Aventyr
op reis
Home
About
Logboek
Video
Onze ervaringen
Gastenboek
Links
Voorbereidingen en vertrekken
Colijnsplaat - Bretagne
Bretagne - La Coruna (En de oversteek van de golf van Biskaje)
Noord Spanje en z'n mooie Ria's
Portugal
Madeira Archipel
Canarische eilanden (Graciosa, Lanzarote, Fuerteventura, Gran Canaria)
Canarische eilanden (Tenerife)
Canarische eilanden (La Gomera)
Canarische eilanden (La Palma)
Canarische eilanden (La Gomera 2009)
Canarische eilanden (Tenerife 2009)
Carnaval de Santa Cruz
Madeira 2009
Oversteek Madeira - Marokko
Marokko
Gibraltar
Andalusië- Zuid Spanje
Costa Blanca- Zuid Spanje
Balearen- Formentera, Ibiza, Mallorca en Menorca
Sardinië
Sicilië
Corfu & Paxos
Lefkas, Kefalonia, Kalamos en Itháki
De golf van Patras naar het kanaal van Korinthe
Peleponessus
Zakynthos & Kefalonia
Malta
Tunesië
Sardinie II, oktober 2009
Balearen II, oktober 2009
Zuid Spanje, oktober 2009
Overwinteren in Zuid Spanje
Terug in Nederland
Terug in Spanje 2010
Zuid Spanje 2010
Algarve
Portugal 2010
Noord Spanje 2010
Terug over de golf van Biskaje
Zuid- en Noord Bretagne
Kanaaleilanden Jersey en Guernsey
Op de terugweg langs Noord Frankrijk en Belgie
Corfu & Paxos

04-07-2009 Op de scooter over Paxos

Bert heeft gisteren nog gedoken naar ons anker en zag dat de ankerlijnen van 3 boten over de lijn van een vissersbootje lagen. Zes motormuizen op de scooter
De westkust van Paxos
De watertankauto in Paxos
Het onvermijdelijke gebeurde vanmorgen toen dit bootje wegging. Er kwam met hun anker ook een andere ankerlijn boven: die van de Kishorn. Gelukkig dat we nog niet op scooterexcursie waren. Er moest opnieuw geankerd en aangelegd worden. De scooterverhuurder is niet écht van gelijke rechten voor mannen en vrouwen, want hij wil Coby geen eigen scooter verhuren. Hij heeft teveel ongelukken gezien. Het zal allemaal wel. En waar ga je als “yachtie” naar toe op de scooter? Naar de volgende ankerbaai natuurlijk! Ook de baai in Mogganisi is idyllisch.

Er ligt een grote Engelse flottielje vloot. Ze weten hier wel wat bootjesmensen willen. Er staat een zoetwaterdouche op de kade en er is internet. Bijna de perfecte plaats dus. En dat allemaal weer gratis. Het voordeel van gratis liggen is dat we voor het havengeld veel leuke andere dingen kunnen doen, zoals vandaag een scooter huren. We crossen het hele eiland over, over smalle weggetjes vol met olijfbomen, langs kleine baaitjes en nog kleinere dorpjes. In de baai bij Loggos gaan we lunchen. Voor het eerste kiezen we Meza. Dit zijn allemaal kleine hapjes. En vele kleine maken één grote. We zitten allemaal tjokvol. In Nederland koop je hier nog geen 2 broodjes voor. Als we terugkomen staat net de watertankwagen langs de weg. Voor het eerst tanken we zo water. En we blijken behoorlijk zuinig geweest te zijn. We gebruiken de scooter meteen om flessen drinkwater te halen. Dat scheelt weer sjouwen.

 

 

03-07-2009 Zonder chaos in Gaios, voor het eerst ankeren in de laag (5 nm)

Een beetje bang gemaakt door de Pilot voor de drukte en chaos in Gaios vertrekken we op tijd richting de “hoofdstad” van Paxos. Geen plaats aan de kade, in elkaar verstrikte ankers en nog meer chaotische taferelen willen we graag voor zijn. Met ongeveer 5 mijl te varen is het niet moeilijk om op te tijd aan te komen. Maar het is rustig, erg rustig. Gelukkig want we gaan voor het eerst “ankeren in de laag”.

