Aventyr
op reis
Home
About
Logboek
Video
Onze ervaringen
Gastenboek
Links
Voorbereidingen en vertrekken
Colijnsplaat - Bretagne
Bretagne - La Coruna (En de oversteek van de golf van Biskaje)
Noord Spanje en z'n mooie Ria's
Portugal
Madeira Archipel
Canarische eilanden (Graciosa, Lanzarote, Fuerteventura, Gran Canaria)
Canarische eilanden (Tenerife)
Canarische eilanden (La Gomera)
Canarische eilanden (La Palma)
Canarische eilanden (La Gomera 2009)
Canarische eilanden (Tenerife 2009)
Carnaval de Santa Cruz
Madeira 2009
Oversteek Madeira - Marokko
Marokko
Gibraltar
Andalusië- Zuid Spanje
Costa Blanca- Zuid Spanje
Balearen- Formentera, Ibiza, Mallorca en Menorca
Sardinië
Sicilië
Corfu & Paxos
Lefkas, Kefalonia, Kalamos en Itháki
De golf van Patras naar het kanaal van Korinthe
Peleponessus
Zakynthos & Kefalonia
Malta
Tunesië
Sardinie II, oktober 2009
Balearen II, oktober 2009
Zuid Spanje, oktober 2009
Overwinteren in Zuid Spanje
Terug in Nederland
Terug in Spanje 2010
Zuid Spanje 2010
Algarve
Portugal 2010
Noord Spanje 2010
Terug over de golf van Biskaje
Zuid- en Noord Bretagne
Kanaaleilanden Jersey en Guernsey
Op de terugweg langs Noord Frankrijk en Belgie
Malta

19-09-2009 Disco in de Blue Lagoon

Voor anker in de Blue LagoonDonkere wolken zeggen ons goedemorgen. Dat zijn we niet meer gewend. Het is druilerig en ongezellig weer. En het jammere is, dat we nu in kristalhelder water liggen, maar dat de zon nodig is, om haar azuurblauwe kleur te geven. Geen Blue Lagoon dus, maar een grauwe baai. We zijn nog maar net op of de eerste toeristenboten komen al aan. Op het hoogtepunt van de dag liggen er ongeveer 20. Echt last hebben we er niet van. De meeste liggen aan de overkant van de baai. Bovendien heeft dit toerisme ook een voordeel: er vaart een klein bootje rond wat ijsjes verkoopt. De ijsparlevinker in de Blue LagoonEn dat zijn we voor anker niet gewend! Wij lezen wat en Bert is gestart met het maken van een presentatie. Eén boot blijkt zijn vaste boei naast ons te hebben liggen en opeens hebben we 70 buren. ‘Oranje boven, oranje boven’, hoor ik opeens. Er zitten Nederlanders op en die vinden ons reuze interessant. Aan het eind van de dag lijken we bijna alleen achter te blijven, maar al snel komen er nieuwe zeilboten. Met een bootje of 10 liggen we rustig te dobberen als de eerste discoboot zich aankondigt. Harde muziek en joelende mensen. Gelukkig liggen wij niet aan hun boei, want anders moesten we verkassen in het donker. Niet veel later volgt de 2e boot. Van rust is niet zoveel sprake meer. In onze jeugd was de Blue Lagoon een discotheek in Zwijndrecht. Nu hebben wel een hele letterlijke versie van disco in The Blue Lagoon.

 

 

18-09-2009 Nu wel naar de Blue Lagoon (naar Comino 16 nm)

Er komt voorlopig geen revanche voor Kees en Bert met Canasta spelen (ja de vrouwen hebben zowaar gewonnen), want we nemen vandaag al weer afscheid. Altijd weer jammer!

