Aventyr
op reis
Home
About
Logboek
Video
Onze ervaringen
Gastenboek
Links
Voorbereidingen en vertrekken
Colijnsplaat - Bretagne
Bretagne - La Coruna (En de oversteek van de golf van Biskaje)
Noord Spanje en z'n mooie Ria's
Portugal
Madeira Archipel
Canarische eilanden (Graciosa, Lanzarote, Fuerteventura, Gran Canaria)
Canarische eilanden (Tenerife)
Canarische eilanden (La Gomera)
Canarische eilanden (La Palma)
Canarische eilanden (La Gomera 2009)
Canarische eilanden (Tenerife 2009)
Carnaval de Santa Cruz
Madeira 2009
Oversteek Madeira - Marokko
Marokko
Gibraltar
Andalusië- Zuid Spanje
Costa Blanca- Zuid Spanje
Balearen- Formentera, Ibiza, Mallorca en Menorca
Sardinië
Sicilië
Corfu & Paxos
Lefkas, Kefalonia, Kalamos en Itháki
De golf van Patras naar het kanaal van Korinthe
Peleponessus
Zakynthos & Kefalonia
Malta
Tunesië
Sardinie II, oktober 2009
Balearen II, oktober 2009
Zuid Spanje, oktober 2009
Overwinteren in Zuid Spanje
Terug in Nederland
Terug in Spanje 2010
Zuid Spanje 2010
Algarve
Portugal 2010
Noord Spanje 2010
Terug over de golf van Biskaje
Zuid- en Noord Bretagne
Kanaaleilanden Jersey en Guernsey
Op de terugweg langs Noord Frankrijk en Belgie
Balearen II, oktober 2009

18-10-2009 Gefopt door de krant, herfst op Formentera

Door een efficiënte krantrecycling bij het drogen van de schoenen (het ziet er alleen een beetje armoedig uit om kranten aan de waslijn te hebben hangen, maar met steeds droge kranten worden de natte schoenen het snelste droog) heb ik een krant over gehouden om te lezen. En deze krant belooft ons vandaag wisselend zonnig/bewolkt weer zonder regen en 22 graden. Dat lijkt ons helemaal goed om in deze prachtige ankerbaai nog waarschijnlijk voor de laatste maal vanaf de boot te kunnen zwemmen en snorkelen in het zwembadblauwe water. ‘Daai je nog maar een keer om’, zeg ik tegen Bert als ik met de SSB radio de weerberichten binnen heb gehaald. Een grote grijze vlek zit boven de eilanden en dat betekent regen. Niks zonnig weer, niks zwemmen. Het is gewoon guur. In buien trekt de wind aan tot windkracht 7 en we zien bij twee andere boten hun anker krabben. Die moeten opnieuw ankeren. Liggen wij nog goed? Achter ons prikken scherpe rotsen, wachtend op een lekkere plastic zeilboot. Bert weet niet zeker of hij nu 25 of 35 meter ankerketting heeft gestoken. Na controle blijkt het 35 meter te zijn en met een waterdiepte van 5 meter moet dit genoeg zijn. We liggen als een huis. Voor ons horen we de golven op het rif wat ons beschermt, rollen en brullen. Het wordt een “binnenzitdag” met een boek en de computer.

 

 

17-10-2009 Met wisselend weer naar Formentera (Isla Espalmador 67 nm)

