Aventyr
op reis
Home
About
Logboek
Video
Onze ervaringen
Gastenboek
Links
Voorbereidingen en vertrekken
Colijnsplaat - Bretagne
Bretagne - La Coruna (En de oversteek van de golf van Biskaje)
Noord Spanje en z'n mooie Ria's
Portugal
Madeira Archipel
Canarische eilanden (Graciosa, Lanzarote, Fuerteventura, Gran Canaria)
Canarische eilanden (Tenerife)
Canarische eilanden (La Gomera)
Canarische eilanden (La Palma)
Canarische eilanden (La Gomera 2009)
Canarische eilanden (Tenerife 2009)
Carnaval de Santa Cruz
Madeira 2009
Oversteek Madeira - Marokko
Marokko
Gibraltar
Andalusië- Zuid Spanje
Costa Blanca- Zuid Spanje
Balearen- Formentera, Ibiza, Mallorca en Menorca
Sardinië
Sicilië
Corfu & Paxos
Lefkas, Kefalonia, Kalamos en Itháki
De golf van Patras naar het kanaal van Korinthe
Peleponessus
Zakynthos & Kefalonia
Malta
Tunesië
Sardinie II, oktober 2009
Balearen II, oktober 2009
Zuid Spanje, oktober 2009
Overwinteren in Zuid Spanje
Terug in Nederland
Terug in Spanje 2010
Zuid Spanje 2010
Algarve
Portugal 2010
Noord Spanje 2010
Terug over de golf van Biskaje
Zuid- en Noord Bretagne
Kanaaleilanden Jersey en Guernsey
Op de terugweg langs Noord Frankrijk en Belgie
Sardinie II, oktober 2009

04-10-2009 De marktwerking van de havens (van Calasetta naar Portoscuso 5 nm)

Het weerbericht wat we vanmorgen binnenhalen via de SSB radio stemt ons vrolijk. Als alles zo blijft kunnen we maandag richting Menorca. Alleen willen we nog graag water tanken. De haven in Calasetta is onbemand op zondag. Water gaat via een meter waar een elektronische sleutel voor nodig is, dus met flessen kunnen we ook geen water halen. In juni lagen we in Portoscuso op 5 mijl van Calasetta. Een prima en betaalbare haven met gratis water en elektra. En weer een uurtje dichterbij Menorca. Dat zou net het verschil kunnen zijn van nog in het licht of in het donker aankomen In juni betaalden wij in Portoscuso € 18,- havengeld. Ik had toen gezien dat september en oktober goedkoper waren. Nu vraagt de havenmeester mij € 22,-. Ik kijk hem dan ook overdonderd aan. ‘In juni betaalden we € 18,-, zeg ik’. ‘Dat waren nog de prijzen van 2008’, is zijn commentaar. Kijk maar en hij toont me de nieuwe en oude prijslijst. Prijs in oktober 2008 voor onze boot € 11,- en nu € 22,-. Een prijsverhoging van 100%!!! De nieuwe prijzen zijn half juli (???) ingegaan. Dan gaat me een lichtje op. De haven van Calasetta lag altijd op een vergelijkbaar prijsniveau. Nu liggen hier gloednieuwe steigers en betere voorzieningen. In juni waren ze hier nog druk aan werk hadden we gezien, maar half juli zijn ze geopend. De prijs is verhoogd tot rond de € 20,- exclusief stroom en water (let wel, dit zijn laag seizoenprijzen, het hoogseizoen is € 55,-). De derde haven in deze baai, Carloforte is rond de € 25,- per nacht. Ach moeten ze hier gedacht hebben, waarom wij dan niet. We mogen toch hopen dat ze hun vaste ligplaatshouders wat anders behandelen, dan de passanten.

 

 

03-10-2009 Drukte in Calasetta

Calasetta is een prettig dorp. In juni zijn we hier maar 1 dag geweest en hebben toen weinig gezien. We lagen toen met veel wind voor anker en wilden de boot niet alleen laten. Nu leren we het beter kennen en waarderen. Een Engels stel heeft zelfs besloten hier voor de winter te blijven en hun gereserveerde plaats in Tunesië te annuleren. De jachthaven is gloednieuw en beschut. De mensen erg vriendelijk, maar de vluchtprijs van € 5,- met Ryanair naar Engeland gaf de doorslag. Alleen overal is het een herrie. Wat kunnen die Italianen kleppen zeg! Iedereen kent elkaar. En begroetingen gaan niet in stilte. In de wasserette is het een drukte en van belang.

