Aventyr
op reis
Home
About
Logboek
Video
Onze ervaringen
Gastenboek
Links
Voorbereidingen en vertrekken
Colijnsplaat - Bretagne
Bretagne - La Coruna (En de oversteek van de golf van Biskaje)
Noord Spanje en z'n mooie Ria's
Portugal
Madeira Archipel
Canarische eilanden (Graciosa, Lanzarote, Fuerteventura, Gran Canaria)
Canarische eilanden (Tenerife)
Canarische eilanden (La Gomera)
Canarische eilanden (La Palma)
Canarische eilanden (La Gomera 2009)
Canarische eilanden (Tenerife 2009)
Carnaval de Santa Cruz
Madeira 2009
Oversteek Madeira - Marokko
Marokko
Gibraltar
Andalusië- Zuid Spanje
Costa Blanca- Zuid Spanje
Balearen- Formentera, Ibiza, Mallorca en Menorca
Sardinië
Sicilië
Corfu & Paxos
Lefkas, Kefalonia, Kalamos en Itháki
De golf van Patras naar het kanaal van Korinthe
Peleponessus
Zakynthos & Kefalonia
Malta
Tunesië
Sardinie II, oktober 2009
Balearen II, oktober 2009
Zuid Spanje, oktober 2009
Overwinteren in Zuid Spanje
Terug in Nederland
Terug in Spanje 2010
Zuid Spanje 2010
Algarve
Portugal 2010
Noord Spanje 2010
Terug over de golf van Biskaje
Zuid- en Noord Bretagne
Kanaaleilanden Jersey en Guernsey
Op de terugweg langs Noord Frankrijk en Belgie
Terug in Nederland

14-2-2010 Start of the year Event, met Hedwig

‘Ik ben een echt winterkind en geniet van zeilen in deze omstandigheden, vertelt Hedwig van der Brink met een veelbetekende blik naar buiten, waar de boten weer dik onder sneeuw liggen in de jachthaven van Huizen.  Tweemaal per jaar zeilen er 10 tot 15 boten met allen vrouwen op de Nederlandse wateren. Het zijn de Zeemancipatie weekenden van de Nederlandse Vereniging van Toerzeilers. Een gezellig en leerzaam evenement. Vandaag is de aftrap van het nieuwe jaar. Naast informatie is er ook een lezing, ditmaal van Hedwig van de Brink, de vrouw van schrijver Eerde Beulakker. Prachtige foto’s van de Antarctica, Zuid Georgië en de Lofoten zijn indrukwekkend. Ankeren onder een gletsjer is natuurlijk van een ultieme schoonheid. Maar toch! Ik ben blijkbaar een echt zomerkind en kijk al weer erg uit naar zeilen in korte broek. Nog 7 weken en we gaan weer!

 

 

06-02-2010 Dikke soep op het water

 Net na de start, de schepen voor ons hebben we gepasserd voor de eerste boei‘Ik kan de overkant van de straat niet zien’, zegt Bert  als hij vanmorgen op staat. Mist, dikke vette mist. In de hoop dat het toch nog opklaart rijdt hij richting Zeeland, voor zijn 2e winterwedstrijd aan boord van de Reise Reise. Dit maal hebben ze een prima start, maar wind is er nauwelijks en van het veld van ongeveer 65 boten zijn er maar een paar te zien. De rest verdwijnt in de nog steeds hardnekkige mist. Sommige boten drijven door de stroom weer naar achteren. Een visser klaagt over de marifoon. Kruisende boten vormen bij dit slechte zicht in zijn ogen toch een gevaar op het water. Net als de Duitse Reise Reise de laatste boei bijna heeft gerond, wordt de wedstrijd afgeblazen. ‘Schade, schade’ zullen we maar zeggen. Op het traject terug naar de haven wordt er nog wat getraind met de nieuwe genacker en worden diverse verbeteringen voor de volgende reis doorgenomen. Alle boten varen terug naar de haven met de inmiddels iets toegenomen wind.