De zon kleurt de lucht oranje bij FormenteraDe windsterkte op de Balaerische eilanden onderling verschilt enorm. Het meest noordelijke eiland Menorca ligt in de route van de Mistral (hier de Tramontana genoemd). Deze houdt nu al bijna een week huis in de Golf van Lyon met 40 kts wind (windkracht tot 8) en een golfhoogte van meer dan 6 meter. Hierdoor staat er ook bij Menorca windkracht 7 en in het noorden van Mallorca windkracht 6. Op de marifoon horen we steeds “fuerte marajada”, een zeer ruwe zee, rondom Menorca en het noorden van Mallorca. Rondom Ibiza en Formentera is het bijna windstil. Alleen door de harde wind in het noorden loopt de golfhoogte soms op tot 2 tot 3 meter, ondanks dat er weinig wind staat. Gisteren kwamen onze Duitse buren na anderhalf uur al terug. De golven waren te hoog. Vandaag hebben we een rustigere dag met een golfhoogte tussen de 1 en 1,5 meter. Morgen wordt deze weer hoger. Over 4 dagen komt er weer een flinke depressie met zuidwesten wind.  Het anker valt als het bijna donker isVorig jaar is toen een aantal steigers, boeien en een deel van de breakwater (pieren) kapot geslagen in Port d’Andratx met deze windrichting. We wilden maar niet wachten om proefondervindelijk vast te stellen of dit nu niet het geval is. Het eerste deel vandaag kunnen we lekker zeilen, maar hoe dichter we bij Ibiza komen hoe minder wind er blijft. Als we in de beschutting van het eiland varen, hebben we niet alleen weinig wind, maar zijn we ook van de golven af. Deze nemen weer ras toe bij de doorgang tussen Ibiza en Formentera. Terwijl de lucht rood kleurt en de wolken een deel van het licht filteren achter de vuurtoren stuiteren we behoorlijk door de nauwe doorgang heen. Steeds links en rechts voorbij gelopen door de snelvarende ferry’s, die tussen deze twee eilanden ongeveer om 10 minuten varen. Een kwartier voor dat het donker wordt varen we de baai bij het bij het schiereilandje Espalmador in, in de volle overtuiging dat we hier net als in mei een boei op te kunnen pikken. Pech, alle boeien zijn weg! De laatste minuten in de schemering kunnen we nog net gebruiken om de zandbodem te zien, waar ons anker zich het beste ingraaft. Gelukkig zijn we vanmorgen al om 7.15 uur vertrokken. De dagen worden nu echt korter.

 

 

16-10-2009 Weer natte schoenen

De fysiotherapeut neemt Bert hardhandig te grazen. Moet hij eerst vroeg op en wordt dan ook geknepen. Ik doe nog snel een was, maar jemig wat is dat koud ’s- morgens vroeg. Gewoon ijskoude handen krijg ik er van. Dat zijn we echt niet meer gewend. De herfst heeft duidelijk haar intrede gedaan. We maken daarna snel de rugzakken klaar en pakken de wandelroutes en de bustabel mee. Alleen nog even de wandelschoenen onder de vloerluiken pakken. Oh nee!!! Weer natte schoenen. Voor de 3e keer is de waterzak lek. Gisteren hebben we weer vol getankt. Waarschijnlijk als we daarna op de bank gaan zitten, komt er teveel druk op. We houden hier al rekening mee en de zak was echt heel goed geplakt. Een andere plaats voor de schoenen hebben we eigenlijk ook niet. De rugzakken verdwijnen maar weer, want de wandelschoenen zijn het ergst getroffen. Mijn op Tenerife gekochte nieuwe schoenen heb ik nu al vaker gewassen en gedroogd, dan gedragen. Het wordt weer een poetsdag. Ook de voorpunt is weer nat na de stamppartij van afgelopen dinsdag. Gelukkig schijnt de zon heerlijk en droogt alles redelijk. Maar we hadden ons zo verheugd op een mooie wandeling in deze prachtige omgeving. Het leven van een zeilende vertrekker is echt geen synoniem voor vakantie.

 

 

15-10-2009 Er is er één jarig, en die kijkt niet blij

 Nog volop bloemen in AndratxBert is vandaag jarig, maar kijkt zeker niet blij. Hij heeft al weken pijn in zijn nek en het wordt steeds erger. Terwijl ik gebak haal, maakt hij een afspraak bij de fysiotherapeut. Zo’n Duitse kolonie is toch wel handig. Want veel Duitsers wonen en vieren hier vakantie. Ook de fysiotherapiepraktijk wordt gerund door Duitsers. We horen meer Duits dan Spaans. De vissers druk aan het werkToch bevalt Port d’ Andratx zeer goed. De omgeving is prachtig groen en bergachtig. Naast het toerisme is er nog een levendige visserij. Iedere dag komen er ongeveer 10 grote vissersboten binnen. Een deel van de vis verdwijnt meteen in koelwagens en een ander deel is te koop op de vismarkt. Verser kan niet. Qua natuur lijkt wel of er een 2e lente is. Overal bloeien bloemen. We gaan met de bus naar Andratx zelf en lopen terug naar Port d’ Andratx. Heerlijk weer eens lekker wandelen in de natuur. De temperatuur is behoorlijk gezakt. Vooral in de nacht. Vanmorgen heeft zelfs de kachel aangestaan. Maar in de zon blijft het heerlijk.

