Aventyr
op reis
Home
About
Logboek
Video
Onze ervaringen
Gastenboek
Links
Voorbereidingen en vertrekken
Colijnsplaat - Bretagne
Bretagne - La Coruna (En de oversteek van de golf van Biskaje)
Noord Spanje en z'n mooie Ria's
Portugal
Madeira Archipel
Canarische eilanden (Graciosa, Lanzarote, Fuerteventura, Gran Canaria)
Canarische eilanden (Tenerife)
Canarische eilanden (La Gomera)
Canarische eilanden (La Palma)
Canarische eilanden (La Gomera 2009)
Canarische eilanden (Tenerife 2009)
Carnaval de Santa Cruz
Madeira 2009
Oversteek Madeira - Marokko
Marokko
Gibraltar
Andalusië- Zuid Spanje
Costa Blanca- Zuid Spanje
Balearen- Formentera, Ibiza, Mallorca en Menorca
Sardinië
Sicilië
Corfu & Paxos
Lefkas, Kefalonia, Kalamos en Itháki
De golf van Patras naar het kanaal van Korinthe
Peleponessus
Zakynthos & Kefalonia
Malta
Tunesië
Sardinie II, oktober 2009
Balearen II, oktober 2009
Zuid Spanje, oktober 2009
Overwinteren in Zuid Spanje
Terug in Nederland
Terug in Spanje 2010
Zuid Spanje 2010
Algarve
Portugal 2010
Noord Spanje 2010
Terug over de golf van Biskaje
Zuid- en Noord Bretagne
Kanaaleilanden Jersey en Guernsey
Op de terugweg langs Noord Frankrijk en Belgie
Terug over de golf van Biskaje

17-07-2010 De trossen gaan los voor de oversteek van de golf van Biskaje

We hebben het er allebei moeilijk mee. Onze tijd in Spanje is in één woord geweldig geweest. Onze gedachten zijn dan ook tweeledig. Enerzijds willen we naar huis, maar we genieten ook van het leven aanboord. Het verlaten van La Coruna voelt ook als overgaan van vertrekker naar thuiskomer. Ook al hebben we nog zo’n 750 Nm te gaan voordat we echt thuis zijn.

Annette haar taxi staat deze morgen netjes om 07.00 uur op haar te wachten. Het afscheid nemen valt zwaar ook al is het maar voor een paar dagen. Waar ik de afgelopen nacht goed geslapen heb, is Annette alleen maar aan het piekeren geweest; “heeft hij genoeg diesel bij zich stel dat hij het hele eind moet motoren, is de olie gecontroleerd, heeft hij genoeg reserve olie bij zich. Heb ik zelf alles wel bij me mijn koffer is zo leeg” en ga zo maar door. Het zullen wellicht haar hormonen zijn. Maar haar vliegtuig wacht niet, dus naar de laatste bemoedigende en bezorgde woorden. Stapt mijn meisje met haar mooie ronde buik in de taxi, mij met een gemengd gevoel achterlatend.

Om 07.45 uur gaan ook bij mij de trossen los, voor de overtocht van zo’n 340 Nm naar Zuid Bretagne. Afhankelijk van de wind wordt de bestemming Camaret, Lorient of Viannes. Ik veronderstel de zegeningen van de maagd Carmen te hebben. Gezien vanochtend de krans die gisteren in het water werd gegooid ter bescherming van alle zeevarenden, deze morgen tussen Äventyr en Tiara (onze Engelse buren, met wie ik oversteek) drijft.

“Wil ook Spanje mij niet laten gaan” vraag ik mij twee minuten later af. Als de loodsboot druk gebarend en schreeuwend naar mij toe komt varen. Of denken ze dat ik een loods nodig heb, nu ik alleen zonder mijn maatje uitvaar. Die veelal onze tochten voorbereid. Niets van dit alles is waar, maar nog veel erger ze trekken groot visnet achter zich aan. Die de gehele haveningang blokkeert. Nooit geweten dat het zo slecht bij het loodswezen ging, dat ze wat bij moeten gaan verdienen. Nee alle gekheid ben blij dat ze dit uit het water hebben “gevist”. Ik had er niet aan moeten denken als ik dit in mijn schroef had gekregen. Vijf minuten later krijg ik het sein en kan ik alsnog vertrekken.