 Bijna de haven uit van Valletta
Bijna de haven van Valletta uit

Uitgezwaaid door Kees en Marja, laten we de imposante forten van Valleta achter ons en varen naar het eilandje Comino. Hier ligt de druk bezocht Blue Lagoon, waar veel dagjesmensen naar toe gaan met boten. Als we bijna bij het eiland zijn, ziet Bert een catamaran drijven. Ze proberen tegen de wind in te varen en net zoals wij dat niet kunnen, lukt het deze mensen ook niet. Hij ziet ze in gedachten al richting Sicilië drijven. Na 5 minuten met de verrekijker gekeken te hebben, verleggen wij ons koers naar de catamaran. Hier lijkt niemand zich druk te maken. Er loopt alleen bijna 1, 5 mijl stroom. Tegen wind en tegen stroom is zijn uitdaging. Nee hoor, alles gaat goed. ‘Weet je dat het hier behoorlijk stroomt’? Volgens ons weten ze amper waar we het over hebben. ‘Willen jullie een sleepje’, ‘Nee hoor, het lukt wel’, Wij hebben zo onze bedenkingen, maar kunnen ze toch moeilijk dwingen. Op ons aanraden gaat de man wel een andere koers varen en komt nu tenminste weer vooruit en zelf enigszins de goede richting op. De bootverhuurder van het hotel, vertrouwt het blijkbaar ook niet. Met een speedboot worden ze nog geen 5 minuten later terug gesleept. In de Lagoon is het nog een drukte van belang. Het is zoeken naar een ankerplek. Gadegeslagen door een grote schildpad lukt het eindelijk. We hebben het anker gecontroleerd en zijn net weer gedoucht en droog of de buren vertrekken. We verkassen meteen, want we lagen er dicht bij de boeien van de toeristenboten. In de avond liggen we nog maar met 2 boten in de hele baai. Rust, een prachtig uitzicht op het havenstadje Mgarr op Gozo en duizenden sterren (het is hier werkelijk pikkedonker).

 

 

17-09-2009 Blue Lagoon of een potje kaarten?

UItzicht vanaf de boot op ValettaEen zwaar dilemma vandaag. We willen wel door naar het eilandje Comino om daar bij een verblindend blauwe baai, Blue Lagoon (de baai heet daadwerkelijk zo) te ankeren, maar er moet eerst nog van alles gedaan worden. Waterzak geplakt en gecontroleerd, fietsen opruimen, boot nog schoon, water tanken enz. De wind neemt toe tot 4 tot 5 bft en is recht op de neus. Gaan we weg of genieten we nog even van de luxe van een kade, stroom en water en dan kunnen we nog een potje kaarten met Kees en Marja. Dat is maanden geleden en af en toe een spelletje spelen missen we wel. Het kaarten geeft de doorslag! Zowel de kaarten als het mes komen vanavond op tafel. We kennen allebei wel wat verschillende spelregels van Canasta. We kiezen steeds maar de leukste of spannendste mogelijkheid. Het wordt een supergezellige avond, die niet vroeg eindigt.

 

 

16-09-2009 Waar praten cruisers over?

