Aventyr
op reis
Home
About
Logboek
Video
Onze ervaringen
Gastenboek
Links
Voorbereidingen en vertrekken
Colijnsplaat - Bretagne
Bretagne - La Coruna (En de oversteek van de golf van Biskaje)
Noord Spanje en z'n mooie Ria's
Portugal
Madeira Archipel
Canarische eilanden (Graciosa, Lanzarote, Fuerteventura, Gran Canaria)
Canarische eilanden (Tenerife)
Canarische eilanden (La Gomera)
Canarische eilanden (La Palma)
Canarische eilanden (La Gomera 2009)
Canarische eilanden (Tenerife 2009)
Carnaval de Santa Cruz
Madeira 2009
Oversteek Madeira - Marokko
Marokko
Gibraltar
Andalusië- Zuid Spanje
Costa Blanca- Zuid Spanje
Balearen- Formentera, Ibiza, Mallorca en Menorca
Sardinië
Sicilië
Corfu & Paxos
Lefkas, Kefalonia, Kalamos en Itháki
De golf van Patras naar het kanaal van Korinthe
Peleponessus
Zakynthos & Kefalonia
Malta
Tunesië
Sardinie II, oktober 2009
Balearen II, oktober 2009
Zuid Spanje, oktober 2009
Overwinteren in Zuid Spanje
Terug in Nederland
Terug in Spanje 2010
Zuid Spanje 2010
Algarve
Portugal 2010
Noord Spanje 2010
Terug over de golf van Biskaje
Zuid- en Noord Bretagne
Kanaaleilanden Jersey en Guernsey
Op de terugweg langs Noord Frankrijk en Belgie
Bretagne - La Coruna (En de oversteek van de golf van Biskaje)
16-07-2008 We gaan, de Golf van Biskaje over!
Vanmorgen hebben we het weer nog even bekeken en het ziet er goed uit. Rondom kaap Finisterre (noordkant van Spanje) wordt redelijk veel wind voorspelt maar de rest van de Golf ziet er heel rustig uit. We kijken naar alternatieven voor La Coruna in geval de voorspelde NE 7 wind  bij Cap Finisterre toch eerder zou komen. Met als gevolg hoge zeeën waar we zo’n 5-8 uur in zullen ziten. Met alternatieven achter de hand kunnen we onderweg eventueel besluiten meer naar het oosten te varen. Hier wordt duidelijk minder wind voorspelt. Als alternatieven hebben we Gijon en twee ria’s (Spaanse rivieren) die goed aan te lopen zijn.

Bert stelt samen met Rein de pactor modem in. Na de tegenvallers van gisteren loopt het vandaag van een leien dakje en in middag werkt alles prima. We kunnen mailen en weerkaarten binnen halen. Annette haalt boodschappen voor een aantal dagen. De meeste gunstige plaats hiervoor is Camaret niet, want het is bijna een half uur lopen naar de supermarkt. Rugzak vol en een tas voor de lichtere dingen maar dan lukt het prima.

 

Na een sombere ochtend schijnt de  zon, waardoor de baai van Camaret er meteen anders uit ziet. Het water wordt helderblauw en het strand witter. We eten vroeg en na het afscheid van Rein en Marian, waar we toch 2 hele gezellige weken mee gehad hebben, varen we om 19.15 weg. De volgende aanlegplaats moet Spanje zijn. Vreemd idee 3 nachten en 2 dagen alleen water. Geen land en heel af en toe een andere boot. We beginnen met een rif in het grootzeil en onze grote Genua. Het vaart prima. De wind zakt helaas in en voordat het donker wordt, halen we het zeil weg. Annette gaat daarna naar binnen om te slapen.

