Aventyr
op reis
Home
About
Logboek
Video
Onze ervaringen
Gastenboek
Links
Voorbereidingen en vertrekken
Colijnsplaat - Bretagne
Bretagne - La Coruna (En de oversteek van de golf van Biskaje)
Noord Spanje en z'n mooie Ria's
Portugal
Madeira Archipel
Canarische eilanden (Graciosa, Lanzarote, Fuerteventura, Gran Canaria)
Canarische eilanden (Tenerife)
Canarische eilanden (La Gomera)
Canarische eilanden (La Palma)
Canarische eilanden (La Gomera 2009)
Canarische eilanden (Tenerife 2009)
Carnaval de Santa Cruz
Madeira 2009
Oversteek Madeira - Marokko
Marokko
Gibraltar
Andalusië- Zuid Spanje
Costa Blanca- Zuid Spanje
Balearen- Formentera, Ibiza, Mallorca en Menorca
Sardinië
Sicilië
Corfu & Paxos
Lefkas, Kefalonia, Kalamos en Itháki
De golf van Patras naar het kanaal van Korinthe
Peleponessus
Zakynthos & Kefalonia
Malta
Tunesië
Sardinie II, oktober 2009
Balearen II, oktober 2009
Zuid Spanje, oktober 2009
Overwinteren in Zuid Spanje
Terug in Nederland
Terug in Spanje 2010
Zuid Spanje 2010
Algarve
Portugal 2010
Noord Spanje 2010
Terug over de golf van Biskaje
Zuid- en Noord Bretagne
Kanaaleilanden Jersey en Guernsey
Op de terugweg langs Noord Frankrijk en Belgie
Zuid- en Noord Bretagne

 

08-08-2010 Het bijna perfecte tochtje (naar Jersey 46 nm)

Een voorspelling van windkracht 3 tot 4, met een aandewindsekoers (60 graden aan de wind). Iil de BrehatDaar moeten we toch iets mee kunnen dachten we. Als de rivier afvaren kijken we nog één keer jaloers naar de boten die bij Ile de Brehat voor anker liggen. De wind staat nu beter, maar wij willen toch graag naar Jersey. De zeilen gaan snel omhoog, maar helaas blijft de wind iets achter. We kunnen wel zeilen, maar het gaat niet hard. Wel de ideale snelheid voor het vangen van makrelen blijkt, want zowel op de Etoile de Mer als bij ons gaat de Een koningsmaal tijdens het zeilenStaan de zeilen goedéne makreel na de andere de emmer in. Ons maaltje voor vanavond is binnen. De wind duwt Äventyr rustig naar Jersey, de zon maakt ons accu’s weer vol en de zee zorgt voor een avondmaal. Zo zien we het graag. Het enige “smetje” op de dag, is dat de motor toch nog 2 uur bij moet omdat we voor het donker voor anker willen liggen. Samen maken we een heerlijke maaltijd van makreel, gegrilde courgette, aardappels uit de oven en sla. De zee is net rustig genoeg om normaal te kunnen eten. Terwijl Äventyr rustig doorzeilt, zien we op de plotter de baai van Jersey steeds dichterbij komen. En dat allemaal tijdens een heerlijke maaltje. Jammer dat dit soort momenten en zeildagen zo zeldzaam zijn. Rond 21.00 valt ons anker in St. Aubins bay en gaat de Engelse gastenvlag het want in.

 

 

07-08-2010 We blijven de staken nog even gezelschap houden 

Voor anker op de rivierWe liggen wel heel dicht bij de stakenOndanks wat  “stakenstress”, liggen we hier heerlijk rustig en met een prachtig uitzicht. De hele rivier is omzoomd met kleurrijke bomen, huizen met (Bretons) blauwe geverfde luiken en overal staan enorme bloeiende hortenisia’s. Helaas blijft het weer maar somber en regenachtig. Het wordt een lees, koffiedrink en spelletjesdag. We liggen nog steeds gezellig met Peter en Miranda van Etoile de Mer.

