Aventyr
op reis
Home
About
Logboek
Video
Onze ervaringen
Gastenboek
Links
Voorbereidingen en vertrekken
Colijnsplaat - Bretagne
Bretagne - La Coruna (En de oversteek van de golf van Biskaje)
Noord Spanje en z'n mooie Ria's
Portugal
Madeira Archipel
Canarische eilanden (Graciosa, Lanzarote, Fuerteventura, Gran Canaria)
Canarische eilanden (Tenerife)
Canarische eilanden (La Gomera)
Canarische eilanden (La Palma)
Canarische eilanden (La Gomera 2009)
Canarische eilanden (Tenerife 2009)
Carnaval de Santa Cruz
Madeira 2009
Oversteek Madeira - Marokko
Marokko
Gibraltar
Andalusië- Zuid Spanje
Costa Blanca- Zuid Spanje
Balearen- Formentera, Ibiza, Mallorca en Menorca
Sardinië
Sicilië
Corfu & Paxos
Lefkas, Kefalonia, Kalamos en Itháki
De golf van Patras naar het kanaal van Korinthe
Peleponessus
Zakynthos & Kefalonia
Malta
Tunesië
Sardinie II, oktober 2009
Balearen II, oktober 2009
Zuid Spanje, oktober 2009
Overwinteren in Zuid Spanje
Terug in Nederland
Terug in Spanje 2010
Zuid Spanje 2010
Algarve
Portugal 2010
Noord Spanje 2010
Terug over de golf van Biskaje
Zuid- en Noord Bretagne
Kanaaleilanden Jersey en Guernsey
Op de terugweg langs Noord Frankrijk en Belgie
Kanaaleilanden Jersey en Guernsey

 

16-08-2010 Speedy Gonzalez in de wasmachine (via st. Peter Port naar Cherbourg 51 nm)