 

17-7-2008 Een topdag met dolfijnen en een marinegroet

Bert heeft rond 02.00 uur toch nog het grootzeil gehesen en we zeilen heerlijk. Om 04.00 uur wisselen we de wacht en gaat Bert slapen. Voor mij is van slapen niets gekomen. Ik lag heerlijk, maar het laatste deel zit al tussen mijn oren. Van de medevertrekkers hebben we windkracht 8 gehoord en de voorspelling zijn voor ons iets gunstiger maar toch nog rond windkracht 6-7. We varen met een rif in het grootzeil, om de nacht rustig door te kunnen brengen. Als Bert om 08.00 uur de wacht overneemt gaat dit eruit. Er was weinig wind voorspelt, maar er staat steeds genoeg om heerlijk te kunnen zeilen.

 

Flipper voor de boeg

 

Om 11.00 uur komt Bert enthousiast binnen, dolfijnen. Wel 20 zwemmen er rond de boeg, duiken er onder, zwemmen weg en komen buitelend weer terug. Het water is azuurblauw en de zon schijnt. Hier doen we het voor. De show duurt zeker een minuut of twintig. We eten in de middag rijst met saté. Van Peter en Miranda hebben we ooit geleerd, als het rustig is te eten. Je weet nooit wat het later is. We worden gepasseerd door een Marineschip. Ik zag het schip hard aan komen varen. Hij verlegt zijn koers voor ons. Bert heeft ooit (ook) van Peter gehoord, dat je ze groet door de gastenvlag te laten zakken. Hij laat onze Franse gastenvlag zakken. En jawel. Op het grote schip, met een zwaar kanon voorop, gaat de vlag naar beneden. Kicken! En zij hebben dus een uitstekende uitkijk.
3 meter hoog en buitelen terug de zee in. Het zijn er zeker 15. Ze komen niet dichterbij helaas. We hebben weer radiocontact met Rein en Dennis. Marian is vandaag jarig, maar kunnen haar helaas niet meer persoonlijk feliciteren. Voor onderweg hadden we heerlijke appeltaart meegekregen zodat we toch nog even op haar “feestje” waren.

Tijdens mijn 1e wacht komt het dolfinarium weer tot leven. Ik zie spetters en denk eerst aan walvissen, maar het zijn dolfijnen, ze  springen zeker

De eerste 24 uur op zee zitten erop een prima dag. Ook een etmaal met een hoger gemiddelde als waar we mee gerekend hadden totaal 137 mijl gezeild en bijna niet de motor aan gehad. We waren uitgegegaan van een gemiddelde van 5 mijl per uur.

 

 

 

18-07-2008 Een rustige dag.

We hebben vannacht grotendeels kunnen zeilen. Twee keer is de motor er even bij geweest. Wel is het zwaar bewolkt en miezert het. En de nacht begon zo helder. Bert heeft de hele nacht een boot op 4 mijl afstand op de radar gezien. Het denkt aan de Marineschip. Als ik de wacht overneem om 04.00 zie ik steeds zijn boordlichten. Het zicht is zeer matig. Als het licht wordt verdwijnt het schip. Zouden we vannacht bewaakt zijn door onze Marine vrienden?

 

Om 08.00 uur wisselen we weer van de wacht. Ik heb de eerste slaapperiode weer niet geslapen (het einde blijft maar spoken) en dut nu toch snel in. Bert zit helemaal in het ritme en slaapt zelfs tussendoor tijdens zijn wacht. Iedere 20 minuten staat de wekker. Dan kijkt hij even rond en op de radar en tukt dan weer verder. Zo doen veel solozeilers het ook.

 

Om 10.00 uur hebben we radiocontact  met Dennis en Rein.. De wind is inmiddels gedraaid en minder geworden. Bert zet de gennaker maar die brengt niet het gewenste resultaat. Dan er maar weer af en de motor aan. Het water is glad en er staat en kleine beetje deining. De bewolking wordt minder en de zon komt af en toe. We worden weer getrakteerd op een dolfijnenshow. Nu zitten er ook kleintjes bij. Per 2 komen ze naar de boot zwemmen en springen langs de boeg. Het spektakel blijft iedere keer weer indrukwekkend. We hebben alleen nog geen walvissen gezien. We zien bijna geen enkele boot maar hebben dan een andere zeilboot in zicht. Vreemde gewaarwording.