 

 

14-10-2009 Op herhaling in Port d’ Andratx (12 nm)

De kade bij Port d' AdratxGisterenavond hebben we in het donker nog opnieuw geankerd. De wind was inderdaad nog gedraaid en toen lagen op 30 cm van de zwemboeien vandaan. Samen ankeren is net zoiets als samen op dansles of samen behangen. De ideeën van een goede ankerplek in de baai lopen nog al eens uiteen. Maar de eerste twee zijn we altijd goed doorgekomen, dus het ankeren zullen we samen ook wel overleven. Na een half uurtje tobben en verschillende ankerplekken in de baai geprobeerd te hebben, kwamen we uiteindelijk weer op 20 meter vanaf de oorspronkelijke plek te liggen. Iets verder van de boeien nu. Uitzicht vanaf de boot in Port d'AndratxGelukkig zakte de swell weg en sliepen we als roosjes. In de ochtend kregen we een enorme (huur)boot als buren. Toen we allemaal gingen draaien, konden we bijna vanaf onze achterkant op hun zwemplateau stappen. Van een meter of 2 afstand kreeg ik het wel een beetje benauwd. Wij wilden toch vertrekken en hebben dit dus maar wat versneld gedaan. De wind is precies volgens de voorspellingen. En, je raadt het al: dus tegen! Gelukkig kunnen we na een half uurtje iets draaien en kunnen we  nog hoog aan de wind zeilen. Na 3 uur varen we de grote groene baai van Port d ‘Andratx in. Weer gaan we op herhaling, want 13 jaar geleden waren we hier ook op vakantie. We herkennen er weinig van. In de haven van de Port Authority (deze zijn wel betaalbaar) vinden we de een na laatste ligplaats.

 

 

13-10-2009 Tochtplanning rondom Mallorca: de grote Tombola (naar Cala Portals  45 nm)

Wat voor wind komt er tijdens een tocht rond Mallorca? Verdeel je tocht in stukken van kaap tot kaap die je gaat ronden. Maak gele briefjes met alle mogelijke windrichtingen en rode briefjes met mogelijke windsterktes. Doe deze in een tonnetje en schud ze goed. Trek daarna bij iedere deel van je tocht een mogelijke windrichting en kracht. Grote kans dat dit de werkelijkheid meer benadert dan de zorgvuldig bekeken weerberichten. Met een voorspelling van noord tot noordoosten wind tussen de 15 en 20 kts wind (windkracht 4/5) en een golfhoogte ten oosten van Mallorca van 2 meter en onder het eiland onder de meter, rukken we ons los uit de gezelligheid van Porto Colom. We rollen in het begin flink maar na een gijp, is het lekker varen met de golven van achteren. De wind varieert aardig, maar houdt zich wel aan de opgegeven richting. Bij de eerste kaap (Salinas) voelen we al nattigheid als we in de verte in tegengestelde richting een boot met een gennaker zien varen. Een gennaker gebruik je met ruime wind (schuin van achteren) en zo varen wij. Het is dus heel vreemd dat een boot die een koers vaart die 180 graden van ons afwijkt, dezelfde hoek ten opzichte van de wind vaart. De wind blijft niet noordoost, maar draait pal naar het westen. Erg jammer, dat dit nou exact de richting is die wij op moeten. Op de kop dus! In mei hebben we deze kaap meer dan een uur gezien, omdat we tegen de wind aan het opkruisen waren. Ditmaal verruilen we de genua voor het ijzeren zeil en motoren we er gewoon tegen in. In de hoop dat de wind nog uit de voorspelde richting gaat komen. Dom, dom, dom. We kunnen na een half uurtje wel weer zeilen, maar de wind komt uit het zuidwesten. Maakt ons niets uit. Wind is wind en alles wat niet recht op de kop is, is goed. Een uur zeilen we heerlijk en dan valt de wind weg. Echt weg. Er staat nog 0,8 kts wind op de teller. ‘Bert, zie ik die enorme witte schuimkoppen, daar goed’? De Engelsen hebben hier een mooie term voor: white horses. Bert pakt de verrekijker. ‘Ja, zo ver als ik kan kijken “witte paarden” en die vissersboot rolt ook geweldig’, is het antwoord. Let’s go! Binnen 1 minuut neemt de wind toe van 0,8 kts naar 25 kts (windkracht 0 naar dik 6) en steigert Även’tyr ook als een paard op de korte steile golven. Een uur lang lijkt het of ze soms emmers water over ons heen gooien. Avontuurtje ligt voorop en wordt golf na golf gewassen. Ze vangt gelukkig al het water op, want we hebben het voorluik vergeten dicht te doen. Na een uur bokken en hakken, wordt de wind wat minder. De golven blijven kort en steil en iedere keer als we snelheid hebben, zorgt een golf er voor dat we bijna stil liggen. Soms loopt de snelheid terug naar 2,5 mijl per uur. Na 3 kapen (dit zijn heerlijke windversnellers) blijft de wind ongeveer 15 kts, maar uit het noordwesten (die richting hadden we nog niet gehad). De voorspelde noordoosten wind blijft zich verstoppen. En die lekker gladde zee aan de onderkant van Mallorca is er even min. Maar ieder nadeel “heb” ook hier zijn voordeel. We kunnen nu ankeren in de mooie Cala Fornals. Alleen nu maar hopen dat de wind zich niet aan de voorspellingen blijft houden. Want dan wordt het rollen