We komen ontzettend veel mensen tegen en dat maakt reizen ook zo leuk. Maar welke informatie wordt nu zowel uitgewisseld onder cruisers? Op nummer 1, staat toch wel de internetverbinding in de haven. Wifi en Skype zijn werkelijk niet meer weg te denken onder zeilers. Contact met het thuisfront en weersinformatie zijn de belangrijkste drijfveren. Waar haal je de snelste en natuurlijk gratis (meestal illegale) internetverbinding vandaan. Daarna stijgt nu toch wel met stip, de locatie en bereikbaarheid van de LIDL supermarkt. Dat was wel het laatste waar wij ooit aan gedacht hadden, maar het begon al in Zuid Portugal. Twee vaste Nederlandse bewoners van de haven in Sines, Eddy en Aadje (schatten van mensen), vroegen zo’n beetje aan iedere Nederlandse boot: ‘ wij gaan met de camper naar de LIDL, willen jullie een lift’. Na de eerste maanden van boodschappen sjouwen werd dit aanbod gretig aangenomen. Toen we op Menorca tips voor Griekenland van een zeer ervaren zeilstel kregen (ze varen al 25 jaar rond), stond daarop ook vermeld, waar de LIDL zat. In Griekenland? Jawel, deze Deutsche gründlichheit, heeft zich als een inktvlek uitgespreid. Met meer dan 10 soorten Feta kaas, tzaziki en gevulde wijnbladen was het assortiment wel aangepast. Toen ik in Argostoli op Griekenland, boeken aan het ruilen was op de Nederlandse boot, de Horizon, kwam net een voor hen bekende Franse zeiler. ‘Roel, ze hebben hier een LIDL, zullen we samen met de taxi gaan?’, was zo’n beetje de tweede zin nadat ze elkaar gedag hadden gezegd. Vandaag vragen de Amerikaanse Alan en Holy van de Summerwind aan ons of we met de bus meegaan. Ze hebben gisteren de LIDL gevonden. En werkelijk een wonder. Met de 40 jaar oude bus komen we bij een kerk uit en na 3 bochten later staan we bij een enorme supermarkt. Genietend van de koelte verlekkeren we ons na maanden weer aan wit bier, nu 8 soorten Mozzarella (we zitten tenslotte op een steenworp afstand van Italië) en dingen die we maanden niet gezien hebben. Het probleem is alleen dat de bus wel bijna voor de deur van de supermarkt stopt, maar dat de bushalte terug op dik 10 minuten lopen van de haven is. En als de ogen groter zijn, dan de spierballen, dan is dat een heel eind. En het is vandaag werkelijk bloedheet. In de afgelopen maanden is de luchtvochtigheid nog niet zo hoog geweest. Drijfnat komen we na tweeënhalf uur later bij de boot aan. Waar de grote uitdaging begint, alle inkopen ook weer fatsoenlijk in de kasten te krijgen. Het biertje aan boord bij Kees en Marja van de Dolce con Brio ging er dan ook vlot in.

 

 

15-09-2009 Vissersbootjes en een geweldige lunch

Het beroemde oog van MaltaVissersboot in MarsaxlokkNa de leuke dag van gisteren, doen we verder ons best om de eerste indruk die we van Malta hebben om te buigen. Je kunt het pas be- en veroordelen als je er moeite voor gedaan hebt, om een land te ontdekken. Ditmaal met een bus uit de jaren 70 rijden we naar Vittoriosa. Hier ligt de imposante Grand Harbour Marina. Een haven met rondom gezellige terrassen en een indrukwekkende bebouwing, dachten we. Weer fout! De haven is mooi en verzorgd, maar de omgeving is saai en doods. Natuurlijk staan hier weer prachtige kerken en gebouwen en nog imposantere dikke muren, maar alles is hier zo ongelooflijk vol gebouwd. En het lijkt gewoon niet te leven. Misschien biedt het binnenland meer en ik lees over het idyllische vissersplaatsje Marsaxlokk. In het kader van: leer alle bussen uit de vorige 6 decennia kennen, komt de “Expressbus” naar Marsaxlokk, uit de jaren 50. Na een half uurtje rammelen,

Vittoriosa Uitzicht vanaf de boot bij nacht

staan we in het vissersdorp. Bootjes, in prachtige kleuren in overvloed. Maar idyllisch? Het lijkt wel of de schrijver van onze reisgids, nooit verder dan Malta is geweest. Ik lees verder, dat je hier heerlijk kunt eten en één menu kunnen we werkelijk niet laten lopen. Zeker, nadat we een blik op de borden van de andere gasten hebben laten vallen. Voor de prijs waar je bij Mc Donalds nog geen Bic Mac voor hebt, eten we een heerlijk 2 gangenmenu inclusief drinken. Een aparte Maltezer salade en een visschotel. De beste prijs kwaliteitverhouding sinds we onderweg zijn. Als we na een half uur door het drukke verkeer weer terug bij de haven zijn, weten we het zeker. Malta komt niet in onze top 10, maar om te eten leef je hier niet verkeerd.

 

 

14-09-2009 Malta verder verkennen

De foto’s van de oude steden Mdina en Rabat zagen er zeer aanlokkelijk uit. Een bus uit de jaren 60 brengt ons er vanuit Valleta snel naar toe.