Bloeiende bloemen bij de kerk  De straten in Calasetta

Ik heb er in Nederland nog nooit zoveel mensen in en uit zien lopen. We kunnen kiezen of we gaan de haven in en hebben dan water of we gaan naar de wasserette. We kiezen voor de 2e optie. We liggen prima aan ons ponton. De prijs voor een was lijkt goed. Bert gaat voor luxe en laat het wassen en drogen. Maar de taal speelt ons weer parten. En ik schrik behoorlijk als ik af moet rekenen. Aan het eind van de middag komen onze Duitse buren langs. Zij zijn in 2003 al uit Duitsland vertrokken en liggen al 5 jaar op de Middellandse Zee. Ze werkten meerdere jaren op Mallorca. Na een half jaar in de zomer werken, krijgen ze daarna nog een paar maanden een wintertoelage van de Spaanse staat. Speciaal bedoeld voor seizoenswerkers. Ze konden hier prima van rondkomen. Hun boot lijkt nog meer dan de onze op een drijvende caravan. Zij hebben niet alleen fietsen aan boord, maar ook een kleine motor en een schotelantenne prijkt aan de zijkant, net onder de surfplank. Weer genoeg om over te kletsen dus.

 

 

02-10-2009 Met ‘Wat en hoe in het Italiaans”, naar de Italiaanse kapper

‘Dan kunnen we mooi nog naar onze favoriete kapper’, zei ik tegen Bert toen we besloten naar Sardinië te varen. Eigenlijk wilden we in Tunesië wachten tot we in 1 keer naar Menorca konden varen. Maar op dit moment moeten we de goede vaardagen pakken die we pakken kunnen. Iedere goede dag die ons naar het noorden of westen brengt willen we nu varen. Aan de kade in CalasettaDe beste en goedkoopste plek in het Zuidwesten van Sardinië is Calasetta op het schiereiland Sant Antioco en daar zit ook Carlo de beste kapper die we op onze reis tegen zijn gekomen. In juni had hij ons met de vurige Italiaanse theatrale vingervlugheid van een prima kapsel voorzien. Ik loop vanmorgen dan ook richting het dorp om de eerste uitdaging van het vinden van een bank aan te gaan. ‘Stap maar in, dat is gemakkelijker’, zegt een ouder stel die ik de weg vraag. De mensen zijn hier ontzettend aardig en ik gokte goed dat dit stel Engels sprak. Bij de kapper is dit een ander verhaal. Carlo spreekt geen woord buiten de deur. Ik heb dan ook niet voor niets “Hoe en wat in het Italiaans” bij me. In het kappersblad zoek ik een kleur uit en onthoud de kleuren. Maar tijdens het intrekken van de verf (er zitten op dat moment even geen andere klanten) wordt het toch een beetje stommetje spelen. Ik pak mijn vertaalboekje erbij en met dit boekje  erbij komen we tot echt een leuk gesprek. Ik probeer het eerst in het Spaans. Soms lijkt Italiaans erop. Kijkt hij me vreemd aan, dan zoek ik het woord op. We krijgen er beiden schik in. Hij vertelt me over het dorp en het eiland. Ik hem over onze reis en hoe we leven. De vertalingen zijn niet helemaal perfect blijkt, als mijn haar uitgespoeld is en de kleur iets anders is dan bedoeld. Ja, je kan niet alles hebben. Bert klust nog het een en ander aan boord en gaat ook bij Carlo onder de schaar. Voor de rest komen we nog een beetje bij van de tocht van gisteren. Voor het eerst is het te koud om buiten te zitten. De Mistral waait heftig door onze baai. Aan onze betonnen ponton liggen we perfect beschermd tegen de golven. Alleen we liggen open voor de wind en die is gewoon fris. Maar vandaag even geen buien en af en toe de zon.

 

 

30-09 en 01-10-2009 Prijs de tocht niet voor je binnen bent (naar Calasetta op Sardinië, 138 nm)