 

 

12-10-2009 De Chinees die een andere Chinees werd

De hemel is weer stralend blauw. Samen met Paul, Marianne en hond Meis wandelen we door het dorp en langs de kust.

Bert en Paul met de hond Kust bij Porto Colom

Bij het Chinese restaurant loopt bij Bert het water in de mond. Dat is lang geleden. Menu’s worden bekeken. Hier gaan we vanavond eten. Nog even een koffie en een biertje op ons stamterras, een heerlijke douche en dan weer met de bijboot naar de kant. Maar het loopt weer anders. Marianne en ik gaan nog even snuffelen in de Chinese winkel. Deze vindt je in heel Spanje (één heeft een entree met een voetafdruk in het beton) en die verkopen werkelijk alles. Ongelooflijk hoeveel troep er in een winkeltje kan.
Meis voelt zich ook thuis in Avontuurtje Barbecue aan boord van de Zilver
Wij zijn al een tijdje op zoek naar een douchegordijn. We douchen altijd buiten, maar het wordt nu steeds kouder. Om het binnen ook eens te proberen zonder compleet waterballet willen we een gordijn. Maar cruisers hebben een hekel aan grote investeringen. De Chinese winkel heeft alles voor weinig. We belanden daarna met z’n vieren in de winkel en zien er van alles. Een oprolbare waterslang, warme sokken, HET douchegordijn (we hebben gekozen voor pinguïns, in plaats van blauwe olifantjes) en nog meer grut. Maar we draaien wel ons dagbudget er door bij deze Chinees. Paul is resoluut. Dan geen Chinees eten, maar een barbecue aan boord bij de Zilver. Bert kijkt wat sip, maar laat zich snel overhalen. We grabbelen wat vis, vlees en groenten bij elkaar en eten heerlijk en zelfs nog buiten. Hier kan geen Chinees tegen op.

 

 

11-10-2009 Carajillo con nata?