Toegangspoort bij Mdina Kerktoren in Mdina Gebouw van typisch kalkzandsteen IMG_0779 Smalle straten van Mdina

De hele rit rijden we door een onaantrekkelijk landschap en langs vele vieze en vervallen panden en woningen. Het contrast met de rust en schoonheid van Mdina is dan ook enorm. Geen rondscheurend verkeer, maar af te toe een auto en paard en wagen. Het stadje is prachtig behouden en gerestaureerd. De gele kalkzandsteen wordt in steengroeven op Malta gewonnen en hier worden alle gebouwen van gemaakt. Zijn ze in Valletta veelal vies en zwart, hier lijkt alles wekelijks gereinigd te worden. Gekleurde luiken en balkons, prachtige bloeiende bloemen omlijsten de gele stenen. De sfeer is zeer ontspannen en het is er heerlijk rondlopen. Wel hebben ze bijna van ieder mooi pand een restaurant gemaakt. Dagelijks leven is hier kennelijk niet meer, alleen toerisme. In de stad Rabat gaat het dagelijkse leven wel gewoon door. Oude mannen drinken koffie op het plein voor de Paulus kerk. Als ik rond kijk, zie ik dat ik de enige vrouw in ben, zover als ik kan kijken. De Paulus kerk blijkt een bedevaartsoord voor Katholieken over de hele wereld te zijn. Als wij er zijn is er een groep Italianen binnen. De vorige Paus bracht hier een bezoek en de nieuwe Paus komt volgend jaar in april. Een vriendelijke man legt ons uit, waar Paulus leefde, nl. in de grot bij de kerk. Toch wel onder de indruk lopen we terug naar het busstation. Hier wordt het links rijden Bert bijna fataal, want hij kijkt bij het oversteken even de verkeerde kant op. Piepende remmen en een oplettende chauffeur zijn zijn geluk. ‘Het scheelde nog zeker 2 meter’, zegt hij laconiek, terwijl mijn hart in de keel zit.

 

 

13-09-2009 Ridders, paard en wagens en oude bussen

De sfeer van Malta blijft ongrijpbaar voor ons. Nog nooit hebben we in zo’n smeltkroes van culturen gereisd. Door de strategische ligging is Malta al eeuwen  “populair” als handelshaven en bovendien is er door de eeuwen heen door de Grieken, Romein, Arabieren, Normandiërs en de Turken heel wat gevochten en veroverd in de Middellandse Zee. En dat heeft zeker op Malta zijn sporen nagelaten. Men schat dat er ongeveer 4000 jaar voor Chr. Al mensen woonden op Malta, die bijzondere bouwwerken en beelden hebben nagelaten. Na verluidt zou in 60 voor Chr. de apostel Paulus bij het eiland schipbreuk hebben geleden. De bewoners redden hem en maakten vuur om hem te warmen. Toen hij van een slangenbeet geen enkele verwonding over hield, zagen ze hem als een god. Steeds meer mensen bekeerden zich daarna tot het Christendom. Rond 900 na Chr. veroveren de Arabieren het eiland en velen bekeerden zich tot de islam. In de middeleeuwen waren er verschillende Europese heersers over het eiland. In 1530 schenkt Keizer Karel V , Malta voor eeuwig aan de Johannieter Ridders (St. John Knights). Als pachtgeld kreeg Karel V ieder jaar een valk, de beroemde Maltezer Valk. In 1565 proberen de Osmaanse Turken Malta te veroveren. Ondanks een veel kleiner en slecht georganiseerd leger weten de Johannieter Ridders ze te verslaan. Deze aanslag, het grote Beleg (The Grande Siege) speelt nog steeds een grote rol. Ook komt je overal Riddermusea tegen. Malta leeft nog steeds deel in het “Ridder tijdperk”. In de 16e en 17e komt Malta tot grote bloei. Een sneltreinvaart wordt de stad uit de grond gestampt, met prachtige openbare gebouwen, kerken en paleizen. De Ridders gaan zich alleen steeds vervelender gedragen, waardoor ze de bevolking tegen zich in het harnas jaagt. Als Napoleon op de deur klopt, staat de bevolking achter de Fransen. Deze liefde is echter van korte duur. De gedane beloften werken anders als gedacht en als de Britten, de Fransen willen verdrijven krijgen ook zij steun van de bevolking. De Britse invloed duurt van 1800 tot 1971. Tijdens de 2e Wereldoorlog wordt de hoofdstad Valletta grotendeels gebombardeerd.