 

09.00 uur De eerste mijlen zijn weer onder de kiel doorgegleden. Er is nagenoeg geen wind, maar de wind die er is komt gunstig in. Dus met een uitgerolde genua en de motor bij op zo’n 2600 rpm. Vaar ik met zo’n 6 knoppen de baai van La Coruná uit. De golven zijn duidelijk afgenomen, waren ze gisterenmorgen nog 4-5 meter. Nu heb ik een comfortabele 3 meter golven en een lange deining. Hoewel ik momenteel aardig lig te bokken, mogelijk wordt dit veroorzaakt doordat ik uit de bescherming van de kaap kom en het water nog steeds maar zo’n 80 meter diep is.

 

10.30 uur Het gaat lekker de wind is toegenomen tot 12-15 knoppen, helaas met NNO nog uit de verkeerde richting. Maar het ijzeren zeil kan ingeruild worden voor het grootzeil. Veiligheidshalve start ik met twee keer een rif in het grootzeil. Qua snelheid hoog aan de wind maakt dit niet veel uit. Maar hierdoor vaar ik iets minder schuin. En enige comfort aanboord is ook wel wenselijk.

 

11.15 uur Annette is goed geland op schiphol. En heeft het kindje zien trappen door haar kleren heen. Kun je als aanstaande vader een beter bericht wensen, nee toch.

 

Stuurman Karel doet een prima job Prachtige luchten tijdens zon's ondergang

15.45 uur Single handed op de eerste plaats (niet te vroeg juichen) van de vier boten. Vanochtend toen ik uit La Coruná vertrok zag ik voor mij nog twee boten varen een iets kleinere Franse boot en een grotere en zwaardere mogelijk Engelse boot. De Tiara had mij geholpen met wegvaren om mij vervolgens na een uurtje te passeren, voordat we de baai van La Coruná uitwaren. Wellicht speelt het een rol dat Karel onze windpilot stuurt, of is wellicht de lichte wind van 10-12 knoppen in mijn voordeel. Feit is wel dat we allemaal de verkeerde kant opvaren, namelijk de westkust van Ierland. De stroom is zo sterk met 1,8 knoppen en een richting van 275o graden. Ik ben dus ondertussen zo’n 20 Nm van de ideale koerslijn afgeweken. Maar de stroom zal wel weer draaien en mij ook weer naar het oosten zetten. Ondertussen ook alweer mijn eerste containerschip opgeroepen. Ze moeten natuurlijk wel weten dat we er zijn als ze op aanvaringskoers liggen. Maar ook dit keer ging dit weer helemaal goed.

 

19.00 uur Het principe met de eierwekker werkt goed, ik zet hem iedere keer op het hele uur. En heb een tweede voor als ik een klein tukje doe. Hopelijk werkt het vannacht ook zo goed. Ik moet zeggen afgezien van vanmiddag dat ik er weinig tijd voor heb gehad. Je hoeft je niet te vervelen in je eentje. Zojuist een uitgebreid dinner gehad, met lekkere leverlapjes bij een prachtige zon. Ook al twee keer bezoek gehad van Dolfijnen. De SOG (=Speed Over Ground) is ondertussen toegenomen tot 6,6 knopen, Helaas niet de goede kant op. Het wordt tijd dat de stroom gaat draaien en de wind wat meer naar de oost hoek gaat. Want echt veel hoger varen als 34o graden varen gaat echt niet zonder al teveel snelheid te verliezen. Nog even voor weerman spelen, door een weerbericht op te halen met de SSB en door te geven aan de Tiara. Gezien Graham mij al zuchtend vroeg of ik iets aan de windrichting kon doen. Of in ieder geval de laatste info doorgeven. Hierna ga ik mij is opmaken om het vanavond wat rustiger aan te doen.

Huidige positie 17.00 UTC 44o25’.38n, 008o38’.11w, cog 002 o graden, SOG 6,4 knopen. En eindelijk winnen we het van de stroom en gaan we licht afbuigen naar het oosten.

 

 

18-07-2010 Een dag als solozeiler

Twee jaar geleden kwamen we de eerste solozeiler tegen, net terug van de Azoren voor de zoveelste keer. De beste manier om op de Azoren te komen was volgens hem via de Carieb. Deze Engelsman hoe kan het ook anders, had nog een ander uitspraak die mij is bijgebleven; “O,I realy need my nightrest. Eight hours is the minimum what will do”. Wij hebben elkaar destijds aangekeken, met één brandende vraag op onze lippen. Hoe doet hij dit, heeft hij Sea me of een ander actief radar systeem. Het antwoord was volgens hem even simpel als vanzelfsprekend. “No, I have AIS. It tells me the name and course of the ship. So that I cann call them to change their course”. Het zou voor ons nog een jaar duren, voordat we ook AIS aanboord hadden. Maar hij is ondertussen niet meer weg te denken.