Vissersbootjes in Porto Colom Boothuisjes in Porto Colom Groene omgeving direc achter Porto Colom
Geen verkeerde keuze van BertHet (illegaal) kopiëren van bestanden viert weer hoogtij dit weekend. Luisterboeken, muziek, films, over en weer wordt er lustig gekopieerd. Als Bert het meeste gedaan heeft, gaan we lekker naar aan wal. De zon schijnt weer uitbundig, hond Meis loopt graag een rondje en wij doen graag met haar mee. Van het dorp lopen we zo een stuk natuur in. Langs het water, over uitgeholde rotsen en door groene begroeiing. In het dorp kan Bert eindelijk weer eens aan zijn Carajillo met nata (koffie, met een scheutje en slagroom). Iedere ober verklaart hem wel voor gek. Carajillo con nata? Koffie met slagroom is duidelijk geen Spaanse gewoonte. Hij krijgt er de hele fles 43 (een Spaanse likeur) bij voor het geval het scheutje niet genoeg is. Wat een service. Onze Engelse buren treffen we hier ook. ‘Oh we gaan oost’. ‘Naar Turkije?, ja en ons einddoel is India’. Deze variatie hadden we nog niet gehoord. We eten weer gezellig met z’n vieren en leren Paul en Marianne het spel koehandel. Heerlijk weer eens een spelletje doen. We vinden het zo gezellig, dat we gewoon nog een dag langer blijven.

 

 

10-10-2009 Weer Nederlanders en waterhozen

Voor anker bij Porto ColomGisteren zagen we de Nederlandse vlag op de boot Zilver. Ik popel dan al om een praatje te maken. We zijn zeker niet eenkennig wat betreft nationaliteiten, maar in het Nederlands praat je nog steeds het gemakkelijkst. ‘Hé wat leuk ze hebben een hond’, zeg ik als ik een grote zwarte hond bij hun de boot in zie gaan. Äventyr en Zilver in het zilverZij gaan op pad en wij ook. Van al dat varen en aan boord zijn, hebben we en stijve rug. We lopen ongeveer een half uurtje richting de kust. Als we over het water kijken zien we allemaal lokale bootjes terug komen. Een bizar gezicht alsof er iets gebeurd is. Opeens staat er een Duitse vakantieganger met zijn fototoestel naast ons. Er zijn weer twee waterhozen op het water. Alle bootjes varen snel de baai weer in en ook de reddingsboot is al uitgerukt. Het is een grote waterhoos die zich zeker 10 minuten vol zuigt met water. Vanaf de kust kunnen we het witte schuimende massa onder de hoos gewoon zien. Een imposant gezicht, en voor ons nu veilig ver weg, maar ik baal er behoorlijk van. Het blijft dus gewoon een bedreiging tijdens het varen. Ik wil nu echt niet meer met regen op het water. Als we terugvaren met Avontuurtje varen we langs bij Zilver. ‘Willen jullie een stukje pizza’ is het antwoord op onze komst. Dat slaan we natuurlijk niet af en meteen klimmen we aan boord. We gaan ook meteen de hele dag niet meer weg!  Paul en Marianne en hun hond Meis zijn gastvrij en we blijven maar meteen eten. Het wordt een erg gezellige avond.

 

 

09-10-2009 Een maatje te groot, vishaak verspeeld naar Porto Colom (60 nm)

‘Hoeveel dagen wil je blijven’, vroeg de havenmeester me gisteren tijdens de onderhandeling in de 1e haven. ‘Als het morgen goed weer is maar 1 dag’, was mijn antwoord. ‘Het is morgen goed weer’, was zin reactie. ‘Mmh, maar wel regen’. Verbaasd keek hij me aan:  ‘regen, wat is het probleem’? De entree bij Porto Colom‘Nou de regen niet, maar het onweert hier altijd als het regent, en van een beetje bliksem en onweer en 35 knopen wind zijn we niet meer bang, maar van 60 knopen en waterhozen worden we niet echt enthousiast. ‘Maar het kan ook regenen ZONDER onweer’ reageerde hij weer. Daar hopen we dan vanmorgen als we vertrekken maar op. Het is bewolkt, maar niet echt koud als we nog voor zonsopkomst wegvaren. Na 3 uur komt de 1e bui, en inderdaad geen onweer. Er volgen er nog 3 en iedere keer komt de zon weer door.  De laatste bui net voordat we Porto Colom bereiken, gaat wel met de nodige donderslagen en flitsen gepaard, maar dit is kinderspel. Door het elektrische lading raakt onze windmeter weer eens van slag. Want windsnelheden van 212 knopen per uur (meer dan de hardste orkaan) hebben we echt niet gezien. Wel reduceert het zicht tot een 200 meter in de heftige regen. Ik hoor opeens getoeter en Bert zegt laconiek: ‘we hadden bijna beet’. Een speedboot komt met grote snelheid op ons af en weet ons nog maar net te ontwijken. Het kost Bert zijn vishaak, dus zo dicht was hij bij ons. Porto Colom is weer een bekende plek. Er liggen nog aardig wat boten voor anker. Ook dit is een ankerplek die bescherming tegen iedere windrichting biedt. Gelukkig is het weer helder en droog. Avontuurtje komt direct van de voorplecht af, want de gemeentehaven heeft hier heerlijke douches.