Hoe schrijf je politie op Malta? Zo dus Het hospitaal van de Johanieter ridders

De Duitsers en Italianen hoopten de Maltezers op hun knieën te krijgen door ze uit te hongeren. Malta hield stand en werd onderscheiden voor hun moed. In 1971 wordt Malta afhankelijk en sluit zich in 2004 aan bij de EU. Het huidige Malta pretendeert een modern vooruitstrevend land te zijn, met een grotendeels  katholieke bevolking.

En wat merk je van deze geschiedenis? Overal nog steeds van alles. Oude steden als Mdina en Rabat zijn duidelijk Arabisch van opzet. Smalle straatjes en kalkzandstenen huizen. Het zou ook Marokko kunnen zijn. Alleen nu is er ook werkelijk een overvloed aan kerken, met prachtige plafondschilderingen. Dit doet ons nog het meest aan Sicilië denken. Hier tussen staan dus gewoon knalrode Britse telefooncellen. De Ridders en de verhalen van de Grande Siege komen overal terug.

Oude bussen, het transportmiddel op Malta
Taxistandplaats voor paard en wagen

De Maltezer taal is duidelijk Arabisch, maar sommige woorden lijken op Italiaans, maar dan fonetisch geschreven (b.v. Pulizija). Het “moderne” Malta is tot het openbaar vervoer nog niet doorgedrongen. De bussen zijn hier, schatten we, een jaar of 40 oud. De elektronische bel heeft hier nog geen entree gedaan. En lang koord langs het plafond van de bus, maar een bel bij de bestuurder blijkt nog uitstekend dienst te doen. Plastic nummerbordjes, die de chauffeur handmatig wisselt zijn nog steeds effectief en een rammelend raam, daar maakt niemand zich druk over. In deze oude bus zit een chauffeur dan wel tijdens het rijden mobiel te bellen, met keihard de radio aan. Het is een wonder dat hij de telefoon kon horen met al die herrie.

Het interieur van de rijk gedecoreerde kerken op Malta De rode telefooncel onderaan de trap na de kerk, mag natuurlijk niet ontbreken 

Maar de bussen rijden zeer frequent en is de bus vol, dan wordt er gewoon een 2e of een 3e ingezet. Daar kunnen we in Nederland nog wat van leren. Op de wat verwaarloosde wegen kan zo’n oude bus gerust in de file komen te staan achter het paard en wagen. Want die rijden hier ook nog gewoon rond. En mensen rijden hier nog links. Hier houdt ook meteen de overeenkomst met het rijgedrag in Engeland op, want de rij-instructeurs moeten hun opleiding vast in Italië gehad hebben. Of hun cursisten hebben een enorm slecht korte termijn geheugen. Je huurt hier niet voor je plezier in auto. Maar dat is ook absoluut overbodig, want de bus is spotgoedkoop met € 0,47 per rit. Is Malta mooi of aantrekkelijk? Zijn we door het vele reizen aardig bedreven geworden in het “ons snel thuis voelen”, bij Malta lijkt dit meer tijd te kosten. Maar bijzonder is het eiland zeker.

 

 

12-09-2009 We hadden bijna een boordkat

Na weer een heerlijke nacht slapen, zitten we op het gemak aan het ontbijt als we de havenmeester rond zien lopen. Een lokale gaat het weekend weg, en we mogen op zijn plaatsje tot zondagavond 17.00 uur. We zijn al lang blij. Voor de 3e keer verkassen we binnen 24 uur. Het is wel ongelooflijk dat er in zo’n enorme haven (zeker 1000 ligplaatsen) zo weinig plaats is voor passanten.