Nou en ik moet zeggen, naar een eerste nachtje Solo aanboord op de golf van Biskaje “Het werkt”. Ook ik heb vannacht heerlijk acht uur geslapen. Hoewel ik naast AIS nog wel twee kookwekkers had staan. Om me op tijd te wekken. Één wekker op het hele uur, om het hele uur te kunnen slaan. En het log bij te werken en even rond te kijken visueel en op de radar. De tweede op 25 minuten om ook tussendoor nog even rond te kijken. Overigens allebei wel zonder snooze functie. Gewoon opwinden en dan gaat hij weer.

 

De beloning van een nachtzeilerVoordat ik gisteren om 23.00 uur te kooi ging. Eerst nog even een peptack gehad met Karel de eerste en enige stuurman deze reis. Gezien we op kop liggen was de opdracht duidelijk “houd deze positie vast”, maar hoe doe ik dat; ”gewoon hard en hoog zeilen koers 30-35 graden aan de wind. Zo pakken we elke windshift in de goede richting mee”. En het moet gezegd worden; deze morgen als ik om 09.00 uur opsta. Heeft hij onze voorsprong verder vergroot. De Engelse onbekende is alleen nog maar een stip aan de horizon met de verrekijker. De Franse boot waren we gisteren al kwijt. De Tiara kon niet zo hoog varen en was in de shippinglane beland. Met wat assistentie van onze AIS was ook dit weer eenvoudig opgelost. Maar Tiara ligt uit de denkbeeldige race, doordat ze de motor gestart hebben om uit de shippinglane en weer wat dichter bij te komen. Voordeel hiervan is wel dat de wacht van de Tiara ook voor de Äventyr wacht hield. En op deze manier toch een paar extra ogen hadden afgelopen nacht.

 

Waren we gisteren overdag nog onderweg naar West Ierland of Groenland. Met de windshift van 40 graden deze nacht. Gaat het erop lijken dat Frankrijk weer bezeild is. De golven zijn ook duidelijk minder geworden. Waren ze gisteren nog drie meter, nu is het een kabbelend zee met golven van maar één meter. Maar terwijl ik dit schrijf moet Karel het bekopen met een natpak van het buiswater. Het lijkt het IJsselmeer wel, alleen dat is 2-25 meter diep en hier is het meer dan 4000 meter diep. Ben benieuwd hoe dit gaat als we het continentaal plaat weer opgaan, nog maar even niet aan denken.

Karel werd deze nacht vergezeld door duizenden sterren. Verschillende hemellichamen waren duidelijk te herkennen. De nacht was voor Karel overigens maar kort om 23.00 uur ging de zon onder en deze morgen om 06.30 uur kraaide haan alweer bij het eerste ochtendgloren.

 

Kortom de eerste dag en nacht als solozeiler is mij goed bevallen. Maar beste lezers maakt u zich geen zorgen er is geen tweede Henk ter Velde in wording. Met z’n tweeën(drieën) zeilen, ontdekken en genieten is toch nog steeds het mooiste.

 

Nog even voor de statistieken de eerste 24 uur 140Nm gezeild, helaas niet allemaal de goede kant op. 

Huidige positie 12.30 UTC 45o56’.94N, 007o07’.28w, COG 053 o graden, SOG 6,6 knopen. Totaal gevaren 180 Nm.

 

 

19-07-2010 Mooringboei met blauw knipperlicht

Het zou ook te mooi zijn om waar te zijn, als de wind de gehele tijd bleef meerwerken. Gisterenavond om 18.30 uur moest ik helaas de motor weer starten. Na tweeëndertig uur heerlijk gezeild te hebben houdt de wind het weer voor gezien. Weliswaar zijn we ondertussen zo’n 50Nm van onze ideale koerslijn afgeweken, maar dat mag de pret niet drukken. Er zijn ook een aantal blij mee. Zo ruilt Karel z’n plaats met Ray onze tweede stuurman. En Graham van de Tiara ziet een legitieme reden om de motor te starten. En zo zijn achterstand in te lopen. Om vervolgens heel sportief zijn motortoerental te verlagen, zodat we ook de tweede nacht bij elkaar kunnen blijven.