De invaart bij Gaios Het centrale plein van Gaios De  kade van Gaios

We hebben geen idee, waarom dit zo heet. Maar het komt er op neer, dat je eerst je anker laat vallen op ongeveer 4 scheepslengtes vanaf de kade en dan meestal met je kont naar kade toe vaart. Hier is enige acrobatiek nodig of je hoopt dat er iemand staat die je landvast (lijnen) aan kan pakken. Voor ons is dit de eerste keer en dus wel spannend. Gelukkig staat er (nog) weinig wind en hebben we ruimte genoeg. Bijna iedere boot heeft hier een goed anker en een elektrische ankerlier aan de voorzijde. Bert met z'n eerste zwaardvis, wie weet vangt hij er ooit zel éénMaar omdat onze boot Zweeds is, hebben we ook een elektrische ankerlier achter (in Zweden liggen ze met een achteranker in de zee en voor met een lijn naar de rotsen). Bert gooit het achteranker uit, terwijl ik naar de voorzijde loop. Gelukkig liggen Trevor en Lesley al vast, en pakt Trevor onze lijnen aan. Even denken we dat het achteranker niet pakt, maar als we de ankerlijn proberen op te halen, trekt deze muurvast. Dat voelt goed! We liggen met de punt naar de kade en hebben hierdoor wat meer privacy dan wanneer je met de kuip (en met zo’n beetje inkijk in je hele huis) naar de kade ligt. We kunnen met een gerust hart weg. We gaan het stadje bekijken en op zoek naar huurscooters om morgen het eiland te verkennen. Op een terras zitten we voor het eerst sinds maanden op heerlijke echte stoelen. En met uitkijk op een vertrekkende ferryboot. Als de ferry’s weg zijn is Gaios bijna verlaten.

Ondanks onze maandenlange vruchtenloze vispogingen lijkt hier toch wel vis te zitten. Er ligt een gigantische kop van een zwaardvis op de kade. Wij houden het maar op een pot luck aan boord van de Chica. We koken allemaal wat en eten dit gezamenlijk op. Als alles op tafel staat, zijn we verbaasd over onze eigen kookkunsten; kippelevertjes met sinaasappel en cocos (Bert), Kip met Marokkaanse kruiden en fruit (Annette), een heerlijke curry (Lesley) en Japanse Teriyaki (Coby). Hier kan werkelijk geen restaurant tegen op.

 

 

02-07-2009 De bijna perfecte (zeil)dag, naar Lakka op Paxos (12 nm)

We begrijpen steeds beter waarom hier zo ongelooflijk veel charterboten zijn. De Ionische eilanden zijn werkelijk een vaarparadijs. Vanmorgen zijn we na het ontbijt begonnen met snorkelen en zwemmen. Äventyr in de baai van LakkaOm 12.00 uur ging het anker op en even later ook de zeilen. Na een uurtje of 3 lekker zeilen, varen we de azuurblauwe baai van Lakka op Paxos binnen. Het anker gaat weer neer en even later liggen we zelf ook in het water. Het wordt wel met het kwartier drukker in de baai. Terwijl wij bij de Kishorn lekkere Griekse salade eten, komt de ene boot na de andere aan. Het is dan iedere keer weer spannend, waar die nu weer gaat liggen. Hopelijk niet te dicht bij je eigen boot of bij je anker. Aan het eind van de dag tellen we 32 boten in de baai. Het dorpje is weer kneuterig en gezellig met overal bloeiende bougainville. De mensen zijn aardig. Het enige “smetje” op deze dag is, dat de wind wat laat gaat liggen. Normaal valt de wind op de Middellandse Zee na 19.00 weg en lig je rustig achter het anker. De avonden met wind kunnen we tot nu toe op één hand tellen. Maar vanavond blijft de wind en is het terugvaren met Avontuurtje weer een natte bezigheid en schommelen we op de golven. Avontuurtje begint ook steeds meer te plakken van het zout en zand.

