit wel even wennen na de Canarische eilanden, Madeira en Marokko. Voor de 3e keer zijn we naar Sheppards (scheepszaak) gefietst (helaas voor de eigenaar altijd tegen sluitingstijd) en nu ligt er een nieuw (Fortress) anker voor ons klaar. Helaas konden ze ons niet helpen aan een nieuwe olievuldop. Een aardige Spanjaard uit de haven wist wel een Yanmar dealer en was ook zo vriendelijk om ons met de auto te brengen. Helaas tevergeefs. Bert heeft nu de dop geprobeerd te lijmen. Gelukkig zijn er dus ook nog veel aardige mensen op deze wereld. Erg blij zijn we ook met Alberto en Sabrina. Zij hebben een Navionics kaartje voor onze plotter van de Middellandse Zee wat ze niet gebruiken en deze mogen wij nu hebben. We hebben hun kunnen helpen aan een papieren kaart van de Canarische eilanden en Madeira. Zij blij wij blij.

 

 

06-04-2009 De AIS opgehaald en een paasprocessie.

In verband met de douaneformaliteiten konden we zaterdag de AIS module niet meenemen. Deze moet bovendien ook echt in Gibraltar geleverd worden en wij liggen nu in Spanje. Vanmorgen zijn we dus even heen en weer gevaren. Bij het dieselponton van Marina Bay in Gibraltar werd ons pakje overgegeven. We hebben er meteen maar even gebruikt om goedkope diesel te tanken. Bert is daarna meteen aan de slag gegaan en na een paar uur staat ons plotterscherm vol met (container)boten. Er liggen er hier veel voor anker en bovendien wordt er veel gebunkerd hier. Het is dus superdruk. We zien de gegevens van honderd boten nu op ons scherm. De baasjes gebruiken  de gehele steigerTerwijl Bert binnen aan de klus was, heb ik zowel Äventyr als Avontuurtje grondig geschrobd. Dat mensen zich op een boot vervelen, daar kunnen we ons geen voorstelling van maken. Er is altijd iets te doen.  We hebben wel de hele zijsteiger in gebruik. Bert gebruikt deze als zaagruimte, de fietsen staan er geparkeerd en Avontuurtje ligt erop. In de middag zijn we weer de grens over gefietst naar Sheppard’s en daarna op zoek in La Linea voor een nieuwe thermostaat voor de boiler. Deze schakelt zich zelf niet meer uit en “kookt hierdoor steeds over”. We moeten de schakelaar steeds handmatig uitzetten anders komt er alleen nog stoom uit de kraan en verandert de boot in een sauna. Hier zit een speciaalzaak.
Helaas hadden ze niet de juiste, maar wel een alternatief. Nu maar hopen dat het past. We hebben hier al zo vaak naar gezocht, maar exact dezelfde is nergens leverbaar. We zijn door verschillende mensen al gewaarschuwd dat door Semana Santa vanaf donderdag geen winkel meer open is. De fietsen zijn daarom helemaal volgeladen met boodschappen voor een week. 
 Het stadje is veel groter en leuker dan we hadden gedacht, met een mooi oud centrum. Hier zagen we veel agenten staan en bij navraag blijkt ook hier iedere avond een paasprocessie te zijn. We wisten dit van Malaga en willen hiervoor daar graag naartoe, maar ook hier schijnt het de moeite waard te zijn. Er zijn 15 broederschappen die allemaal met hun heiligen beelden ongeveer 2 uur door de stad lopen naar de kerk. Iedere avond is er een andere broederschap. We hebben dit bijzondere schouwspel dus maar gadegeslagen. De beelden zijn enorm zwaar. Er lopen ongeveer 30 mensen onder die vaak niergordels om hebben. Veel mensen lopen in zwarte kleding met zelfs hun hoofd bedekt. Het ziet er een beetje uit als de klux klux clan. Deze hebben dit overigens van de Spanjaarden af gekeken en niet andersom.