 

 

30-01-2010 Even terug in de tijd

We hebben het in Nederland druk, druk, druk. Vooral met bezoek aan oude vrienden, maar zeker ook met nieuwe vrienden. Van vriendin Hanneke, die met haar gezin 6 weken naar Nieuw Zeeland is, mogen we haar auto lenen. En hier zijn we hartstikke blij mee. Alleen is ieder weekend bal met fikse sneeuwbuien. We twijfelen daarom of we wel naar het hoge noorden zullen gaan, maar in een bezoek aan Lars en Aukje van de Laaxum, waar we leuke tijd mee hebben gehad op Porto Santo, Madeira en de Canarische eilanden, hebben we toch we erg veel zin. We zetten dus door en komen in het voor ons zo bekende Friesland, het gebied waar we hebben leren zeilen en onze eerste boten huurden. Lars heeft net vanmorgen een mail gestuurd naar ongeveer 10 boten voor een reünie. Ook hier zijn graag van de partij.

 

 

02-01-2010 Zeilen met een muts op

Concurrent Jacques druk bezig met sneeuwscheppen De haven van Colijnsplaat onder de sneeuw

Vorig  jaar liepen we in korte broek, nu met dikke kleren, een muts op en de handschoenen aan. Maar we zijn weer een dagje tussen de masten, zeilen en veel andere zeilers. Iedere 1e zaterdag van de maand worden de Goofey’s gevaren; de winterwedstrijden van Colijnsplaat. Net zoals vandaag betekent dat nog wel eens eerst sneeuwscheppen voordat de trossen los kunnen. Bert vaart mee als bemanning op de Duitse, Reise Reise. Nobert en Dolly hebben vorig jaar een First 33.7 gekocht. Met hun vorige boot voerden ze jarenlang het klassement in de ongemeten klasse aan. Ze bemanden hun Dolly altijd samen. Het team van Reise ReiseMaar de Reise Reise, is een sportieve zeiler en extra handen zijn nu gewenst. Voor Bert ideaal, hij stapt maar al te graag op. Het bereiken van Colijnsplaat valt vanmorgen niet mee. Een flink pak sneeuw en niet schoongemaakte wegen in Brabant zorgen ervoor dat we er ruim anderhalf uur over rijden. Eenmaal in de haven spreken velen ons aan. “Jullie hebben het wel goed gehad hé”, horen we keer op keer. Via onze site en het clubblad hebben velen meegeleefd. Ook hier voelt het toch echt weer als thuis komen. We genieten weer om in Colijnsplaat te zijn en iedereen te zien. Als de Reise, Reise uitvaart, loop ik samen met Ully naar de startlijn. Met koude vingers schieten we de foto’s om daarna heerlijk warm in hun boot aan de hete thee en koffie te gaan. Na drieënhalf uur zeilen komt de Reise Reise binnen.  Wij ontvangen ze op met hete dranken, die met een scheutje rum nog beter smaken. Ze hebben heerlijk gezeild en hopen zo als team dit jaar nog de nodige vorderingen te kunnen maken.

 

 

 

31-12-2010 Mooie feestdagen

Een witte kerst, gezellig met familie en de kerstboom weer in huis. Oud en nieuw met door Bert zelf gebakte oliebollen en een avond spelletjes doen. Het lijkt toch wel of  we alles intensiever beleven. De kou en vooral de sneeuw hebben zeker zijn bekoring. Helaas heeft Bert nog steeds geen werk. Rond de feestdagen draait alles op een laag pitje en zijn er weinig mogelijkheden. We gokken op betere tijden in het nieuwe jaar. Het voordeel is wel, dat hij nu tijd heeft om zelf oliebollen te bakken. Zoveel dat hij ze zelf na meer dan 6 uur bakken in de garage, bijna niet meer kan zien.

 

 

07-12-2009 Weer aan de slag

Door een toevallige ontmoeting in de supermarkt heeft Bert ook deze week werk. Voorlopig nog heel tijdelijk, maar hij pakt alles aan wat mogelijk is. Mijn 1e werkdag is vooral een reünie met oude collega’s. Alleen de wekker zo vroeg, en vertrekken en thuis komen in het donker, dat is nog erg wennen. Wat dit betreft zijn we niet in de meest gunstige periode weer in Nederland gekomen.