‘Gisterenavond rolden we wel een beetje’, vertelde Peter ons via de marifoon, maar na het keren van tij kwam de rust terug verzekerde hij ons. Om 02.00 uur doe ik hem verschillende niet echt vriendelijke verwensingen. De boot rolt als een gek heen en weer, en slapen is toch al niet zo vanzelfsprekend voor mij de laatste maanden. Maar nu ligt zelfs Bert tot 04.00 uur wakker. Alles doet ons zeer; schouders en nek zijn gewoon verkrampt. Nogal brak staan we dan ook op. Onze eerste missie is tanken in St. Peter Port. Helaas tank je hier nu rode diesel in plaats van de gewone witte diesel. Op de kanaaleilanden betaal je geen belasting over de brandstof en dat scheelt enorm (ongeveer 0,50 per liter). Helaas leveren sinds begin dit jaar een witte diesel meer. Rode diesel is in de rest van de EU verboden voor plezierboten. Maar ja we hebben diesel nodig en ze verkopen hier niet anders. We zullen het bonnetje dus maar niet kwijt raken!  Met de beide tanks vol met “het illegale spul” zetten we koers naar Cherbourg. En niet alleen, een complete armada vaart zowel voor als achter ons. De Etoile de Mer, met Peter en Miranda had startproblemen na het tanken en vaart iets achter ons. Het gaat lekker. Er staat een noordwestenwind kracht 4 en ondanks 2 riffen in het grootzeil en de genua iets ingerold varen we steeds rond de 7 tot 7,5 mijl per uur door het water. We varen ongeveer 60 graden aan de wind. En we krijgen hier heel wat “bonusmiles”. Tussen Guernsey en Cherbourg ligt de Race van Alderney en Cap La Hague. Beiden bekend om hun enorme stromingen. De GPS staat dan ook al snel op 9 mijl per uur. Tot de 10 duurt even, we zien 9.94, 9,97 maar de 10 wil maar niet lukken. Dan gaat het opeens snel! Binnen 10 minuten varen we 11 mijl per uur en gaat het nog steeds harder. We klokken 12,8 nm per uur. Harder zijn we nog nooit gegaan. ‘En de golven zijn zo heerlijk rustig’, zeg ik tegen Bert. Fout!  Had je mond gehouden. Bij Cap La Hague zit een ondiepte en van Speedy op rustig wateren, worden we Speedy in de wasmachine. Een half uur worden we door de woeste zee heen en weer geschud en klappen we soms ongenadig hard op de golven. We varen nu meer naar het oosten en hierdoor meer voor de wind. We gaan door de stroom zo hard (nog steeds boven de 12 mijl per uur), dat we de wind gewoon dood varen en de zeilen gaan klapperen. We steken iets meer naar buiten om uit de wasmachine te komen en na een half uurtje is de rust weer gekeerd. Wat een enorm verschil. Na een gijp kunnen we richting Cherbourg met ruime wind. De hemel is vandaag strakblauw en het laatste uur is een waar zeilersgenot.  ‘Oh kon het maar altijd zo zijn’, zucht ik tegen Bert. We gaan nog steeds 8 nm per uur en het is zo vredig. Äventyr zeilt heerlijk, de blauwe golven duwen steeds zachtjes tegen haar achterkant. We rollen niet, stampen niet, we zouden bijna een puzzel kunnen maken binnen. Normaal gaan we in Cherbourg in de haven, maar volgens Peter en Miranda kan je hier ook prima ankeren.  En dit spreekt ons budget zeker aan. Voor anker bij CherbourgOns anker gaat uit, achter de douaneboot. We liggen nog maar net als Peter langs vaart en vertelt dat we voorbij de gele boeien moeten gaan liggen. Voor de zekerheid checken we het via de marifoon bij de douaneboot voor ons. Zij bevestigen dit en we gaan anker op een laten het 500 meter verder weer vallen. Maar nu liggen we te dicht op de Etoile de Mer. De 35 meter ankerketting gaat dus weer omhoog om 10 minuten later iets meer naar voren weer te water te gaan. Opeens ligt er een bootje met militairen naast ons. We mogen hier niet ankeren, maar moeten voor de gele boeien gaan liggen. Nu zijn we het spoor toch echt bijster.  ‘Wie bepaalt hier’, vraagt Bert aan de militairen’.  ‘Wij’, is het antwoord. Na, ja voor een 4e keer ankeren kan vandaag ook nog wel. Uiteindelijk liggen we meer dan een uur na onze aankomst eindelijk vast op een plaats waar niemand problemen mee heeft. Bert pompt snel Avontuurtje op, we nemen een douche buiten (wel dicht tegen de kajuitingang en onder buiskap, want echt warm is het niet) en gaan op zoek naar de supermarkt. Met Avontuurtje kunnen we veel dichterbij komen dan vanuit de jachthaven. Dat scheelt weer een aardig stuk sjouwen. Na nog een bak thee op de Etoile de Mer duiken we ons bed in, met de hoop dat we vannacht wel rustig liggen.

 

15-08-2010 Tweede poging geslaagd (naar Guernsey 33,61nm)

Voor anker onder GeurnseyWe varen nu eerder uit, zodat we nog met stroom tegen de punt bij de vuurtoren kunnen passeren. De wind staat nu iets gunstiger, noord tot noordoost. We kunnen meteen zeilen en het schiet, ondanks stroom tegen, al lekker op. Bij de vuurtoren is het inderdaad veel rustiger. Aan de wind kunnen we naar Guernsey varen. We proberen nog even om te gaan tanken in St. Peter Port, maar op zondag blijkt de shop en tankstation dicht. Via de marifoon hebben we contact met de Etoile de Mer die vannacht in een mooie baai aan de zuidkant van Guernsey heeft gelegen. We varen weer terug en gaan naast hun voor anker in een enorme groene rotsachtige omgeving met kleine strandjes. Een aantal jaren geleden liepen we het wandelpad hier boven (je kunt hier echt prachtig wandelen). Nu zien we steeds mensen lopen. Toen dachten wij  ‘die boten liggen daar mooi’. Zullen ze dit nu van ons denken?

de Etoile de Mer voor anker in dezelfde baai
Bert kookt heerlijk en in de zon zitten we te genieten van de omgeving. Helemaal enthousiast zijn we over deze baai. Maar dit enthousiasme zou niet blijven…..