 

 

06-08-2010 Op zoek naar ‘Oh wat liggen die bootjes mooi’ (rondje eiland en rivier 15 nm)

We zijn hier nu voor de 3e keer en iedere keer kijken we vol afgunst naar de boten die bij Ile de Brehat liggen. Ile de Brehat is een mooie eilandje met rood/rose granieten rotsten, palmboten, hagelwitte stranden en honderden gekleurde bloemen. Hier willen we ook naar toe. We varen de rivier af op weg naar ankerplaats La Chambre. De ligging is prachtig, maar de wind draait hier precies om het eiland en dit beloofd een zeer onrustige nacht. Nou kunnen we natuurschoon erg waarderen, maar onze nachtrust nog meer. We geven de moed niet op en varen naar de westkant van het eiland. Hier zou voldoende water moeten staan en ziet er ook zeer aanlokkelijk uit. Maar weer lukt het niet. Het baaitje ligt tjokvol en we kunnen geen plaatsje vinden wat niet droog valt; het grote probleem van varen in Noord Bretagne. Boten voor anker bij Ile de BrehatVele plaatsen en havens vallen bij laag water helemaal droog. Leuk als je een ophaalbare kiel of een catamaran hebt, maar wij zijn ooit droog gevallen met onze vorige boot en het is toch behoorlijke apekooien als je 45 graden op je kant ligt. We wilden dit maar bij die ene ervaring laten. Alle andere betoverende plekken rond dit eiland zijn “droogval plaatsen”, dus gaan we maar weer terug de rivier op. We zijn zo lekker 3 uur bezig geweest en hebben 15 nm gevaren om ons anker uiteindelijk 1 nm van de jachthaven waar we vandaan vertrokken zijn te laten vallen. Hier denken we wel genoeg water onder de kiel te houden, maar als het water zakt, komen er toch verradelijk veel staken op een meter of 20 naast Äventyr boven. Als we rechtsom draaien bij de kentering van het tij moet alles goed gaan, maar linksom kan lastiger worden. Zowel Bert als Peter blijven nog laat op, maar het draaien in de gaten te houden. Gek genoeg blijkt de wind toch sterker dan de stroom en draaien we helemaal niet.

 

 

05-08-2010 Leven als God in Frankrijk

Lezardieux heeft één van de beste bakkers van Bretagne vinden wij. Zeker als hier vanuit Engeland aankomt, is de bakker een verademing. Met heerlijk vers brood en nog lekkerdere brownies komen we terug uit het dorp. We kletsen gezellig bij met Peter en Miranda in de kuip met een stralende zon. Het is weer even gewoon warm. Het uitzicht op de rivier is prachtig. We eten met z’n vieren en spelen na maanden weer eens een spelletje. Blijkbaar hebben we de Kolonisten van Katan te goed uitgelegd aan onze nieuwbakken tegenstanders, want wij verliezen ongenadig en Miranda strijkt mooi de winst op.

 

 

04-08-2010 We stuiven nu verder (naar Lezardieux 82 nm)

Windkracht 5 en regen is vandaag de voorspelling. Geen aanlokkelijk idee. Waar zijn onze zonnige zeildagen gebleven?  Blijven we hier nog een dag liggen en moeten we daarna op de motor verder door gebrek aan wind of vetrekken we toch.
Alleen op de genua gaat het nog hard
Jammie Pannekoeken
Naast ons surft de Baltic Match van MartinWe kiezen toch voor het laatste. In de regen varen we uit, maar als snel wordt het droog. De wind trekt aan en alleen op de uitgeboomde genua en met stroom mee, varen we 7,5 mijl per uur. Dat schiet lekker op, maar dit is ook wel nodig, want we hebben ons waypoint op de rivier bij Lezardieux gezet. Hier liggen Peter en Miranda ook en we hebben meer dan 80 nm te gaan. De wind zakt in om daarna iets te draaien naar het noordwesten en meteen weer toe te nemen. De voorspeling 20 kts wind (5 bft) neemt als snel tot 25 kts en later bijna 30 kts (6 tot 7 bft). De golven lopen op tot bijna 3 meter en als surfend stuiven we verder. De stroom na 6 uur tegen, wat resulteert in korte steile golven. Gelukkig komen ze van achteren. Een andere Nederlandse boot, de Baltic Match, vaart met ons mee en haalt ons in. Tijd om even foto’s van elkaar te maken.