 

 

05-04-2009 Onverwachts lang op bezoek

Vanmorgen kwam de Italiaanse Alberto vragen of we het uitwisselen van onze ervaringen wilden doen onder het genot van het eten van verse gamba’s. Met een flesje wijn liepen we om 13.00 uur naar de (prachtige) boot van Alberto en zijn vrouw Sabrina. De tijd vloog en een hand vol met kaartjes van de Middellandse Zee waren rond pas 21.00 uur weer samen aan boord. Van alle geplande klusjes is dus helemaal niets gekomen. De haven bevalt goed. Eigenlijk vinden we het ook helemaal niet erg meer, dat we niet in Gibraltar kunnen liggen. We liggen hier rustig, de mensen zijn erg aardig. In Gibraltar liggen vooral veel grote motorboten. Met de fiets zijn we toch in 10 minuten in Gibraltar. We scheuren dan met onze fietsen tussen alle wachtende auto’s door, want bij de grensovergang is het een drukte van belang. Auto’s staan hier zeker een half uur te wachten. Het douchen in de haven is wel een verhaal apart. Er komen hier weinig passanten en de meeste boten zijn kleine visbootjes. Een echt douchegebouw is er niet. De portier loopt met je naar een loods en achter in, is in een soort opslagruimte een douche. Waarschijnlijk zijn we de enige die deze gebruiken. De aardige portier voelt even of het water warm is en daarna verdwijnt hij weer. Als we klaar zijn trekken we de deur hard achter ons dicht en melden ons weer af.

 

 

 

04-04-2009 Met de fiets de grens over

Vannacht lagen we nogal te schommelen. Vanmorgen zijn we naar het haventje gevaren en nu liggen we aan een zijponton. Prima plaatsje. We kunnen nu ook de fiets gemakkelijker gebruiken. Dat is toch wel wat vol in Avontuurtje. Dit hebben we dus ook maar meteen gedaan, op zoek naar Sheppards, DE scheepszaak in Gibraltar. Voor het eerst hebben we een grens over gefietst en daarna ook heel bijzonder over de start- en landingsbaan van het vliegveld. Bij Sheppards hebben we een AIS module gekocht (aanzienlijk voordeliger dan in Nederland). Hierdoor krijgen we nu informatie van alle grote schepen die bij ons in de buurt varen. We zagen hier door de aanschaf van de radar eerst helemaal het nut niet van in. Maar we roepen vaak grote schepen op. Nu gaat dit zo: ‘Big ship in position…., this is sailing yacht Äventyr’. De positiegegevens komen dan vanuit onze radar, maar deze zijn nooit helemaal accuraat. Veelal krijgen we wel antwoord, maar niet altijd. Het voordeel van Automatic Identification System (AIS) is dat we de naam van het schip kunnen zien en ook zijn exacte snelheid en koers. Zelfs een roercorrectie is te zien. Hierdoor zien we veel beter of we op “Ramkoers” liggen en zo ja dan kunnen we het schip met zijn naam oproepen. Onze ervaring is dat de meeste grote schepen voor ons uitwijken. Als ze ons niet gezien hebben en we hebben radiocontact zelfs dan verleggen ze meestal hun koers. Het valt overigens wel op dat de mensen hier veel beter Engels spreken dan de schepen die wij in het Kanaal tegen komen. Deze spreken vaak slecht Engels en het klinkt altijd alsof ze 4 dagen niet geslapen hebben en te moe zijn om normaal te kunnen praten. Hier zijn de mensen aardig en spreken zeer duidelijk Engels. De middag kregen we onverwacht bezoek van 2 Canadezen die al 9 jaar met hun boot rondzwerven. Een dag vliegt dan zo weer om.

 

 

03-04-2009 Aapjes kijken in Gibraltar

We hebben prima geslapen achter ons anker, maar vinden het wel koud. Even ons kacheltje aanzetten gaat nu niet. Gelukkig maakt de zon het redelijk snel warm. Avontuurtje is gisteren nog opgepompt en brengt ons naar de haven van Linea.