 

 

08-10-2009 Een grijs voetje in Mahon

We willen graag nog even naar de stad Mahon zelf toe. Na drie dagen varen en ankeren willen we in ieder geval even de benen strekken. Vanuit onze ankerbaai is dit een uur varen met Avontuurtje. Dit is te gek met een klein bootje, dus halen we het anker op en varen door het smalle kanaaltje de grote baai in, waar Mahon ligt. Er ligt een nieuwe haven (ook hier waren ze in mei mee bezig) en deze ligt vlakbij de stad. In oktober, je zou denken dus laagseizoen, zou dit misschien toch moeten kunnen dachten we. De Balaeren staan bekend om de hoge havengelden.

Opnieuw door het smalle kanaal bij La Mola  Een oorlogsschip vaart langs ons ponton  Langs de waterkant bij Mahon

De aardige marinero helpt ons aanleggen. We vragen hem eerst naar de kosten. Hier gaat het kantoor over, zegt hij, maar hij denkt ongeveer € 30,-. Voor 1 nachtje nog te overwegen, maar we hopen op minder. In het kantoor kom ik van de koude kermis thuis. Ik moet weer even wennen aan de Spaanse telling, maar ook als ze het opschrijft, staat er gewoon € 41,-. Er is nog geen douchegebouw aanwezig en het laagseizoen. De haven ligt half leeg. Nou aan ons krijgen ze geen klant erbij. Wij halen gewoon de mooringlijnen weer los en varen naar het ons vertrouwde drijvende ponton. Voor € 20,- pompen we Avontuurtje wel op. Mahon voelt weer vertrouwd. De stad is mooi en er is altijd iets te zien. Op 50 meter vaart een enorme ferry langs de boot en er komen twee grote oorlogsschepen naar binnen. Er is een oefening geweest op de Middellandse Zee en deze schepen komen net terug. Op de Navtex hadden we ook gelezen dat commerciële schepen op vrijwillige basis om medewerking werd gevraagd en dit hoorden we tijdens de overtocht ook op de marifoon. We wandelen lekker, want het is prachtig weer. Ik haal nog even een “grijs voetje”, door midden in nat beton te gaan staan. De afdruk van mijn Crocs dik in het beton en mijn voet en schoen helemaal grijs. Gelukkig was er in het park in fontein, die mijn voet redde voordat het droog en hard was.

 

 

07-10-2009 Prachtig herfstweer in Mahon

Vanmorgen lukt het niet om de weerberichten via de SSB radio binnen te krijgen. Als we op de oude weerberichten kijken, zouden we eigenlijk vandaag weer door moeten. Morgen draait de wind en hebben we wind tegen. Allebei hebben we hier niet zo’n zin in. Bovendien ligt de 1e goede plek op bijna 50 nm afstand en hiervoor zijn we al te laat. We besluiten toch om hier te blijven en morgen maar verder te kijken. De voorspellingen kunnen dan weer anders zijn. Wel is duidelijk dat er over 4 of 5 dagen weer een zware Mistral komt.  We moeten voor die tijd weer ongeveer 100 mijl gevaren hebben of in deze beschutte baai blijven. Voorlopig genieten we van het prachtige herfstweer. We zwemmen, zonnen en lezen. Het lijkt wel weer zomer. Er liggen in deze baai twee boten die we ook in mei al tegen zijn gekomen op de Balearen: een kleine Engelse boot en een enorme catamaran die de Chica in zware mist bijna heeft aangevaren. Deze mist lijkt ook nu tussen de eilanden te hangen. Wij liggen heerlijk in de zon, maar boven het zuiden van de baai ziet het er nevelig en mistig uit.