 

 Panorama van de baai van Lakka

 

We bergen haar iedere zeiltocht op en dat betekent als we eens in een haven liggen met zoet water, dat ze ingepakt op het dak ligt. En is ze opgeblazen dan hebben we geen zoet water om haar schoon te maken. Maar ze is nodig aan een grondige schrobbeurt toe.

 

 

01-07-2009 Naar Mourtos (25 nm)

Voor anker bij Mourtos bij het vaste land van GriekenlandVanmorgen zijn we allebei al voor zevenen wakker. Zonder de wekker te zetten, is dit voor ons heel bijzonder. Na vele eerdere pogingen blijken we zelfs een redelijke internetverbinding op onze ankerplaats te hebben (met dank aan het Imperial Hotel). En deze is hoognodig, want de site is zeer tegen onze gewoonte in, bijna 2 weken niet bijgewerkt. We hebben een goede internetantenne en er is bijna altijd wel een draadloos netwerk op te pakken, maar in Sicilië loopt men nogal achter. En met de laptop in een nat bijbootje en daarna een half uur lopen, zagen we niet zitten. Dus is Bert de hele morgen bezig om alle avonturen en foto’s weer te publiceren. Rond de middag valt de verbinding weg en is het ook hoog tijd om weg te varen. Helaas hebben we de wind op de kop en motoren we het eerste stuk. De Kishorn en Chica zijn gisterenmiddag nog naar Corfu stad gevaren en via de marifoon hebben we contact.  We gaan naar het plaatje Mourtos op het vaste land. Na nog een paar uurtjes gezeild te hebben, zien we twee groene eilandjes en het plaatsje zelf liggen. Ons anker valt in 4 meter diep water en graaft zich direct goed in de zandbodem. Meteen gaan wij zelf inclusief duikbril en snorkels over boord. Het zeewater is nu 25 graden en hiermee zeer aangenaam. En gelukkig zijn er nog geen kwallen gesignaleerd, want daar heb ik er evenals Trevor van de Kishorn waarschijnlijk een blijvende herinnering aan overgehouden.

 

 

30-6-2009 Een verstopte riolering, er komt geen einde aan de toiletperikelen

Bert treft het weer niet. Direct na het opstaan wil de toilet niet doorpompen. Al mopperend verdenkt hij mij er van te veel papier doorgepompt te hebben. Wat volgt is een vies karweitje. De pomp is niet het probleem maar de slangen. De enige slangen die niet vervangen zijn vorig jaar. Gelukkig zitten hier goed uitgeruste bootwinkels. Samen met Trevor en Rick, vaart Bert naar het dorp. Na tweeënhalf uur zijn ze pas terug. Ze hebben hier alles, maar je moet vooral geen haast hebben. De meiden zijn ondertussen, wel met gevaar voor eigen leven, wezen zwemmen en snorkelen. Er scheuren hier snelle motorboten door de baai. We zwemmen van boot naar boot, en zo naar de kant. Zo zijn we iedere keer weer even veilig. Het is net de weg oversteken in Sicilië, maar dan met je snorkel op. De slangen blijken bijna compleet vol met kalk. Bert vervangt alles en samen ruimen we op en maken alles weer schoon. Om 21.00 uur zijn we klaar.