De Baai van Gibraltar  Onze ankerbaai 

Hier kunnen we voor € 5,- ons bootje achter laten. Er blijkt zelf gewoon plaats voor Äventyr in deze haven. We kletsen even met een Italiaans stel die naar de Canarische eilanden willen en spreken af later onze ervaringen uit te wisselen. We lopen naar de grens, laten tweemaal ons paspoort zien, maar echt geïnteresseerd zijn ze niet.  We komen weer in een heel andere wereld. Liepen we 3 dagen geleden nog in smalle straatjes in medina’s, nu zijn we weer terug bij de hanging baskets en fish en chips. De grote attractie van Gibraltar is de rots met haar aapjes en we nemen als snel de kabelbaan naar boven. Het zijn letterlijk brutale apen.  Als Bert zijn lens uit zijn rugzak haalt denkt eentje dat hier dus iets eetbaars in zit.  

  Één van de vele kleine jonge aapjes op de rots 
Gereed om het kanon te laden 
Ons nieuwe vaargebied voor dit jaar gezien vanaf de rots van Gibraltar 

Terwijl Bert onze ankerbaai fotografeert probeert het aapje zijn rugzak open te maken. Er zijn vele kleine aapjes, een schattig gezicht. De rots is dicht begroeid met vele bloemen. Zelfs een aantal die we nog nooit gezien hebben. Het uitzicht is mooi. Links zien we de baai van Gibraltar en onze boot in de ankerbaai liggen en rechts de Middellandse zee, ons nieuwe vaargebied. We klimmen nog over een hek om O’Hara battery te zien. Op deze punt staan oude kanonnen op een zeer strategische plaats. Bert kan zelfs één van de kanonnen open doen. We lopen op het verboden gebied en klimmen als we een auto horen weer snel onder het hek door. Weer terug in Linia vinden we onze “eigen” supermarkt de Mercadona weer. We doen liever in Spanje boodschappen dan in Engeland. Het is al donker als we terug naar de boot varen. Helaas nu tegen de wind en golven in, waardoor we behoorlijk nat weer aan boord klimmen. Maar hier hebben we droge kleding genoeg.

 

 

02-04-2009 Aankomst in Linea de Concepcion (Gibraltar) na 159,2 nm

Als ik wakker wordt is het al bijna licht. ‘Annette, als het lukt, kom dan snel naar buiten’, roept Bert. Hij zit de ene foto na de andere te schieten. De opkomende zon kleurt  de Marokkaanse stad Tanger en de omliggende bergen ook weer in dieproze. Het is een machtig gezicht. Wat minder prettig is dat we stroom tegen hebben. We hadden toch goed gerekend dachten we.  

Ochtendgloren bij de bergen van Tanger in Marokko met links de straat van Gibraltar  Toch komt de zon vandaag voor ons twee uur later op als gisteren in Marokko. We hebben ons horloge aangepast aan de zomertijd van Spanje  We vinden het bitterkoud als we ter hoogte van Tarifa varen. De Surfstek van Europa 

Er zitten een aantal ondieptes en deze geven vervelende golven en dus stroom tegen. De shippinglane is duidelijk te zien en ondanks dat deze wel druk is, is het niet chaotisch. Alle schepen varen netjes achter elkaar aan. Als we een gaatje zien varen we de eerste over en komen meteen in dieper water (in de hoofdstroom) en krijgen eindelijk stroom mee.  De tweede shippinglane is drukker, maar ook deze is goed over te steken. Tegen de Spaanse kust aan loopt de stroom pas echt goed en gelukkig mee, en varen we meer dan 8 mijl per uur. De wind neemt ook flink toe en de laatste uren zeilen we alleen op de fok soms tussen de 7 en 8 mijl over de grond. Met nog wat stroom erbij schiet dat dus lekker. Het is nog wel steeds bitter koud. We hebben beiden alle kleren aan en een muts op. De baai van Gibraltar ligt vol met grote schepen die voor anker liggen. Twee keer moeten we uitwijken voor een ferry, maar daarna kunnen we richting de haven. Hier krijgen we mooi het deksel op onze neus. Door een bootshow is er tot 12 april geen plaats voor passanten. Bij de 2e haven krijgen we hetzelfde verhaal. Balen dus. Er wel een redelijk goede ankerplaats bij het naastgelegen Spaanse stadje Linea de Concepcion en we willen toch graag naar de rots van Gibraltar en de scheepswinkel (i.v.m laag belastingtarief). We stoppen de Engelse gastenvlag maar weer terug en hijsen de inmiddels rafelige Spaanse. Helaas dus geen warme douche en de benen strekken maar hobbelen achter ons anker. We duiken mooi nog even het schommelende bed in.