De zeilers onder u kennen het wel; de wind valt weg, maar het slingeren komt hiervoor in de plaats. En dat juist op het moment als ik aan de voorbereidingen van het driegangen menu van de dag wil gaan beginnen. Per slot van rekening is het menu van de dag anders ook altijd driegangen. Dus waarom zou dit voor een solozeiler anders moeten zijn. Eerst maar weer het grootzeil hijsen met tweemaal een rif om het slingeren te verminderen, genua een stukje uitgerold. Net zoveel dat het toch nog iets druk geeft voor het grootzeil. En warempel het helpt het slingeren wordt in ieder geval minder. Maar de inspiratie tot koken is ook minder geworden. Wordt het toch nog de afhaalchinees maar die schijnt hier niet te bezorgen. Uiteindelijk wordt het een pizza uit de oven en als voorgerecht een Ricola salade met blue cheese. Om natuurlijk zo min mogelijk water te gebruiken, wordt de ricola en blue cheese over de pizza gestrooid nadat deze uit de oven komt. Spaart toch in de afwas weer een slakom en -couvert uit. In plaats van ijs als dessert, heb ik een paar heerlijke overrijpe en gekneusde perziken. Ik vraag mij af hoe die eruit hadden gezien als de swell had aangehouden en ik toch in Ierland of Groenland was geëindigd.

Zoals ik al eerder schreef; er zijn enkelen die het geluid van de motor omarmen. Ook ik al is het met een gemengd gevoel, ik kan nu tenminste een film kijken. Helaas wel met een koptelefoon, omdat het dolby surround systeem van mijn bootbioscoop het geluid van de motor onvoldoende naar de achtergrond kan verdringen. Zonder de volumeknop op 9+ te zetten, met als gevolg dat ik mijn eierwekkers en marifoon niet meer hoor.

 

Om 21.00 UTC (=23.00 uur Nederlandse tijd) een sced met Annette, een wat??? Een sced, Annette is met Dennis bij de zendamateur vereniging in Dordrecht. En zit nu eens aan de andere kant achter de microfoon. Altijd leuk en een moment van de dag om naar uit te kijken. Dennis was door Annette losgerukt van zijn epoxy werkzaamheden van zijn buiskap in wording. En betrouwbare bronnen informeerden mijn later, dat hij s’nachts na 02.30 uur zijn werkzaamheden pas kon voortzetten. “Ja Dennis, het leven van een vertrekker in voorbereiding valt niet altijd mee”.

 

Om 02.00 uur houdt de maan het ook voor gezien voor de nacht. Om opnieuw plaats te maken voor een ontelbare hoeveelheid sterren. Ook voor mij is het tijd om de kooi op te gaan zoeken. Ook deze morgen weer tot circa 09.00 uur kunnen slapen. Maar door de onderbrekingen van iedere keer die bel moeten slaan en het log bijwerken en inspectieronde. Blijft er effectief niet veel meer als zes uur slaap over, hoe dit ik dit vroeger toch toen ik nog www…..erkte. Overdag proberen om nog weer wat in te halen van die gemiste uren slaap.

 

Ook de tweede dag halen we een goed daggemiddelde met 135Nm, zo staat de teller naar acht en veertig uur op 275Nm.Niet iets om ontevreden over te zijn.

 

11.45 Uur de wind is nog iets verder toegenomen, dus de motor kan weer uit. Graham van de Tiara heeft ondertussen zijn geheime wapen de code zero erbij gehesen, met z’n yankee en grootzeil bij loopt hij op ons uit. Tijd voor actie; reven uit het grootzeil. “All hands aan dek” hoor ik roepen en ik kijk naar mijn twee handen en realiseer mij dat iedereen er al is. Eerst de bakstag aan lijzijde even na vorenzetten, zodat ik geen extra tijd hoef te verliezen. Om in de wind te gaan draaien om de 10m2 extra zeil te hijsen. Maar het resultaat mag er zijn Tiara loopt niet verder uit. Volgende doel koppositie terugwinnen. Al mijn inspanningen ten spijt na twee uur houdt de wind het weer voor gezien. Iets eerder als mijn weervoorspelling hadden berekend.

 

14.00 Uur de motor gaat weer aan voor de komende vijf uur. Tiara kan met het extra zeiloppervlak van de code zero nog wel blijven zeilen. En zo varen we samen weer bijna gelijk op. Uiteraard blijft Äventyr nu iets achter op Tiara. “Als ik de Gennaker zet kan ik misschien ook nog zeilen” denk ik nog even. Maar met maar twee handen en de opdracht om ook aan te komen en niet onnodig op het voordek rond te dansen, besluit ik dit plan te laten varen.