 

 

29-6-2009 Het ankeren blijft ons bezig houden

Na vanmorgen als een witte tornado met 2 geleende wasemmers van de Kishorn, de hele boot tot tweemaal toe onder hangend en drogend wasgoed bedolven te hebben, zijn we met eveneens 2 geleende boodschappen karretjes van de Double Dutch even goed inkopen wezen doen. Bert heeft nog de nodige “bootschappen” gedaan en ruim op tijd voor de uitchecktijd van 14.00 uur, namelijk om 13.55 zijn we de dure marina uitgevaren, op zoek naar een ankerplek. Het idee was om dit bij Corfu stad te doen en ons anker groef ook direct in. Maar na 2 uur draaide de wind en lagen we weer enorm te schommelen en te klotsen. Dus weer 2 mijl terugvaren naar de ankerplek net voor de haven van Gouvia. Het is hier wel diep om te ankeren, namelijk bijna 10 meter. Meestal ankeren wij in 3 tot 4 meter en zie je ook je anker liggen. Even later kwam ook de Intermezzo en dus zaten we al snel met zes man bij ons aan boord. Weer erg gezellig en pas om 21.00 was het tijd voor ons samen en een Telegraaf (gekregen van de Intermezzo). En zo ben je weer de hele dag bezig.

 

 

28-6-2009 Ankeren valt niet altijd mee

We gaan onze wereldbaai verlaten. De Chica is in aantocht en kan hier niet in de haven liggen. Via de marifoon hebben we contact. Als wij naar buiten varen liggen zijn 10 nm achter ons. Denken ze er bijna te zijn, moeten ze nog ongeveer 35 nm verder. Op de marifoon horen we Nederlandse Double Dutch, die we kennen uit Cefalu. De wolen bouwen zich op boven AlbanieZe hebben vannacht op hun ankerplaats het heftige onweer met veel wind gehad en zijn hier nog danig van de onder de indruk. Het zijn 2 ervaren (zeil)broers, maar dit hadden ze nog nooit meegemaakt. Omdat  deze buien nog steeds voorspeld worden, zoeken we een goede ankerplaats, waar het anker goed houdt en met voldoende zwaairuimte. Iedere boot heeft zijn eigen “ankergewoonte” en niet alle boten draaien dan gelijk. In 1e baai is het te druk en veel charteraars. Die hebben de neiging te weinig ankerketting te steken en vormen hierdoor een potentieel gevaar. De volgende 3 zijn te diep om te ankeren. We liggen dan heel dicht bij het strand en het is bovendien slechte ankergrond. Op een letterlijke stranding zitten we ook niet te wachten. In de laatste baai wil vannacht de Griekse Kustwacht liggen we hier mogen we dus niet in. “Ten einde raad”, varen we dan maar de dure Marina van Gouvia in. Na een ouzo bij ons aan boord, waarbij ook de bemanning van de Double Dutch is, gaan we met Rick en Coby ook Grieks eten, bij een “sjofel” uitziend restaurant. De eigenaresse adviseert ons uitstekend, de eigenaar speelt op zijn gitaar en dat allemaal voor een bedrag waar je in Nederland alleen een voorgerecht voor hebt.

 

 