 

 

14-08-2010 Onverrichter zaken weer terug (terug naar St. Helier 15 nm)

Met een voorspelling van noord west 3 bft varen we St. Helier uit. Dit betekent wind tegen naar Guernsey, maar 3 bft moet toch geen probleem zijn. De zee begint al onrustig, kalmeert weer een beetje, maar voorbij de vuurtoren klappen we zo hard op het water, dat ik niet verder wil. De stroom duwt ons al hard richting Guernsey,  maar ik ben bang, dat we nu we uit de luwte van het eiland zijn, dit nog 2 uur lang hebben. Dat ga ik niet redden. Bert draait om en waar we heen een uurtje over varen, doen we terug met stroom tegen meer dan 2 uur over. De Etoile de Mer vaart wel door. Later blijkt dat ze het 4 nm onrustig gehad hebben en daarna een redelijke zeiltocht hadden. Net op de tijd kunnen we de drempen nog over van de haven. Het regen de hele dag en de rest van de dag “hangen we binnen” en denken soms met weemoed terug aan de tijd, dat we elke dag in zon konden varen. Nooit je hoofd naar buiten steken om het weer te bekijken, maar altijd zon. Wat dit betreft missen we de Middellandse Zee wel.

 

 

13-8-2010 It is not our cup of tea

Dit Engels gezegde, nemen we vandaag letterlijk. Normaal gesproken betekent het “dat het niet je ding is”. We rijden eerst met de bus naar de Schelpentuin. Meer dan 43 jaar huisvlijt en duizenden schelpen rapen, plakken om onder andere een zwaan, een kapel, een waterpunt te bouwen de muren te versieren met vogels en dolfijnen.

De zwaan in de schelpentuin
De droogvallende haven bij St Aubin

Dolfijnen in de schelpentuin
Het is klein en kneuterig. Het geïnde entreegeld ligt gewoon in een open kastje bij de deur. Waar kan dit tegenwoordig nog? Vanaf hier lopen we via een fris met bomen overdekt fiets/wandelpad naar de Lavendeltuinen. Nu hebben we ooit een rodondenderontuin in augustus bezocht en dat was geen succes. Nu lijken we op herhaling te gaan in de lavendelversie.

Alles is kaal en dor. Ze durven hier nog gewoon entreegeld van bijna 5 pond voor te vragen ook. Dat gaat ons te ver en wij nemen hier liever een kop thee met een cake van in het bijbehorende theehuis. De tuin is “zo groot” dat we vanaf de veranda het hele “complex” kunnen bekijken. En welke thee neem je in een lavendeltuin?  Er staat inderdaad lavendelthee met honing op de kaart. Dat gaan we maar eens proberen, maar we krijgen er een vreemde smaak van in de mond. St Aubins BayHet doet mij toch al te zeer denken aan toiletverfrisser. Nee dit is “not my cup of tea”. Via het prachtige nu lekker afdalende pad lopen we naar St. Aubin. De baai waar we 5 dagen geleden voor anker lagen. Nu is de baai zeker door het springtij met het hoogste tijverschil van het jaar (dit kan per springtij verschillen) grotendeels droog. Boten liggen in de modder te wachten tot het water weer stijgt en ze kunnen drijven.

 

 