Het schiet lekker op, maar helemaal comfortabel is het niet. De regen blijkt gelukkig mee te vallen en zelfs de zon komt meerdere keren door. ‘Lusten jullie pannekoeken’, krijgen we via sms terug als we onze positie doorgeven aan Peter en Miranda. Moe en hongerig komen we rond 21.00 uur aan in de drukke haven. Na aangelegd te hebben, lopen we snel de Etoile de Mer, waar verse pannekoeken en een heerlijke appeltaart op ons wachten.

 

 

03-08-2010 Als Mohammed niet …, en de zee geeft en…. (naar L’Aberwach 34 nm)

Gisterenavond kwam het sms-je van Peter en Miranda:  we zijn gestrand op Guernsey. Het was hun bedoeling zondagavond vanuit Lymington in Engeland te vertrekken en dan vandaag hier aan te komen. Helaas was de wind weer te westenlijk. Dus ja, als hun niet aan ons toe kunnen komen, gaan wij hun kant maar uit. De weersvoorspellingen voor de komende week zijn hier toch zeer matig. Ook vandaag treffen we het niet. Zwaar bewolkt en miezerregen. Er staat net te weinig wind om te zeilen. Omdat we niet te laat aan willen komen, kiezen we om meer dan een uur tegen de stroom in te varen. En een behoorlijke stroom, van meer dan 2 mijl per uur. Bert gooit het visgerei maar weer eens uit, maar ook dit brengt geen geluk. Sterker nog een flinke vis, bijt zijn toch zeer sterke lijn gewoon door. Weg visplankje, weg lijn.  En hoe groot moet deze vis dan wel geweest zijn om alles kapot te kunnen trekken. Helaas krijgen we dit keer geen lekker vismaaltje van de zee, maar neemt de zee ons visgerei af.  Rond 20.00 komen we aan in L’Aberwach, waar het in tegenstelling tot Cameret druk is in de haven. We liggen naast een minder gelukkige Belg. Hij is een dorp verder op de rotsen gevaren en is hier wonder boven wonder zelf zonder kleerscheuren vanaf gekomen. De kiel en onderkant van de boot zijn zwaar beschadigd, evenals de spanten in de boot zelf. Langszaam sijpelt er water naar binnen. Weg vakantie, weg plannen. De boot moet op de kant en zal een grote reparatie moeten ondergaan. In dit gebied voor rotsen, sterke stromingen en veel tijverschil is een kleine navigatiefout snel fataal. Het blijft hier dus opletten geblazen.

 

 