 

 

 

03-12-2009 Feest met een maritiem tintje

Eén van de redenen waarom we naar huis moesten is het 50-jarig huwelijk van mijn ouders. Als verrassing voor vrienden en familie, waarvan een groot deel met ons heeft mee geleefd, vertellen wij met foto’s, filmpjes en geluidsfragmenten meer over onze reis. De reactie is unaniem: leuk voor jullie, maar wij zouden voor geen goud op die schuit mee gaan. We hebben een gezellige middag en avond waar we met plezier op terug kijken.

 

 

02-12-2009 De eerste heeft een baan

Ik heb werk! Ik had al meerdere zeer positieve gesprekken gehad maar onze wens om maar 4 maanden te werken, was wat moeilijker in te vullen.

 

 

27-11-2009 Onze eerste presentatie

Na de hele week op pad geweest te zijn om een baan te zoeken, mogen we vanavond weer even  intensief bezig zijn met het leven wat we de aflopen 17 maanden zo vol plezier hebben geleid. Samen met Ank en Dennis rijden we naar het clubgebouw bij jachthaven Noordschans waar we via Rein Mutsears gevraagd zijn voor een presentatie. Ondanks intensieve voorbereiding lopen we meer dan een uur uit, maar gelukkig vindt ons publiek dit geen ramp. Ons enthousiasme hebben we gezien de reacties wel over kunnen brengen. We vonden het geweldig leuk om te doen en hebben zelf zeker zo genoten als ons publiek.

 

 

21-11-2009 In de boot genomen

Enkele hoofdrolspelers in het complot
Onze vertsoppende buren

nog meer "verraders"Nu zijn we toch ongeveer 2000 km van onze boot en toch zitten we er weer in. We zijn nu figuurlijk in de boot genomen. ‘Ik haal jullie wel even op zaterdag’, zei mijn vader afgelopen donderdag. Wij vinden dat we zelfstandig moeten zijn en slaan dit aanbod af. Terwijl wij in de bus naar mijn ouders zitten, scheurt mijn vader heen en weer met gebak en drinken voor de avond. Wij komen niets vermoedend aan en zeggen nog: ‘goh die bus gaat zo snel, daar kan je toch met de auto niet tegen heen en weer rijden!’.  Durven ze dit met een stalen gezicht ook nog te beamen. Als Bert uitgebreid de fietsverlichting van onze net weer opgehaalde fietsen gaat reparen kan mijn moeder haar mond niet meer houden: ‘Er is nog een verrassing vanavond’. We laden die fietsen wel op de fietsendrager achter op de auto. Onze nieuwsgierigheid moeten we dan nog mooi 4 uur bedwingen en dat valt niet mee. Wij rijden weer terug naar ons logeeradres bij Bert’s moeder. Als opeens het licht aan gaat in de recreatieruimte zitten hier familieleden en een paar vrienden. Suprise! Zelfs onze buren die 17 maanden lang wekelijks ons verslag uitprinten voor de ouders zijn er. En dat terwijl wij vandaag 3 keer hebben staan aanbellen. Ze hebben zich gewoon achter de gordijnen verstopt om ons te ontlopen. Papa Alpha 1 Bravo Alpha, hier is PA3DKT klinkt het opeens door de ruimte.  Dennis “roept ons op”, op de manier zoals we dit 17 maanden lang samen gedaan hebben. Tijdens onze reis hebben via de SSB radio veel contact gehad met Dennis. We krijgen onze spinnaker inclusief toespraak weer terug van Ank en Dennis. Zij hebben die voor ons vanuit Spanje bij hun aan boord terug naar Nederland genomen.