 

 

05 en 06-10-2009 Welkom door een gevederde koorddanseres (naar Mahon, Menorca 195 nm)

Uitgezwaaid door onze Duitse buren in Pyjama verlaten we Sardinië. Het weerbericht geeft voor 3 dagen stabiel weer op met een zuidoosten wind. Perfect dus. Voor de 1e dag wordt weinig wind opgegeven. We twijfelen nog even om 1 dag later te gaan, want dan kunnen we waarschijnlijk alles zeilen, maar een voorspelling voor 3 dagen blijft altijd een gok. En een vlakke zee is ook wel eens lekker. Aan de heenreis hebben we namelijk niet zulke goede herinneringen qua zeegang. Toen kwamen we allebei kapot aan.

Een laatste blik op PortoscucoAls we Portoscuso verlaten is het nog een beetje bewolkt, maar dit trekt al snel weg. De motor moet inderdaad bij, maar het is helder, zonnig en de zee is rustig. We lezen wat, kunnen normaal koken en douchen met onze nieuwe methode achterop. De nieuwe methode houdt in dat we allebei 2 anderhalve liter flessen warm water gebruiken. Dit geeft net wat meer straal dan onze onkruidverdelger.  Het wordt duidelijk kouder, zeker in de nacht. Als we rond 5 uur douchen, is het al bibberen. De zon gaat rond 19.00 uur onder in het westen en in het oosten zien we de maan al opkomen. Het blijft helder, de maan is vol en het zicht is goed. Er is weinig scheepvaart om ons heen. Op de AIS zien we ze al meer dan 100 mijl van ons vandaan aankomen. Omdat we verwachten dat de wind toeneemt, zet Bert het grootzeil en inderdaad rond 03.00 uur kunnen we zeilen. Het gaat lekker. We varen gemiddeld zelfs met tweemaal een rif in het grootzeil 6,0 mijl per uur, en dat met stroom tegen. De wachten zijn een beetje chaotisch. Tot 2.30 uur doen we allebei ongeveer 2 tot 3 uur de wacht, daarna doet Bert het alleen. De wekker gaat ieder half uur en dan kijkt hij even naar buiten. Daar tussen slaapt hij zo vast als en os. Ik slaap minder gemakkelijk, maar lig lekker in de achterkajuit naar Harry Potter op de MP3 speler te luisteren. Bij luisterboeken voor volwassenen val je in slaap (misschien moet ik dat voortaan doen), maar kinderluisterboeken zijn echt veel leuker. Met de wind nemen ook direct de golven toe. Deze komen nu schuin van achteren en al snel rollen we behoorlijk op de korte golven.
De laatste mijlen naar Mahon Menorca Vogeltje landt op de genuaschoot
Er zijn dan ook heel wat kussens nodig om nog een beetje lekker te kunnen liggen. Buiten zitten gaat bijna niet. We krijgen er allebei pijn in de rug van, door het geschommel. De zon komt weer mooi op en het blijft de hele dag glashelder. De wind blijft stabiel uit het zuidoosten komen en is 12 tot 15 kts (windkracht 4). Om 15.00 uur hebben we nog 24 nm te gaan. ‘Dan zouden we het net voor het donker wordt kunnen halen’, zeggen we tegen elkaar. De wind blijft en als de zon net achter het eiland verdwijnt, varen we de bekende baai van Mahon in. Net voor de kust springt een dikke dolfijn tweemaal hoog voor de boeg, om daarna met zijn maatje een rondje om de boot te zwemmen en een klein vogeltje landt op de genuaschoot. Ze balanceert en loopt grappig heen en weer als een koorddanseres. In de ankerbaai laten we het grootzeil vallen, gevolgd door 10 minuten later het anker. We vinden een plaatsje net naast een boot genaamd Annette. Nog net alles met licht kunnen doen. Tevreden en nog fris zitten we aan een lekkere kop thee als het echt donker is. Het is de eerste meerdaagse tocht zonder regen en onweer sinds juni.


Home
About
Logboek
Video
Onze ervaringen
Gastenboek
Links