Uitzicht  vanaf de Lower gardens, met het monument voor de great siege  Upper Barrakka Gardens Uitzicht op de Grand Harbour

Op de fiets gaan we de hoofdstad Valleta verkennen. We moeten nog wennen aan Malta. In onze ogen lijkt het op geen enkel ander (ei)land. Malta is het druksbevolkste land van Europa en dat is goed te zien. Werkelijk overal zijn huizen en gebouwen, zeker rond de hoofdstad Valleta. Valleta is een combinatie van Italiaans ogende gebouwen en rode Engelse telefooncellen. Links rijden en toch overal pizza’s. Een enorme vestingmuur met talloze forten staat om de stad heen. Daarbinnen terrakleurige huizen met groene of rode balkons en luiken. En heel steile straten. Met de fiets wurmen we ons eerst tussen het drukke verkeer, dan steil de stad omhoog om bij de toegangspoort te komen. Valletta steelt niet direct ons hart. Pas bij de Lower Barraka Gardens die een prachtig uitzicht op de havenentree van de Grand Harbour biedt, voelen we ons voor het eerst een beetje thuis. Voor het eerst sinds maanden weer een park met veel aandacht voor bloeiende bloemen. Het vele groen en het mooie uitzicht bevallen ons zo goed, dat we op zoek gaan naar de Upper Barraka Gardens.

Fietsen in Valletta ?
Dit schatje is bijna onze scheepskat Rode balkons en luiken. De stad is er vol mee
Zoals de naam al doet vermoeden, liggen die hoger. We moeten ongeveer honderd traptreden op met de fiets. Maar worden beloond met een geweldig uitzicht op de drie natuurlijke havenkreken van de Grand Harbour. In de middelste ligt een enorme jachthaven, waar superjachten aan joekels van boeien liggen. De afdaling aan de andere kant kan gelukkig zonder trappen. We proberen nog een uitzicht op onze haven te krijgen via een oud Bastion. Hier lopen 3 kleine katjes, waarvan 1 werkelijk ons hart steelt. Na een kwartiertje wordt het diertje steeds vrijer. Als we van “zijn steen” weglopen, komt hij achter ons aan en speelt bij de fiets. Een boordkat lijkt mij heel gezellig, maar we kunnen ons leven het arme diertje toch niet aan doen. En ik ben allergisch. ‘Als hij mee naar boven loopt naar de poort, dan nemen we hem mee’, grapt Bert. Was het diertje in het begin nog schuw, als we met de fiets ongeveer 50 meter naar boven lopen, neemt hij een sprint en rent achter ons aan. Mijn hart breekt. We fietsen toch maar weg, maar met een heel gemengd gevoel. Morgen misschien maar even opnieuw kijken.

 

 

11-09-2009 Crisis, ruimte in de haven, in Malta ??

Wij liggen ook aan een grote gele boeiOnze grote gele boei ligt uitstekend vast, maar het schommelt ook in de baai. Bert slaapt heerlijk maar ik heb weer wat meer moeite. Beiden zijn we nog moe als we uit bed komen. Blijkbaar heeft de afgelopen tocht toch meer van ons gevergd dan de vorige tochten. We willen graag naar de haven. Oproepen via de marifoon worden niet beantwoord en in de haven zien we ook niemand. Als we een open box zien, varen we hier dan ook maar gewoon in. Je moet toch wat. De havenmeester is er nu wel snel. We moeten weg. Äventyr ligt 3 boten vanaf Black Pearl het grote zwarte schip op de kantHet is een vaste box. Is er dan iets anders? Nee, alles is vol. Geven ze in Spanje de ligplaatsen voor half geld (dit lezen we bij de Vida Vagabunda op de site), in Malta is alles vol. We bellen nog 2 havens, maar die hebben ook geen plaats en de 3e haven is € 50,-. Dat betaalden we in Griekenland voor een maand. We zijn verwend geraakt in het land van de Souflaki en ouzo. Maar terug naar de harde realiteit. De havenmeester vind ons toch wel zielig, als ik vertel dat we uit Griekenland komen en moe zijn. We mogen wel even slapen in de box waar we liggen. Als een andere boot terug komt, moeten we daarna voor de nacht aan de kade tussen andere boten. Als er niemand vertrekt, dan is er morgen voor ons geen plaats en moeten we weg. Duimen dus maar. Nog moe, worstelen we ons toch maar door de was van 2 weken heen, nu we even bij een waterslang liggen. Door de kapotte waterzak is de watervoorraad beperkt.