 

 

De Pactormodem van de ssb-apparatuur werkt prima en Bert haalt de weerkaartjes binnen en verstuurt emails, midden in de Golf van Biskaje. Leuk zijn ook de berichtjes terug. In de middag douchen we in de kuip. Gardenaslang aan de kraan en een heerlijke warme douche. Hiervoor waren een beetje aan het vervuilen. Met kleren aan in en uit bed en weinig gepoedel. Maar nu zijn de haren weer fris en de tandjes gepoetst. Tot nu toe hebben we geluk. Jammer dat we nu even moeten motoren, maar dit hebben we tot nu toe nog maar een uur of 4 hoeven doen deze tocht. We eten lekker een pizza, nemen er maar geen wijntje bij. Sinds we los zijn van Aquaholic staan we een beetje droog.

Even later zien we fontijnen in het water. Walvissen! Wat verder weg, maar toch indrukwekkend. Bert ziet later een rug van de walvis. We wisselen onze grote Genua voor de kleinere keerfok. Vannacht wordt meer wind voorspeld (het horen van windkracht 7, jaagt Annette weer schrik aan). De keerfok kunnen nog iets indraaien en hebben hier ook met windkracht 7 tot 8 mee gevaren.. Om 20.00 uur hebben we weer radio contact. Ik word moed ingepraat door Dennis en Rein. (Dennis: “windkracht 8 is geen probleem hier, het zijn lekkere lange golven”), ook Mark stuurt Annet een mailtje vanuit Dordrecht om haar moed in te praten. Dennis heeft een zelfde optimistische kijk op het leven als Bert. In de avond neemt de wind en hiermee ook de golven steeds meer toe. Van 4, maar 5 tot uiteindelijk windkracht 6. We varen bakstagwind (schuin van achteren) en dat is een perfecte koers. Net voordat het donker wordt zetten we een 2e rif. Bert ‘s inschatting dat de golven door de diepteafname toe gaan nemen in kracht en hoogte en we daardoor te hard gaan surfen blijkt gegrond. Met teveel zeil is alles moeilijk onder controle te houden. Midden in de nacht draaien we zelfs de keerfok iets in. En nog gaat het hard gemiddeld 8-9 knp door het water. De Aventyr heeft het zo naar haar zin dat we er achter komen dat we wel een verstekeling aan boord moeten hebben, de boot resoneert namelijk als een spinnende poes. Of is het Bert die het helemaal naar z’n zin heeft. De maan is prachtig en het zicht uitstekend. We zijn prima getuigd en Karel stuurt er lustig op los. Op de radar zien we steeds een boot dichtbij ons. Bert kan zijn lichten steeds goed zien en alles is onder controle, maar binnen op de radar ziet het toch eng uit. We zijn wel zeer content met de radar en onze plotter. Zeker in de nacht en met slecht zicht is het een fijn gevoel.

 

 

 

19-7-2008 We zijn er !(het Venijn zat in de staart) 

Op spaans grondgebied moet ook de spaanse gastenvlag in top

Om 10.00 uur leggen we moe maar zeer voldaan aan in Darsena de Marina in La Coruna. Er staan 354 mijl op de teller. We kijken terug op een prima oversteek. Grote delen lekker en ontspannend gezeild en zo’n 5 uur inspannend (was overigens wel goed om het gemiddelde weer iets op te krikken). De zon breekt net door en het stoom komt bijna uit onze zeilpakken. Dit is lekker zeg, zon en warmte.

Vannacht was wel pittig. De wind viel wel mee, rond de 6 Bft, maar de golven waren onstuimig. In het begin is het kraakhelder met veel licht van de maan, maar gaande de nacht wordt het bewolkt en donker. Vaak heb ik gedacht aan onze medevertrekkers van de Vida Vagabunda, De Bodyguard en Mi Dushi. Zij hebben dit met windkracht 8 moeten doen. 