27-6-2009 De toerist uithangen in Palaokastrista

Voor het eerst sinds bijna 2 weken hebben we vast aan een ponton gelegen en heerlijk geslapen. Enige lichaamsbeweging is wel noodzakelijk en we lopen naar het klooster. Waar we net na de ochtendsluitingstijd zijn. Er is maar 1 oplossing: even op het terras zitten. Als het klooster weer open gaat staan we als eersten klaar. Ook dit is een herinnering van 15 jaar geleden. Het is een mooi kloostertje, maar we begrijpen eigenlijk niet waarom dit zo ongelooflijk populair is. Want we zijn nog niet buiten of er worden werkelijk busladingen vol uitgeladen. Waar zullen we ons druk overmakenOveral zien we vlaggetjes van cruiseschepen, waar hordes mensen achter aan lopen. Het leukste vonden wij de 8 kleine poesjes die hier rondliepen. Om zo mee te nemen. We laten de drukte snel achter ons, worden nog bijna van de sokken gereden (commentaar van Trevor: dit is vast een Italiaan met een Griekse huurauto) en duiken met de snorkels het water in. Wel honderd visjes en een grote octopus kijken ons aan. We beseffen weer wat een bofkonten we eigenlijk zijn. Daarna volgt de waterbijvulactie, die uitermate efficiënt verloopt. Bert haalt met Trevor in hun bijboot kannetjes water. Die worden aan boord gezet en daarna is het de taak aan Lesley en mij om deze zo snel mogelijk in de tank te gieten. Als wij met de laatste bezig zijn, varen zij al terug. Na 3 keer water halen zitten beide tanks vol. Na een ouzo aan boord bij de Kishorn, gaan we voor ons doen netjes gekleed, terug naar ons restaurant voor een Griekse avond. De eigenaar is zo spontaan en aardig, dat we dit hier graag mee willen maken. We zijn met ongeveer 25 mensen en drie dansers. Ook hier straalt het plezier vanaf. Natuurlijk worden we geacht mee te doen en als echte toeristen staan we op de vloer. De eigenaar straalt van plezier en laat ook een aardig staaltje acrobatiek zien. Zijn vrouw staat in de keuken en zijn zoons helpen met de drank.
Ook Bert moet met de voeten van de vloer Bert op zijn knieën voor Lesley Ja en dan zijn die vrouwen opeens niet meer te stoppen
Het dansen eindigt dat Lesley, Bert uit staat te kleden maar dat ik volgens Lesley “the jackpot” heb, met een aantrekkelijk goed gebouwde danspartner. Die ik, inderdaad ook mag ontdoen van zijn bloesje. Als iedereen al weg is kletsen we nog na met de eigenaar. Het restaurant, Belvedère, met een werkelijk verbluffend uitzicht, is gestart door zijn opa en dus al jaren in de familie. In de winter is het gesloten en plukken ze olijven. We krijgen een fles wijn met persoonlijke tekst van hem en gaan als herinnering aan onze heerlijke 2 dagen in Griekenland graag met hem op de foto.

 

 

26-6-2009 Koud en onstuimig welkom in Griekenland (eind van de tocht van 246 nm)

‘Annette, we krijgen dadelijk onweer, waarschijnlijk zwaar onweer’. Ik lig nog een beetje te soezen, maar overal om ons heen zijn weer onweersflitsen te zien. De mobiele apparatuur gaat in de oven (kooi van Faraday), de genua staat nog een heel klein stukje, alle apparatuur gaat voor de rest uit. Met de Kishorn spreken we af ieder kwartier even marifooncontact te hebben. Dan barst het geweld los. Overal flits en dondert het. Zelfs Bert is gespannen (en die vindt nooit iets eng). De regen striemt langs de ramen, het zicht is nog geen 50 meter en het waait enorm. Zelfs op het kleine stukje Genua van nog geen halve meter gaat het gangboord onder water en wordt het één en ander door de kajuit gelanceerd. Bert draait de genua met de grootste krachtinspanning helemaal naar binnen en is meteen doorweekt. De luiken gaan dicht. Bert ziet een bliksemschicht tussen ons stuur en de achterkant van de boot. Overal om ons heen zien we elektriciteit. Omdat ook de stuurautomaat uitstaat varen we een beetje rondjes. De echte wind weten we niet omdat de windmeter uitstaat, maar Lesley en Trevor denken rond de 60/70 knopen. Windkracht 12. Het duurt gelukkig maar een minuut of 15. Dan wordt de regen minder en ook de wind. Ieder kwartier staat de wekker en zetten we even de marifoon aan. Gelukkig gaat het bij beiden nog goed aan boord. Het is wel een fijn gevoel om met 2 boten te varen. De regen blijft nog even, maar de wind en het onweer is weg. De apparatuur gaat weer aan en we vervolgen ons koers. De Griekse vlag kan gehezen wordenWe hadden ons welkom in Griekenland heel anders voorgesteld. Als we rond 14.00 uur de groene baai van Palaokastrista invaren, schijnt de zon weer. Vijftien jaar geleden waren we hier ook op huwelijksreis, maar de baai ziet er heel anders uit dan in onze herinneringen.