 

 

10-09-2009 Moesten we alle voorspellingen maal 2 doen?

Als melkmeisje de nacht inAls we het contact met Dennis verbreken gaat om 0.30 de bulletalie (touw zodat de giek niet bij een draaiing van de wind of grote golf over kan klappen – de klapgijp) op het grootzeil en de boom in de genua. Als een melkmeisje zeilen we de nacht. Door deze zeilstand is de juiste koers ten opzichte van de wind wel heel belangrijk. Anders gaan de zeilen klapperen. Als nachtwacht kan je hierdoor niet echt dommelen of de mp3 speler hard aanzetten. Ray heeft het stuurwerk overgenomen. Hierdoor houden we een vaste kompaskoers. Karel kijkt alleen naar de windrichting en als we niet oppassen, stuurt deze ons naar Algerije in plaats van Malta. Bovendien is onze ervaring dat veel grote schepen op onze achterkant sturen om ons te passeren(wij wijken zelf eigenlijk nooit uit). En op een “zwabberende kont” is moeilijk een koers te zetten. Voor onze eigen veiligheid proberen we zo koersvast mogelijk te varen. De wind neemt iets meer toe en als Bert om 03.00 uur de wacht overneemt lopen we heerlijk. Maar de wind neemt steeds meer toe en razendsnel volgen ook de golven. Al snel moet Bert de Genua iets inrollen omdat we te snel gaan en soms 9 knoppen door het water gaan en regelmatig van een golf af stuiteren. Mijn slaapuren worden weer onstuimige schommeluren. Achterin slapen lukt niet, op de middenbank krijg ik pijn mijn rug van het schommelen, voorin ligt ook niet lekker. Brak neem ik 5 uur later niet echt enthousiast zijn wacht over, voor 2 uurtjes maar. De golven zijn inmiddels toegenomen tot 3 tot 4 meter en spatten soms suizend uiteen. Het is windkracht 5 tot 6 en dit wordt ook niet minder. Waar zijn die golven van 0,5 tot 1 meter en windkracht 4?  Af en toe dreigt een donkere wolk ons met regen en windstoten. De zeilen staan goed getrimd en Ray doen aan het roer een wereldjob. Ik probeer nog wat slaap in te halen en ook Bert ligt binnen. Vissersboten zien we hier niet meer en voor grote schepen hebben we AIS (Automatic Identification System). Vanaf de bank kunnen we de plotter zien. Om de 20 minuten kijken we echt naar buiten. Bert voelt zich de captain, de crew and the cook. Hij regelt de zeilen, doet de meeste wachten en kookt. Voor mij is het al een uitdaging niet zeeziek te worden (deze trip gebruik ik een succesvolle combinatie van Griekse zeeziektepillen en gember) en niet oververmoeid raken door slaapgebrek. Hij kan veel beter kleine hazenslaapjes doen en krijgt hierdoor toch nog wat rust.



Het plotterscherm met regen en schepen
Tegen de avond zie ik opeens een donkere lucht. Nog zo’n 35 Nm naar Malta. Regen, onweer? We zetten de radar bij en het zijn inderdaad behoorlijke buien. We zien dit als grote roze vlekken op ons plotterscherm (zie foto – alle driehoekjes zijn grote schepen(vele voor anker) en het zwarte bootje in de midden zijn wij, voor ons loopt onze groene koerslijn (COG)). We eindigen met regen en onweer en als we om 02.30 uur de havenlichten van Valetta zien hebben we het wel gehad. Ik slaap eindelijk en Bert is moe en wil er zijn. Zeker met het onweer boven het hoofd. We hadden een douaneponton in de Pilot zien staan en dat leek ons een prima overnachtingplaats. Helaas is deze weg. Wat nu? We varen langs een klein haventje waar maar 2 schepen liggen. Voor een paar uur moet dit wel kunnen. Het is het privé-terrein van een 5* hotel. Voor mensen die varen voor de leut, en s’ avonds lekker in een schoon hotelbed kruipen. We mogen van de bewaker blijven liggen, maar zijn collega vertelt hem dat we morgen wel € 40,- af moeten rekenen. En dat zonder enige faciliteit. Dat gaat ons toch te ver. Hoe moe we ook zijn. We varen iets verder de baai en vinden de tip die we net voor vertrek nog van de Nederlandse Horizon krijgen: grote gele boeien. Hier waaien we vannacht niet weg. Moe duiken we om 04.00 uur ons bed in, na eerst nog even samen wat gedronken te hebben op onze aankomst. 
 