 

 

01-04-2009 Een zee van licht

De pilotboot begeleid ons op de Boureg rivier s'ochtends vroeg 
Ochtendgloren op de rivier met op de achtergrond de Kasba van Rabat 
De wekker gaat om 5.45. Brr het is nog koud en vochtig. Snel kleden we ons aan en eten was. Als ik buiten komt staat de pilot van de haven al klaar. Hij had gehoord dat we vroeg weg wilden en begeleidt ons de rivier af. Wat een topservice. De hele marina is trouwens top. Bij de douane krijg ik wonderbaarlijk snel mijn getekende papiertje en de trossen kunnen los. De opkomende zon kleurt Rabat zacht oranje en de rivier lijkt wel een schilderij. Blauwe bootjes varen ons tegemoet en zwaaien ons uit.  Even buiten de haven staat er meer wind als voorspeld en we kunnen heerlijk zeilen. Eerst voor de wind met een bulletalie aan het grootzeil (een lijn waardoor de giek niet over kan komen) en de boom in de fok. Met 6 tot 6.5 mijl per uur, varen we zeer comfortabel. Waren we in eerste instantie was beducht door de vaak hoge swell langs de Marokkaanse kust, de laatste weken zien we hier swell hoogtes die we 9 maanden nog niet gezien hebben (van 0.6 tot 1.2 meter is zeer laag). Toch is het buiten weer wat onrustiger als gedacht en gaat er weer een extra banaan met een zeeziektepilletje naar binnen. Nog even de kooi in en daarna gaat het gelukkig beter. De zon schijnt, de wind is iets gedraaid en met bakstagwind (wind schuin van achteren) zeilen we tussen de 6.5 en 7.5 mijl per uur. In de verte zien we donkere wolken en natuurlijk wordt de idylle weer verstoord. De wind neemt toe. Aangezien de windmeter de vorige tocht kapot is gegaan weten we niet hoeveel, maar met alleen het grootzeil dubbel gereefd lopen we nog steeds bijna 6 mijl per uur. Lekker voor de wind zeilend zonder vervelende swellNa de bui valt de wind weer even weg, maar iets later op de middag kunnen we lekker zeilen. Bert maakt Marokkaanse kip, met Spaanse rijst en Nederlandse Uncle’s Bens. We hebben besloten dat ik vanaf  20.00 uur wacht draai, zo lang mogelijk, zodat Bert de aanloop en de Straat van Gibraltar in kan varen. Hij ligt nog niet zo lang of ik heb zijn hulp al nodig. Er varen veel vissersboten rondom ons heen en velen hebben een groot werklicht op. Hierdoor zijn hun boordlichten niet te zien en is hun koers moeilijk in te schatten. Meestal lukt het wel, maar voor mijn gevoel heb ik er nu 2 op ramkoers. Uiteindelijk komt “het gevaar” van de 3e kant en schrik ik weer buiten van een boot die met net passeert. Alle boten varen overigens ruim om ons heen. We hoeven geen enkele keer uit te wijken. Om 23.30 uur tel ik er alleen links van ons 27. Dan varen er ook nog voor ons, rechts en achter ons.  Als ik net 2 maal bijna een hartklopping heb gehad komt er een school dolfijnen naast de boot. Bert komt naar buiten: ‘ Annette ik hoor binnen het zingen van de dolfijnen, ze moeten naast de boot zwemmen’. Ik sta al reikhalzend langs de romp te genieten van deze bijzondere dieren. Het is helder en het zicht is goed. We kunnen ze goed langs de boot zien zwemmen. Ik wilde Bert alleen niet wakker maken. Hij gaat nog even naar bed en rond 0.30 ga ik nu de achterkajuit in. Een tip van Ank van de Bodyguard in de hoop nu wel eens iets te kunnen slapen. Het gaat redelijk. Het blijft zo druk op het water dat Bert mij maar laat liggen.

Home
About
Logboek
Video
Onze ervaringen
Gastenboek
Links