02-08-2010 Naar de kaap van Camaret

Een zelfportret tussen het paarsHet is vanmorgen weer druilerig als we opstaan. De baai oogt troosteloos. We wachten in Camaret op onze vrienden Peter en Miranda die onderweg vanuit Engeland zijn. We hopen dan nog samen op te kunnen varen terug naar huis. Uitzicht over de havenOpeens doet de zon een verrassende poging. En wat een verschil kan de zon maken. Na de een voorzichtig begin, is na twee uur de hemel stralend blauw. Ik kan de verleiding om een stukje het pad naar de kaap te lopen niet weerstaan. Het pad loopt verrassend gemakkelijk en een beetje wind zorgt voor wat verkoeling. Want het is wel benauwd vandaag. Overal staat bloeiende paarse heide. Rotspunten lopen loodrecht in de nu blauwe oceaan. Kleine paadjes lopen naar nieuwe doorkijkjes en overzicht over zowel de baai als de haven. In de verte zie ik de rede van Brest liggen.
Overal heide en rotsen Prachtig uitzicht vanaf de kaap
In de baai dobberen tientallen zeilbootjes zacht op de weinige wind die er staat. In de verte wordt een poging tot het houden van een zeilwedstrijd gedaan. Tientallen gekleurde zeilen lijken stil te liggen.
Bert is inmiddels met een grondige sopbeurt van Äventyr begonnen. Nu de zon er is, is het heerlijk kliederen met de waterslang. Het resultaat mag er zijn.  Ik helemaal blij door het heerlijke weer en de prachtige natuur en Bert voldaan met een frisse schone boot.

 

 

01-08-2010 De hoek om naar Camaret (29 nm)

De vuurtoren bij de Raz de SeinWe worden wakker met een grauwe sluier om ons heen. De foto in de Pilot zag er zo aanlokkelijk uit, met helderblauw water en een prachtig strand. Maar door het bewolkte miezerige weer is alle kleur er uit. Vandaag gaan we door de Raz de Sein, een stroomgat. We timen dat we hier met de kentering van het tij zijn en hebben weinig stroom en rustig water. Er staat vandaag weer weinig wind en alle boten (we varen met een boot of 10 deze kant op) varen op de motor. Een enkeling probeert nog stug door te kruisen maar geeft het als snel op. De markante bakens passeren we en zetten koers naar Camaret, de plaats waar we 2 jaar geleden de oversteek van de Golf van Biskaje zijn begonnen. De haven is duidelijk minder druk dan toen, maar we moeten nog steeds bij een andere (Nederlandse) boot langszij. Om na 2 dagen varen toch maar even de benen te strekken lopen we nog een uurtje langs de havenkom.

 

 

31-7-2010 In de regen naar Audierne/st Evette (61 nm)

Ondanks positieve voorspelling miezert het vanmorgen. Voordat we de haven uit zijn, zijn we al nat. Getver, die zijn we toch echt ontwend. Ik stort me op de biografie van Andre Agassi en Bert leest buiten een boek. Het zicht is ronduit slecht. Tientallen boten van Ile de GlenanEr staat weinig wind, maar na de lunch kan het grootzeil bij en de motor uit. We willen naar de rivier Odet of naar de mooie eilanden van Glenan, maar het weer blijft somber en dan ziet prachtige natuur er ook somber uit. We zeilen nu heerlijk. Net windkracht vier, wel hoog aan de wind, maar dan zeilt Äventyr als een trein. En die heerlijke lage golven hier! Wat een genot na altijd die eeuwige swell langs de Spaanse en Portugese kust. Er tegen in, klap je als een gek en voor de wind rol je als een dronken zeeleeuw. Het is jammer dat de  zon zich niet laat zien, maar voor de rest is het hier prima zeilen. Tegen half negen zien we ook de Nederlandse Dribbel hier aan de mooring liggen. We vinden de meesten moorings maar erg dicht op elkaar liggen en gooien zelf ons anker uit.

 

 

30-7-2010 Weer klussen op Ile de Croix

De haven van Ile de Croix Het havenhoofd van Ile de Croix
Het bevalt ons hier eigenlijk wel. We besluiten nog een dagje langer te blijven en vandaag niet naar de Ile de Glenan eilanden te gaan. Mede ook door het bewolkte weer.  Caraibisch aandoende eilanden moet je nu eenmaal bezoeken met een stralende zon. Bert vervangt het relais van onze achterankerlier en ik doe de huishoudelijke klussen. Hij is bijna klaar als Grahame en Sue met hun dinghy aankomen. Ze waren samen met een vriend onderweg, maar die moest spoorslags voor een IT klus terug naar een haven met een goede Wifi verbinding. De dag vliegt weer om en onze wandeling wordt zelfs een avondwandeling. Qua temperatuur beter, want is het vandaag ongelooflijk benauwd weer.