Om 7.00 gaat Bert op zoek naar de douane en politie. De voorspellingen zijn voor één etmaal goed dus we willen bijtijds weg. Morgenochtend draait de wind weer naar het noordwesten en dat is pal tegen. Ook ziet Bert “wat” regen op de gribfiles. Als het douanekantoor gesloten lijkt, belt hij samen met een Italiaanse zeiler maar aan bij Bizerte Radio, die ook in de haven zitten. Er worden mensen wakker gemaakt en na nog eens 20 minuten is het eerste formulier is in orde, maar vertelt de beambte, de politie komt ook nog aan boord. Over ongeveer een half uurtje. De grote hoeveelheid touwtjesWachten duurt altijd lang, zeker als je weg wilt, maar keurig op tijd staan er 2 mannen voor de boot. De opstap vanaf het ponton is nogal hoog en ze kijken wat moeilijk. Ze stellen wat vragen en aarzelen een beetje. Bert weet inmiddels de oplossing bij aarzelen: je geeft ze joviaal een hand en dan is het snel geregeld. Stempel in ons paspoort en we mogen gaan. Al snel kunnen de zeilen omhoog. We varen voor de wind en ruime wind (wind schuin van achteren). We beginnen met vlinderen. Dit is het grootzeil aan de ene kant en de genua aan de andere kant. Grootzeil op de bulletalie en de genua op de boom. De touwtjes aan de zijkant wordt er niet minder op, even een kleine opsomming bakstagspanner, reeflijn voor de genua, genuaschoot, trimlijngenuarail, boomneerhouder, grootzeilschoot, bulletalie en dit zijn alleen nog maar de touwtjes die op de foto staan. De wind neemt toe van 10 tot ongeveer 16/18 kts (windkracht 4 soms even 5). De zeegang is comfortabel en we zeilen tussen de 6 en 7 mijl per uur. Het gaat perfect! We twijfelen dan ook om ons vaste ritueel, de nacht met tweemaal een rif in het grootzeil te varen, wel uit te voeren. Want het gaat zo lekker. Voor het donker wordt reven we toch. Rond 21.00 uur blijkt weer dat je de eigen principes altijd moet handhaven. De wind draait meer naar het oosten en neemt toe. We varen nu aan de wind en dat hierdoor liggen we veel schever. Het begint wat meer te bruisen en kolken langs de romp. Maar we maken nog prima vooruitgang, de hemel is vol sterren en de maan verlicht het water. Om 23.00 hebben we weer met de SSB radiocontact met Dennis uit Dordrecht. Ondanks dat dit late tijdstip ons wachtsysteem een beetje in de war gooit, is dit contact altijd wel een hoogtepunt van de dag bij langere trajecten. En een veilig idee, dat iemand even weet waar je zit. Hij geeft nog het laatste weerbericht door: ‘het ziet er rustig uit, de wind draait en trekt pas aan als jullie al binnen moeten zijn en ik zie ook geen regen’. We zeilen met een prettig gevoel de nacht in. Ik duik de bank op en weet nog aardig te slapen. Om 04.00 uur maakt Bert me wakker. ‘Ik wil nu even slapen, misschien krijgen we nog onweer later’. Ik neem slaperig de wacht over en zie in de verte onweer. Op de radar is nog niets te zien. Een uur later flitst het op 4 plaatsen om mee heen. Nog steeds niets te zien, maar we weten hoe snel dit kan gaan. Ik wil het grootzeil eraf. De wind is minder geworden en de motor moet toch bij. Bert laat het grootzeil zakken en kruipt weer in bed. Hij ligt er nog niet in of ik zie de eerste buien op de radar. Ze zitten 10 en 20 mijl van ons vandaan. Wel worden de flitsen steeds intensiever. Met een beetje geluk trekken de buien achter ons langs. Iets na 7.00 uur wordt Bert wakker en zit het onweer weer op onze hielen. Donkere wolken boven CalasettaGelukkig is het al licht geworden en het ziet er nog steeds naar uit dat we mazzel hebben. De motor gaat iets harder en de een uurtje later is haven in zicht. Nog 2 mijl te gaan. En dan breekt alsnog de bui los. Flitsen overal om ons heen. Vooral enorm boven het plaatsje. De wind neemt toe, 21 kts, 30, 35, 39 en als hoogste zie ik 45 kts. We varen al even zonder zeilen en dan is de wind geen enkel probleem. En het regent pijpenstelen. Het zicht is minimaal. In de haven branden alle lampen, want het lijkt wel weer nacht. Aanleggen met deze wind en regen zien we niet zitten. We zijn blij wat we hier al in juni ook geweest zijn en varen naar de bekende ankerplek. Voor het eerst in 15 maanden hebben we onze zeiljas aan. In de striemende regen en wind gaat het anker uit. Communicatie tussen ons is niet meer mogelijk. Gelukkig zijn we aardig bedreven geworden in ankeren. Het ligt dan ook snel en we duiken de kajuit in, terwijl Caseletta nog steeds fel verlicht wordt door de bliksem. We zijn blij dat we niet nog 20 mijl op zee moeten varen. De buien hebben zich aaneengesloten en beslaan en gebied van zeker 25 mijl lang en 10 mijl breed. Moe duiken we onze kooi in. Rond de middag is het even droog en varen we naar een nieuwe kade (dit hadden we ook in juni ontdekt). De Engelse buurvrouw pakt even een lijntje aan en niet veel later liggen we opnieuw te kooi, want we zijn beiden nog steeds moe. Jammer van de laatste 2 uur, want het was een bijna perfecte tocht geweest.

 


Home
About
Logboek
Video
Onze ervaringen
Gastenboek
Links