Het lastige van de Golf van Biskaje zijn de diepteverschillen. In het laatste stuk gaan we binnen 6 mijl van 5000 meter naar 100 meter. Dit geeft gemene golven. Geen lekkere lange deining, maar korte rommelige golven. Omdat het donker was hebben we de hoogte niet goed kunnen zien. Helaas was op dat moment de maan achter de wolken. We denken zo’n 2,5 tot 4 meter, twee van de golven vonden het nodig om ook onze kuip maar wat schoon te spoelen.  Het grootste deel heeft Karel met de aluminium poot gestuurd (zie ook Onze Bemanning), maar die kon het even niet meer aan. Bert heeft dus een uur of 2 zelf staan te sturen. Eenmaal beschut achter de rotskust wordt de zee weer een rustig en kan Karel weer aan de slag. Later blijkt dat tweetal M10 moertjes om te trimmen niet meer helemaal goed vast zaten. Karel moet namelijk wel een stootje kunnen hebben. De andere boten hebben er in windkracht 8 nog op kunnen vertrouwen.

 

Darsena MarinaIn de haven zelf is het windstil. We worden ontvangen door een uiterste aardige havenmeester. Hij vind het leuk dat Annette een beetje Spaans spreekt. Na het invullen van de formulieren en de ontvangen van de sleutels duiken we ons toch inmiddels wel zoute klamme mandje in, want we zijn beiden doodmoe. Annette van het weinige slapen en Bert van het sturen. En beiden natuurlijk deze nacht niet geslapen. Na een tukkie ga ik aan de was. Inmiddels moet het weer stormvast geknijperd worden, want er giert weer een windkracht 7 door de haven. We lopen een stukje door de stad, eten een heerlijk ijsje en zien dat Maarten en Marscha inmiddels aan boord zijn van hun Vida Vagabunda. We kennen hun van een weercursus van de Toerzeilers. En worden uitgenodigd om bij hun wat te eten heerlijke tapas  en natuurlijk hoort hier een wijntje bij. Toch weer laat duiken we opnieuw ons bed in. Dit leven bevalt ons wel.

20-7-2008 Op zondag op de koffie

Gisterenavond hebben we Henk en Angela ontmoet van Mi Dushi. Het laatste contact hadden we via de ssb. We hebben ze wel gezien op de Vertrekkersdag maar elkaar toen niet gesproken. Door de ssb ken je elkaar toch al een beetje. Zij hebben een heerlijke taart gekocht en vanmorgen zitten we met z’n achten en de koffie met taart. Uiteindelijk loopt het koffiebezoek uit tot 4 uur. Daarna werken we het verslag bij en gaan op zoek naar een internetcafé. We merken dat de site veel gelezen wordt en willen iedereen graag op de hoogte houden van de afloop van onze oversteek over de Golf van Biskaje. Het is vandaag helaas bewolkt weer. We werken de site bij in het café onder het genot van Spaanse tapas, stukken beter als het toilet gebouw op Guernsey. Rond 21.30 uur gaan we nog een “stukje lopen”. Op het “richtingsgevoel” van Bert lopen we naar de Atlantische kant. Helemaal buitenom langs de baai komen we bij de punt. Via het strand lopen we uiteindelijk binnen door binnen 20 minuten terug naar de haven en vinden ook eindelijk DE Tapas straat. We zijn pas om 0.30 uur weer op de boot en hebben onze tijd echt niet in de bar doorgebracht, maar meer dan 2 uur gelopen. Het is een prachtig deel, met een mooi kaap, maar in het donker komt het toch “net” niet goed uit.  We gaan dit deel ook nog maar eens met daglicht bekijken.

 

 

21-7-2008 Maandag wasdag (en gerommel van wasmunten)