We willen in het kleine haventje maar weten niet waar we mogen liggen. Een Engelse boot ligt aan een ponton en zegt dat we langszij kunnen komen. Als we eenmaal liggen vinden we wel dat we een borrel verdiend hebben. Daarna verkennen we de omliggende baaitjes en gaan op zoek naar Souflaki en Tzaziki. We vinden een leuk restaurant met uitzicht op onze boot. De eigenaar heeft twinkelingen in zijn ogen en heeft het duidelijk naar zijn zin. Nou en wij ook! Want we eten heerlijk en komen allemaal weer helemaal bij. Dit is hoe we Griekenland hadden voorgesteld.
De kleine haven van Palaokastrita Bert en Trevor aan de roeispannen Heerlijk grieks eten met op de achetrgrond de baai waar we liggen

 

 

25-6-2009 Lekker zeilen onder de zon

Vandaag is een dag waarom we het doen. Het gaat niet superhard maar we kunnen zeilen en nog comfortabel ook. En wie zien tot vijf keer toe dolfijnen. Een hele groep die maar niet uitgespeeld lijkt te komen voor onze boeg en een kleintje die een salto maakt. We weten niet wat we zien. Of was het een springende tonijn? Wel komt de hele zeilgarderobe van Äventyr naar boven. Grootzeil met genua, grootzeil met gennaker, genua met kotterfok. Uiteindelijk blijft alleen een uitgeboomde Genua over. Bert repareert de elastieken van het grootzeil en ik maak gevulde courgettes uit de oven. En dat allemaal zonder te hoeven apenkooien. Bert gaat na zijn korte nachtrust van de afgelopen nacht vroeg te kooi en ik loop zolang mogelijk wacht. Want hoe langer de wacht, hoe langer je zelf daarna mag slapen.

 

 

24-6-2009 Een onstuimig begin naar Griekenland

We zitten aanboord bij de Chica voor palaver de weerberichten zijn goed bekeken en beloven een mooie zeiltocht naar Griekenland met “wel wat regen”. Voor we vertrekken doen we nog even gauw de laatste inkopen en dumpen we ons afval in de Container. Äventyr voor anker in de baai bij NaxosOm 12.15 uur gooien we de trossen los voor onze derde oversteek van deze maand. We zijn nog geen half uur onderweg of donkere wolken pakken ze boven ons hoofd samen. We zijn met drie boten onderweg: de Chica, de Engelse Kishorn en wij. De Chica vaart voorop en waarschuwt voor felle windshifts. De wind neemt snel toe en draait ook nog op de kop. Opeens varen we met windkracht 5/6 op een stampende zee. Äventyr bokt en stampt en golven komen weer over. Dit was ons niet beloofd! Achter ons richting de Etna kleurt de lucht inktzwart. Als de wind in vlagen naar 7 bft gaat, roept de Chica ons op. Zij gaan terug en naar de haven van Riposta. Zowel de Kishorn als wij twijfelen. Dit wil ik ook geen uren, maar terug naar een vreemde haven onder een inktzwarte lucht? Een haven waarvoor in de Pilot ook gewaarschuwd wordt voor harde windstoten en bovendien peperduur is. Wat is het beste alternatief? We besluiten nog even door te varen en na een uurtje zijn we uit de buien en draait ook de wind naar de juiste richting. Eindelijk krijgen we zoals voorspeld. De zee kalmeert en het wordt nog aangenaam zeilen. Tot tweemaal toe trekt een bui over, maar veel regen krijgen we niet en de wind valt ook mee. Ik draai de eerste wacht, maar rond middernacht zie ik overal om me heen onweer. De wind trekt aan en de boot gaat steeds schuiner. Bert helpt de fok inrollen en kan niet slapen. Als het onweer dichterbij komt, vraag ik of hij  buiten wil komen. Ik ben nog maar net naar binnen of de wind wordt minder en het onweer blijft verder weg. We kunnen op de radar de buien nog niet zien en dat betekent op minimaal 24 nm van ons vandaan. De rest van de nacht verloopt redelijk rustig.

 


Home
About
Logboek
Video
Onze ervaringen
Gastenboek
Links