12-8-2010 The Battle of the Flowers, mooi maar met gebrek aan passie

De sfeer is zeer relaxedHet is vandaag een grote dag voor Jersey. Hun belangrijkste evenement van het jaar: The Battle of the Flowers, het bloemencarnaval staat vandaag te gebeuren. Al weken kan je kaarten kopen. ‘We verwachten duizenden mensen, het is écht ongelooflijk druk’, vertelt het meisje bij de VVV ons. We kunnen ons er op dit eiland nog moeilijk een voorstelling van maken en zijn bang na alle prachtige processies die we in Spanje gezien hebben, dan het ook een beetje tegenvalt. Maar ieder evenement moet je meepakken is ons motto, en daar hebben we nog nooit spijt van gehad. Dus vertrekken we een uur voor de start, gewapend met  2 visstoeltjes naar het terrein. We hebben staanplaatsen, maar “als we vroeg genoeg” waren was er nog wel een muurtje of een plekje “langs de straat” plaats te bemachtingen was ons
De Chinese draak
De radarboot schudt van plezier
De draak wat beter bekekenverteld. Ons gevoel klopt. Er zullen vast duizenden mensen zijn, maar het is echt niet dringen en duwen en een half uurtje van te voren hebben we een perfect plekje langs de route. Er rijden ongeveer 50 wagens in verschillende catagorieën.
De grootste zijn 40-45 feet (ongeveer 12 tot 15 meter) en zeker een enorme Chinese draak, een radarboot, the Thunderbirds en een enorme mierzoete prinssesenwagen zijn absoluut de moeite waard. Er is ook een Nederlandse themawagen, maar kaasjongens, een molen en een muis op de trap. Je moet het maar even maken van bloemen! Hier moet werkelijk weken en dagen werk in gezeten hebben. De sfeer is heerlijk ontspannen, de zon laat zich af en toe zien en er is genoeg moois te
Hier zitten heel wat chrysanten in In deze zwanen zitten heel wat bloemen
zien.  Nou ja, qua praalwagens dan, want voor “menselijk” schoon, moet je werkelijk niet in Engeland zijn. Zelfs de Miss-sen zijn niet eens mooi en wat ons het meest opvalt na meer dan een jaar Spanje is het

totale gebrek aan ritmegevoel en passie. Werkelijk alle dames huppelen uit de maat en elk enthousiasme in een danspasje ontbreekt. Een wijdbeens zittende Oma heeft er zin invissende oma, met dikke spataderen is één van de uitzonderingen. Zij bewijst dat een hoge leeftijd geen belemmering hoeft te zijn voor het maken van veel plezier. Werkelijk een prachtig mens!  Na afloop kunnen we “de drommen mensen’ snel ontvluchten op zoek naar iets te eten. Er is al jaren een strijd tussen Guernsey en Jersey. Dit bord geldt zeker niet voor omaJersey vindt zich zelf zakenlijk, vooruitstrevend en vernieuwd. Op Guernsey wonen de boeren in hun ogen. We verwachten dus een commercieel ingesteld eiland. Maar op DE dag van het jaar, geldt dit blijkbaar allemaal niet. Alle koks van de Pub’s zijn blijkbaar met de optocht mee, of achter de muziek aan, want iets te eten te vinden (op een dag waarop veel toeristen rondlopen??) is niet eenvoudig. Wonder boven wonder vinden we iets, wat ook nog supergoed blijkt te zijn.

 

 

11-8-2010 Shoppen in St. Helier

De regen is eindelijk gestopt en de zon begint weer zachtje te schijnen. Gisteren voelde ik met niet echt top, dus we doen vandaag een dagje rustig aan. Gelukkig liggen de winkels op nog geen 5 minuten lopen van de haven en kan ik mijn nu toch sterk oprukkende nestdrang een beetje bevredigen. Eén ding is zeker: onze kleine matroos krijgt een zeer internationale garderobe. Ondertussen ligt de haven werkelijk stampvol. Volgens de havenmeester is dit drukste week van het jaar. Als er voldoende water op de drempel staat varen de boten in file binnen. Het is vandaag springtij, met een tijverschil van bijna 10 meter. Ongeveer 3 uur voor en na hoog water is de haven in te varen. Daarna zorgt een drempel ervoor dat wij niet in de prut zakken. Bij laag water heb je bijna een klimuitrusting nodig om via de trap  de kade te bereiken. Alle bootjes liggen dan heel ver in de diepte.