 

Heerlijk zeilen op de golf, de laatste lijlen gaan onder de kiel door19.00 Uur de wind is opnieuw toegenomen, er kan weer gezeild worden. Äventyr heeft er zin in en de achtervolging wordt ingezet. “Toch ook wel een voordeel dat de motor weer heeft gedraaid, heb ik weer warm water”. Ik ga binnen even schoon schip maken en laat Ray zijn gang gaan. Ook zelf maar eens schoon worden; scheren en nog even lekker buiten in de kuip douchen. Geheel fit en schoon neem ikzelf het roer in handen voor de laatste mijlen. Trachtend onze achterstand nog verder te verkleinen en warempel het lukt. Tot op een gegeven moment Tiara weer gaat uitlopen. “Wat is er veranderd” vraag ik mij hardop af; de wind is niet gedraaid of minder geworden. De volgende ochtend vertelt Graham mij dat hij de motor iets harder had gezet.

 

21.30 Uur “Land in zicht” wordt er geroepen uit het kraaiennest (je merkt dat ik al een beetje ga vereenzamen met dat gepraat in mijzelf). In overleg met Tiara wordt besloten de motor te starten. Niet wetende dat die van haar al een klein uurtje meedraaide. Zodat we bij het laatste avondlicht nog een mooring op kunnen pikken bij Sauzon op het eiland Belle-Ile.

 

22.45 Uur Aangekomen bij Belle_Ile kunnen we op zoek naar een mooring. Tiara was een kwartiertje eerder binnen en heeft een mooring gevonden. En bij het laatste licht ook gezien dat er aan de overkant van de baai nog één is.

Voor dat laatste avondlicht ben ik dus te laat. Ondertussen is het stikdonker geworden, waar is de maan als je hem nodig hebt vraag ik mij af. Het is zelfs zo donker dat ik mijn eigenzoeklicht wat ik veronderstel buiten te hebben gelegd niet kan vinden (blijkt later onder een kussen te liggen). Dan maar opzoek in het donker met het deklicht aan. Je raad het al, het is een deklicht en geen zoeklicht. Ik verblind mij hierzelf meer mee dan dat ik er profijt van heb. Langzaam vaar ik langs de boten op de tast. Ik mis Annette haar speurogen die zegt dat ze nachtblind is maar op 200 meter al een boei ziet liggen in het donker.

Als ik er bijna tegenaan vaar zie ik de laatste vrije boei. Met een mooringlijn zo dik als je bovenarm dat je de Queen Elizabeth eraan kunt leggen zonder je zorgen te maken of zij blijft liggen. Maar goed een eigen lijntje erdoor en ik lig.

 

Ik begrijp overigens niet waarom er nog geen moorings zijn met verlichting. Je zoekt je te pletter in het donker en als je niet oppast vaar je er tegenaan. Stop er een leuk blauw knipperlicht in, om verwarring met de reguliere rode- en groene betonning te voorkomen. En een muntjes automaat, zodat je ook gelijk het liggeld hebt betaald. En het knipperen overgaat in licht blauw branden. Stop er wat mij part ook nog een tweede kleur in, zodat de lokale langsvarende parlevinker weet dat je vers brood en melk nodig hebt. Over diefstal hoef je je geen zorgen te maken, gezien de mooringboei toch al aan de ketting ligt (wacht even Bert; je gaat doorslaan is het geen tijd om naar bed te gaan).

 

“Ja dat zou ik wel willen, maar de laatste 15 minuten bonkt er iets tegen de boot”. Inspectie op het voordek leert mij, dat het mijn veel te grote ankerboei is die ik hoor. Geleerd van mijn ervaringen op Malta, besluit ik direct tot actie over te gaan.

De ankerboei wordt verder naar voren verplaatst aan de boom van de Gennaker. Om vervolgens omhoog getrokken te worden en vrij te blijven van de boot en het water. Het eerste lukt het tweede helemaal niet. Boei en ketting zijn zo zwaar dat ik de boeg van Äventyr alleen maar omlaag trek. Zonder dat de boei ook maar iets omhoog komt. Ach je kunt niet altijd geluk hebben, tijd om alsnog naar bed te gaan.

 

Afrondend voor de statistieken, totaal 367Nm gevaren in 63 uur, waarvan 38 uur gezeild en 25 uur gemotorzeild.

 

Lees morgen meer over de eerste indrukken van Zuid-Bretagne


Home
About
Logboek
Video
Onze ervaringen
Gastenboek
Links