 

 

29-7-2010 Na een nachtje schommelen verder naar Ile de Croix (6 nm)

Gisteren zijn we de haven van Lorient uitgegaan op zoek naar een mooring voor de nacht. In onze ogen hadden we een prima plaats gevonden, waarvan we dachten dat het de nacht rustiger zou worden met de scheepvaart. Helemaal mis!  Beiden hebben we de visserschepen onderschat en terwijl Bert heerlijk ligt te knorren lig ik bijna de hele nacht wakker. We willen op tijd naar Port Trudy op de Ile de Croix omdat deze haven vaak snel vol ligt. Ik dommel nog lekker verder,  terwijl Bert Äventyr naar deze haven vaart. Net voor de haven ben ik ook weer van de partij. We hebben geluk. Een ware uittocht is net op gang gekomen en we kunnen in de binnenhaven in een box liggen. Het alternatief is aan twee boeien in de buitenhaven, maar dan kan je alleen van boord met de bijboot. Nog geen uur na onze aankomst is het kleine gezellige haventje weer tjokvol. Voor het eerst sinds maanden komen de fietsen weer uit de achterhut. Na een steile klim vanaf de haven volgt er een gemakkelijker pad. We halen eten voor een picknick bij de supermarkt en fietsen verder naar de oostkant van het eiland. De kant van prachtige stranden en mooie ankerbaaien. In helderblauw water, met een strandje voor de deur liggen tientallen bootjes.
De 1e ankerbaai bij Ile de Croix Sable d'Onne ankerbaai bij Ile de Croix

Een beetje jaloers zijn we wel, maar een dagje op de fiets is ook weer echt lekker.  En blijkbaar ook nodig, want mijn conditie is  werkelijk achteruit gehold. De meeste stijgende stukken, moet ik lopen. We genieten van een picknick op het strand. Via het zuidelijke haventje Locmaria fietsen we weer via de supermarkt terug naar de haven. Daar zien we al snel ook de Nederlandse Dribbel liggen. We wisten dat we weer dicht bij elkaar lagen (de vorige ontmoeting was in Portugal). Zij liggen aan een mooring en na 10 keer roepen en schreeuwen hebben we contact. Ze zijn daarna snel bij ons aan boord en de namiddag borrel loopt al snel over in een avondborrel.

 

 

28-07-2010 Verwend in Lorient

Denis met een nog levende krab‘Komen jullie morgen bij ons lunchen?’, had Edith gisteren al aan ons gevraagd. Haar zoon komt terug van vakantie en daarna wil ze een lunch klaar maken. Nu kennen wij haar kookkunsten van ons samen zeilen, dus nemen deze uitnodiging graag aan. Vanmorgen gaan we eerst met Denis inkopen doen bij de visafslag. Ik moet aan de inkopen, een beetje wennen maar wil alles proberen. Als er een nog levende krab in het piepschuimen “mandje” verdwijnt moet ik toch even slikken.
Aan de luxe tafel bij Edith en Dennis Annette geniet zichtbaar van dit avontuur
Gelukkig gaat er ook een “gewone vis” in, want daarna verdwijnen er een berg nog levende kleine zeekreeftjes, slakken en kokkels in. Even later staat er een doos vol krioelend zeeleven in de prachtige auto van Denis. Hij brengt ons graag even naar de enorme sportzaak Decathlon. Deze zaak kennen we uit Tenerife en hier wilden we graag naar toe. Met de bus was niet te doen, was het antwoord van Denis. Hij bracht ons wel even. Meteen een lux ritje in heerlijke leren stoelen in zijn gloednieuwe BMW X6. We worden wel enorm verwend zeg. Het bord met vis, schaal- en schelpdieren is enorm wat Edith ons voorschotelt. Van Denis krijg ik “kreeften en slakkenles” en voor het eerst eet ik slakken en kokkels. Niet alles is aan me besteed maar ik probeer alles wel.  Bert eet zijn vingers er bijna bij op en de lunch loopt al snel uit tot een maaltijd van meer dan 2 uur. We nemen daarna afscheid van Denis en Edith, want we willen morgen gaan fietsen op Ile de Croix en alvast deze richting op. Met een gemengd gevoel varen we weg, van deze nieuwe vrienden en hun enorme gastvrijheid.