 

 

10-08-2010 Wreed uit ons bed gerukt, een aanval op Karel

Het regent hard vanmorgen en het is koud. Met een boek in bed blijven lijkt ons de beste remedie. Opeens voelen en horen we een enorme klap, de boot schudt heen en weer en we horen schreeuwen. Bert springt uit bed, grist een paar kleding stukken van de bank en maakt meteen het luik open. De buren van twee boxen verder zijn bij het uitvaren achterop geknald. Karel met de aluminum poot, onze windvaan, is weer het slachtoffer. Hij hangt er droevig scheef bij. Een kwartiertje later staan ze met hun druipende zeilpakken bij ons aan boord. Ik bel voor de zekerheid even onze verzekerings-maatschappij voor advies. We hebben geen aanvaringsformulier bij ons en krijgen het advies om in ieder geval een verklaring te laten tekenen, dat ze verantwoordelijk zijn voor de schade. Gelukkig spreekt één van de mannen Engels (de andere werkelijk geen woord). We schrijven hun gegevens en een verklaring en laten dit tekenen. Een kopie bij de havenmeester zorgt dat we beiden een exemplaar kunnen houden.

 

 

09-08-2010 Go against the flow (naar St. Helier 3 nm)

De zon schijnt vanmorgen prachtig op de rotsen in onze ankerbaai. Jammer dat met het stijgen van het water ook het schommelgehalte evenredig toeneemt. De zon staat mooi op de baaiVanaf een uur of 7 rollen we ongenadig in onze baai, die ons aan Griekenland doet denken. Ons anker gaat dan ook al bijtijds op. Een prima timing blijkt want we zien vele boten net uit de haven van St. Helier komen en dat biedt hoop op een goed plaatsje. De haven van St. HelierWe worden beloond, want terwijl er verderop boten drie of vier dik gestapeld liggen, kunnen wij zo een lege box in varen. Wat een drukte! Dit is de drukste haven zo’n beetje in de 2 jaar dat we weg zijn geweest. Rond 10.30 uur valt de drempel van de haven droog (het is weer volop rekenen met de stromingen en enorme getijverschillen van bijna 10 meter hier) en is de haven de komende 6 uur niet meer bereikbaar. Als we aan het einde van de middag uit de stad komen is het nog drukker geworden. De haven ligt werkelijk propvol. Ook Peter en Miranda blijken in de middag een geluk bij een ongeluk te hebben. Er liggen zeker 35 boten voor het dok te wachten bij het rondvaren krijgt hij een vislijn in de schroef. Als “troost” zorgt de havenmeester ook voor hun voor een box. Eén steiger verder wordt er nog steeds volop gestapend en de hele avond zien we boten nog moeizaam zoeken naar een beschikbare plaats. Als dat maar goed gaat.

 

 

 

08-08-2010 Het bijna perfecte tochtje (naar Jersey 46 nm)

Een voorspelling van windkracht 3 tot 4, met een aandewindsekoers (60 graden aan de wind). Iil de BrehatDaar moeten we toch iets mee kunnen dachten we. Als de rivier afvaren kijken we nog één keer jaloers naar de boten die bij Ile de Brehat voor anker liggen. De wind staat nu beter, maar wij willen toch graag naar Jersey. De zeilen gaan snel omhoog, maar helaas blijft de wind iets achter. We kunnen wel zeilen, maar het gaat niet hard. Wel de ideale snelheid voor het vangen van makrelen blijkt, want zowel op de Etoile de Mer als bij ons gaat de Een koningsmaal tijdens het zeilenStaan de zeilen goedéne makreel na de andere de emmer in. Ons maaltje voor vanavond is binnen. De wind duwt Äventyr rustig naar Jersey, de zon maakt ons accu’s weer vol en de zee zorgt voor een avondmaal. Zo zien we het graag. Het enige “smetje” op de dag, is dat de motor toch nog 2 uur bij moet omdat we voor het donker voor anker willen liggen. Samen maken we een heerlijke maaltijd van makreel, gegrilde courgette, aardappels uit de oven en sla. De zee is net rustig genoeg om normaal te kunnen eten. Terwijl Äventyr rustig doorzeilt, zien we op de plotter de baai van Jersey steeds dichterbij komen. En dat allemaal tijdens een heerlijke maaltje. Jammer dat dit soort momenten en zeildagen zo zeldzaam zijn. Rond 21.00 valt ons anker in St. Aubins bay en gaat de Engelse gastenvlag het want in.

 


Home
About
Logboek
Video
Onze ervaringen
Gastenboek
Links