 

 

09-09-2009 Bert weer terug in de visrace

Zet de pan maar op het vuurDe volgende ochtend wil de wind niet toenemen. En bovendien is de richting niet noord, maar noordoost. Dit betekent pal van achteren, een richting waar we niet veel mee kunnen met zo weinig wind. De golven worden wat minder en we kunnen overdag samen lezen, redelijk uitgebreid douchen en normaal eten koken. Bert is weer terug in de visrace. Hij haalt wel een “hele grote” vliegende vis binnen. Ter verduidelijking heeft hij er even een lucifer naast gelegd. En we kijken ook uit naar een rustige nacht zodat we kunnen slapen. Om 23.30 uur krijgen we via de SSB radio van Dennis de laatste weersvoorspelling door. Soms is het griezelig correct (maar soms ook absoluut niet). ‘Nu zou je 11 knopen wind (net 4 bft) uit een richting van 60 graden (noordoost) moeten hebben. Ik kijk om de instrumenten en het zit er akelig dichtbij. ‘De wind neemt toe tot 15 knopen (nog steeds 4 bft) en morgen terugzakken naar 10 kts, maar draaien naar het noorden’, vertelt Dennis. Deze voorspelling klinkt ons als muziek in de oren. Halve wind, en windkracht 4 maken ze zowel ons als Äventyr zeer blij mee. Vol goede moede zeilen we het volgende etmaal in

 

 

08-09-2009 Start van de oversteek naar Malta (325 nm)

Na een week tegenwind en drie dagen harde wind, lijken de weergoden ons goed gezind deze week. De voorspelling is dat we starten met windkracht 5 uit het noordwesten en een golfhoogte van 2-2,5 meter.  Voor de 2e dag windkracht 3 tot 4 uit het noorden en in de loop van de dag afnemende golven. De laatste dag weer windkracht 3 tot 4 en golven van 0,5 tot 1 meter. Het ziet er in onze ogen prima uit. Veel zin om te vertrekken hebben we niet. We gaan de eerste nacht weer in met een prachtige zonsondergangAltijd als het gezellig wordt in een haven, is de wind goed. Met de Amerikaanse Chris en Erin hebben we erg gezellig dagen gehad en nu liggen we voor het eerst sinds weken ook weer met 2 Nederlandse boten; de Zwerver en de Horizon. We kunnen nog net wat tips uitwisselen en de nodige boeken ruilen. En in Griekenland is het ook wel heerlijk relaxed varen, met om de 5 tot 10 mijl een baaitje of een haven. Als we vertrekken blijkt onze Griekse weersvoorspeller bij de internetsite Poseidon precies te weten waar ze mee bezig zijn. Als we uit de beschutting van het eiland zijn, krijgen we windkracht 5 en na de harde wind van de laatste dagen en wat onstuimige zee. Maar het schiet lekker op met 6 tot 7 mijl per uur. Als we om 23.30 uur met Dennis uit Dordrecht een SSB radio contact hebben, gaat de motor bij. Anders gaan de accuspanning wel erg snel naar beneden, als we zenden. Karel met de aluminium poot stuurt dapper de hele dag. Dat scheelt weer stroom. Ons zeer gewaardeerde crewlid Ray, de automatische stuurautomaat, lust namelijk wel een brokje energie. Helaas zakt de wind ook deze nacht weg en blijft de motor aan. De golven worden maar langzaam minder en van slapen komt weer niet veel. De wind is namelijk wel weg maar de golven nog niet echt. We liggen te schommelen als een gek en binnen kraakt het nodige.


Home
About
Logboek
Video
Onze ervaringen
Gastenboek
Links