 

 

 27-07-2010 Een warm welkom in Lorient

De haven van Lorient ligt bij Denis huis Geweldig weerzien met Edith en Denis
‘Bert, Bert’, horen we roepen. We liggen nog geen 5 minuten vast in de haven in het centrum van Lorient als Denis en Edith, zeilvrienden waar we in Marokko en op Madeira een geweldige tijd mee hebben gehad, al aan boord zitten. Vanmorgen zijn we in de mist door de wildwaterbaan vertrokken richting het eilandje Ile de Croix. Maar het blijft bewolkt, dus besluiten we onze koers te verleggen naar Lorient. Na ons smsje, krijgen we snel een telefoontje van Denis. ‘Waar zijn we nu’?  Op korte afstand van de haven, die direct voor het appartement van Denis en Edith lijkt te liggen. We drinken iets van ons aan boord en spreken af voor vanavond. Een aperitief in hun werkelijke prachtige appartement. Direct aan de haven hebben ze 2e enorme etages van een oud “VOC” huis, wat met smaak is ingericht. In 5 minuten lopen we daarna naar een kleine barretje, waar we met live jazz muziek, lekker eten.  De avond vliegt om, want zij hebben de Illes de Soleil gedaan. Dit is een Franse Ralley vanaf Madeira via Afrika naar de Amazone. Belevenissen genoeg om uren over te praten (en te dromen)

 

 

26-07-2010 In de wildwaterbaan van de Golf van Morbihan

‘Je moet ook bij Auray geweest zijn’, heeft Bert me al 10 keer verteld. Die rivier is zo mooi. Je ligt er echt prachtig. Dus gaat ons anker op en varen we weer 11 mijl terug naar Bert’s groene paradijs. Maar om hier te komen is er nog een ‘kleine hobbel” te nemen.
Alsof we in een whirlpool varen Bijna 5 knopen stroom mee
De ingang van de Golf van Morbihan is een groot stroomgat. Al snel na vertrek loopt de snelheidsmeter op: 1 knoop stroom, 2 knopen, 2,5. Het wordt nog veel gekker zegt Bert. Als we het eerste eiland ronden zie ik voor me al een kolkende plas water. Een zeilend bootje ligt zenuwslopend dicht bij de rotsen. Blijkbaar zijn ze het hier gewend, want de bemanning lijkt geen spier te vertrekken. Bij de volgende bocht gaan we de versnellingsbaan in. In de verte zien we bootjes van het ene op het andere moment met 4 mijl per uur versnellen. Het lijkt of ze in de Efteling in de wildwaterbaan gestort worden. Zo ziet het water er ook uit.  Er staat niet veel wind, maar de meeste Fransen zeilen. Wij vinden het op de motor al spannend genoeg. Overal om ons heen kolkt het water en drijven bootjes als ongeleide projectielen rond. Een catamaran heeft een probleem met zijn fok, vaart gewoon achteruit en het lijkt alleen nog een kwestie van wachten voordat hij op de rotsen knalt.
Onze voortuin voor vandaag Een half uur met Avontuurtje naar Auray
Ook dit gaat wonderwel goed. De snelheidsmeter staat op 5 mijl per uur, maar de GPS inmiddels op bijna 10. Het schiet wel lekker op, dat wel. Het geweld duurt maar 20 minuten, maar je moet er hier niet aan denken dat je motor uitvalt. Als we stuurboord uit gaan, de rivier naar Auray toe, loopt de stroming binnen 1 minuut terug naar minder dan 1 mijl per uur. Wat een rust!  Het groene paradijs komt steeds dichterbij. Overal om ons heen staan groene bomen en liggen bootje rustig achter hun mooringboei te dobberen. Het lijkt wel op Noorwegen. Kleine rotsige eilandje met droogvallende strandjes liggen verspreid over de hele golf. Bert heeft geen woord teveel gezegd. We leggen Äventyr stevig vast aan een mooringboei en gaan direct met Avontuurtje naar Auray. Nog bijna een half uur varen. Ook dit stadje is zeer de moeite waard. Als we terugvaren krioelt het van de motor- en zeilbootjes om ons heen, maar het lukt om droog weer aan boord te komen. Hier kunnen we nog heerlijk genieten van de rust en het uitzicht.