 

 

20-11-2009 Ontdek je plekje in Nederland

We leren Nederland opnieuw kennen. Als goede tweeverdieners met allebei een auto van de zaak, hebben we nog nooit een buskaart gekocht en zijn we jaren niet met de bus in Nederland geweest. We zijn eigenlijk stomverbaasd dat we zo snel met de bus in het centrum zijn. Weten we in iedere plaats bijna meteen waar de VVV is, in Dordrecht waar we beiden geboren zijn, hebben we geen idee waar deze zit. Een internetcafé?, de businformatie? We leren onze stad opnieuw kennen. Of misschien anders kennen. Bij uitzendbureaus krijgen we informatie waar we minder blij mee zijn. Een uitzendbureau is niet voor tijdelijk werk! De tijden zijn blijkbaar veranderd. Maar we laten ons niet uit het veld slaan en gooien nog andere registers open.

 

 

19-11-2009 Even wennen aan Nederland

Gelukkig kunnen we nog even bijkomen. Uitgebreid ontbijten met heerlijk Nederlands brood, ontbijtkoek en voor Bert oude kaas. Daarna rijden we naar ons voorlopige logeeradres. Ons huis is nog 12 dagen verhuurd, dus we logeren bij Bert’s moeder. Ook mijn ouders komen langs. Fijn om iedereen weer te zien. We hebben het wel koud, ondanks de voor Nederland zeer hoge temperaturen. Zijn we veranderd door onze reis? De tijd zal het moeten leren. Ik ben wel zo gewend op ieder aanplakbiljet te kijken (al reizend kom je zo vaak op de meest leuke plaatsen en evenementen terecht) dat ik dit ook in Dordrecht doe. We zien vacatures hangen en stappen meteen naar binnen. We blijken in een soort buurtopbouwkantoor terecht te komen. Hier zouden we anders nooit naar binnen stappen, maar we komen meteen meer te weten over deze wijk. Net als op reis, starten we ook de zoektocht naar een internetverbinding. Maar dat blijkt nog niet zo eenvoudig.  Voor het eerst zien we wel een buurthuis en een verzorgingsflat van binnen. Maar nergens een internetverbinding. In Wielwijk kicken we rustig af van ons leven. De wijk is multicultureel met een enorme Turkse en Indonesische winkel. En dat terwijl er in het buurthuis een stamppotavond is. Vanaf morgen start onze zoektocht naar werk. We zullen proberen volgende week een update te geven, hoe het ons verder vergaat in Nederland.

 

 

18-11-2009 Terug naar Nederland, een onwerkelijk gevoel.

‘Heb jij nou het gevoel dat we hier een tijd niet terug zullen komen’?, vraag ik aan Bert als we samen nog de boot van binnen en buiten schoon maken. ‘Absoluut niet’, is het antwoord. Äventyr ligt er kaal bij, maar binnen wijst alleen het ontbrekende deksel van de koelkast aan een langer vertrek.

Bert sluit de boot af  De laatste voetstappen voor dit jaar op Spaans grondgebied 

Tot ons allebei wil het nog niet doordringen, dat het nu écht even over is. Zelfs niet als Bert definitief de luiken sluit. Meer dan 500 dagen zijn we uit Nederland geweest.  Ben en Nelly brengen ons met de auto naar het vliegveld. Ook hier blijft het onwerkelijke gevoel. We zitten duidelijk nog niet in het gehaaste tempo en komen nog bijna te laat bij de gate. Als laatste stappen we in het stampvolle vliegtuig, waar ik nog mooi een plaatsje achter in weet te machtigen. Een gezellig plaatsje blijkt. Ik zit naast Cor en Janny, die een huis in Spanje hebben. Zij vinden ons avontuur machtig en ik leer van hun weer meer over Spanje. Voor mij vliegt de tijd om. Ons welkom is typisch “Nederlands, storm, regen, donker en files. Zus Ria en zwager Otto halen ons van het vliegveld. Gezellig weer lekker bij kletsen. We slapen in “hun hotel”: een in onze ogen enorm bed, badjassen aan deur, helemaal top!


Home
About
Logboek
Video
Onze ervaringen
Gastenboek
Links