 

 

25-7-2010 Op de eerste rang bij Ile d’Arz

De ankerbaai bij Ile d'ArzDonkere wolken trekken nog steeds over ons heen. Met een lange broek en trui aan varen we met Avontuurtje naar het eilandje. Er is zelfs een heus dorp, inclusief supermarkt. Het hele gebied ligt vol wandelpaden en het voordeel van wat dit koele weer, is dat het heerlijk lopen is. Geen gepuf en gehijg en zweet op de rug. We wandelen ongeveer over de helft van het eiland, heerlijk door de natuur, over smalle padjes en bijna overal met zicht op de omliggende eilanden. Echt lekker, weer eens een stuk wandelen. De uitdaging om bij terugkomst in Avontuurtje te komen lijkt groter. Felgekleurde zeiltjes om ons heenHet is laag water en de stap vanaf het glibberige trapje lijkt 50 cm groter te zijn geworden. Met wat acrobatiek zitten we er gelukkig even later toch in. We zijn nog geen half uur aan boord of de zon breekt door de wind neemt toe. Als duiveltjes uit hun doosje komen overal zeilbootjes vandaan. Zowel aan moorings als op de kant liggen er hier werkelijk honderden. Lessen beginnen, zeker drie wedstrijden starten. Kleurige zeiltjes passeren ons links en rechts, op nog geen halve mijl start en wedstrijd. Wij liggen er gezellig tussen in en genieten weer van de zon en de omgeving.  

 

 

24-07-2010 Na de lunch naar Ile d’Arz (8 nm)

Terwijl wij gisterenavond de verdedigingsmuur en de washuizen met avondlicht gingen fotograferen, kwamen Graham en Sue onverwacht hun overburen uit de haven tegen. Dat was natuurlijk meteen een borrel op de Tiara. ‘Gaan jullie vandaag mee lunchen’, vraagt Graham ons. ‘Niets groot, gewoon een Croque Monsieur’.
Lunch met onze Engelse vrienden en hun vrienden De washuizen van Vannes bij avondlicht
Nu hebben wij op het bedoelde terras heerlijke borden eten voorbij zien schuiven, dus bij wijze van uitzondering gaan we uit lunchen, met Graham en Sue en hun buren uit de haven. Was in Spanje van enige groente op je bord geen spoor te bekennen, in dit prima restaurant wordt zelfs de Croque (soort tosti) nog opgediend met het nodige groenvoer en patat. Bert zal ongetwijfeld de enige gast zijn geweest, die met een benzinejerrycannetje in zijn rugzak aan tafel zat. De buitenboord motor van Avontuurtje is aan de laatste druppels begonnen en we gaan zo meteen voor anker bij Ile d’Arz, een klein eilandje in de Golf van Morbihan. We lopen naar in tien minuten naar het plaatstelijke tankstation, waar we voor het eerst te voet, zonder auto benzine tanken. Daarna is het nog opschieten geblazen om op tijd de brug te halen, die ons het kanaal bij Vannes weer laat verlaten. De toegang valt droog en je kan alleen 2 uur voor en 2 uur na hoog water de haven uit. De zon heeft zich snel verstopt en grauwe wolken trekken over ons heen. Binnen een half uur staan we met een dikke broek, sokken en fleecevest aan. Vanavond eten we maar lekker binnen, doen de luiken dicht en zetten een film op.

 

 

22-7-2010  en 23-7-2010 Na 9 uur treinen in de wereld van Anton Pieck ( naar Vannes  )

Met een vreemd gevoel verlaat ik weer ons huis. Door al dat heen en weer reizen, leef je toch wel een twee werelden. Vandaag staat me 9 uur treinen te wachten, met 3 maal overstappen.
Prachtig satdgezicht in het centrum van Vannes Het lijkt de Efteling wel
Maar ja, wie de Golf van Biskaje niet meer over wil, moet blijkbaar maar voelen. Afgelopen dagen ben ik op controle geweest en heb flink geshopt. Alles gaat nog goed tot nu toe en dat is op dit moment het belangrijkste. Met het vliegtuig naar Frankrijk lukt niet echt en als ik lees van de staking bij de verkeersleiders ben ik toch maar blij dat ik in de trein zit. Na de internationale trein naar Brussel volgt twee maal een TGV. Rijdt deze trein nu echt zo hard? Ze zouden rond de 400 km per uur rijden. Dat gevoel heb ik helemaal niet, maar de auto’s op de snelweg lijken we bijna stil te staan. In de 1e treinen tref ik nog wat Nederlanders, maar de 2e TGV en de laatste trein van Rennes naar Vannes is echt een Franse gelegenheid. Voor deze laatste trein moet ik nog ter plaatse een kaartje kopen. Dat moet me toch lukken dacht ik, maar de automaat blijkt ingewikkelder dan gedacht. Twee jonge Fransen jongens spreken geen woord Engels (ongelooflijk), maar de twee woorden; ticket en Vannes zijn genoeg om me toch te kunnen helpen.
Het kasteel bij Vannes De washuizen van Vannes
Deze laatste lokale trein, blijkt nog de mooiste te zijn ook. Ik vind de TGV maar krap en druk. Bert is vandaag onderweg van zijn mooie mooringsplaats op de rivier bij Auray naar Vannes. Terwijl hij vaart, lees ik in de reisgids, dat Vannes één van de mooiste plaatsen van dit deel van Bretagne is. Precies op tijd kom ik in Vannes aan. Bert moet zich het zweet nog “op de kop” lopen om mij op te halen. De haven van Vannes is namelijk alleen rondom hoog water te bereiken en eerder lukt dus niet. Hij vaart nog steeds samen met Graham en Sue. Als we naar de haven lopen komen we ogen te kort. Het lijkt wel of we in de Efteling zijn beland. Anton Pieck had dit stadje kunnen ontwerpen. Prachtige huizen en een nog mooiere stadswal compleet met kasteel en bloementuin. De vrijdag bekijken we uitgebreid het stadje, wandelen nog eens langs de stadswal en de wasplaats en genieten van Bretagne. We moeten er alleen nog even aan wennen dat het prijskaartje dat aan genieten in Bretagne tweemaal zo hoog is dan genieten in Spanje en Portugal. Groenten, fruit, vlees, vis en een drankje op een terras is werkelijk twee keer zo duur dan in de andere landen.

 

 

21-7-2010 De ankerplaats is prachtig, tijd om met Avontuurtje naar Auray te gaan
De haven van Auray Äventyr aan de mooring op de rivier bij Auray

 

 


20-7-2010 Weg van de schommelplaats, de golf van Morbian in naar Auray (23nm)
De haveningang van Sauzon


Home
About
Logboek
Video
Onze ervaringen
Gastenboek
Links