We worden gewekt door de zon. Na een maand onderweg te zijn, veel bewolkt en vochtig weer en langere zeetochten wordt alles toch een beetje klam. We gaan aan de grote schoonmaak. Bert haalt alle kussens op dek en inspecteert meteen de voorpunt. De kasten worden ontdaan van meegenomen maar totaal niet gebruikte spullen en kleren en opnieuw opgeruimd. Annette gaat aan de was. Hier hebben ze nogal een apart systeem. Je koopt een muntje voor 2 uur stroom. Je kan dan 2 uur wassen of 1 uur wassen en 1 drogen. Alleen als iemand (per ongeluk) de wasmachine op 2 uur 15 minuten instelt en vervolgens wegloopt, valt het hele proces in duigen. Alles stopt dan. Er geldt wel de etiquette van de waszakken. De waszak die vervolgens klaar staat is daarna aan de beurt. Alleen als die er even ook niet is, doet uiteindelijk de 3e in rij zijn muntje er weer in, zodat de wasmachine weer vrij komt. Daarna begint het geruil met munten. Als dan ook de wasmachine regelmatig vastloopt (het zijn dus blijkbaar niet alleen computers) en je programma’s en tijden zelf maar handmatig aanpast zodat je in ieder geval je was er weer uitkrijgt en ook het nog redelijk droog wordt, is het doen van de was opeens een tijdverslindend middagprogramma geworden. 

Uiteindelijk doet Bert de 3e was in de wasmachine in hun toiletgebouw. Op een muntje van een ander, in de wasmachine voor het doen van de boodschappen en er weer uit als we terugkomen. Zonder een centje pijn (ggrh). Van het toiletgebouw moet je ook niet al te veel voorstellen. Het is portocabin met 2 douches en 2 toiletten. Bij de heren doet het licht het helemaal niet, bij de dames gaat het iedere keer na 2 minuten uit. De douchebakken zijn in een flexibele uitvoering. We dachten zaterdag landziek te zijn, maar het bleek dat de douchebak nogal verend was.
Bert vond het ondertussen ook weer tijd om de kapper met een bezoek te vereren en ging gewapend met het Spaanse woordenboek opstap. Na de hele binnenstad bekeken te hebben was het wel duidelijk dat de kapper op de eerste verdieping zit en hoe kom je daar natuurlijk door de juweliers zaak lopen en achter in de winkel de trap omhoog. Ja en dan gaat het bijna fout, de geoefende zinnetjes hoe ik mijn haar geknipt wil hebben komen er redelijk vloeiend uit. Maar als het antwoord komt krijg ik de indruk dat ze me maar gelijk een haarspoeling (zo grijs is het toch ook niet) en krulspelden wil geven, maar met de internationale gebarentaal komt alles uiteindelijk toch nog goed. Vanavond eten we samen met de bemanningen van de Vida en de Mi Dushi bij ons aan boord.

 

 

22-7-2008 Het wordt ons te heet onder de voeten 
Nee voordat er een verkeerde indruk ontstaat, het teakdek is te heet onder onze voeten. Als we s’ochtends opkomen om buiten te ontbijten staat het zonnetje lekker in de kuip te branden en ongemerkt loopt de temperatuur dan al gauw op na zo’n 28 graden (ons hoor je niet klagen). Na het ontbijt al snel het plan opgevat om lekker naar het strand te gaan. Maar voordat we dat doen gaat Bert nog even na het (internet) café om de site bij te werken en Skype te installeren, zodat we goedkoop naar Nederland kunnen bellen.

Onder het genot van een lekker bakkie café con Leche kan mijn dag niet meer stuk. Helaas loopt het downloaden van de site opnieuw vast en moeten er weer de nodige mailtjes naar de provider gestuurd worden om e.a. te herstellen. Gelukkig verloopt de installatie van Skype iets makkelijker en even later zit ik een ½ uur met mijn moeder te bellen voor € 0,44, zo slecht is internet nog niet. Annette komt ondertussen maar eens kijken waar ik blijf want naast café hebben ze natuurlijk ook cerveza’s ook niet verkeerd gezien de temperatuur ondertussen nog verder was opgelopen. Ja ik begin toch al aardig te wennen aan het Spaanse ritme. 14.00 uur tijd voor siesta ja aan waar kun je dat beter doen als op het strand, de rugzak staat al ingepakt en de baasjes gaan sinds jaren weer eens naar het strand. Is er nog een plekje vrij ??

Heerlijk dat strand alleen nog even een vrij plekje vinden als we komen valt dit nog wel mee maar als we weggaan zou Picasso er trots op zijn zo’n kleurig geheel is het. Overigens best koud die Atlantische oceaan maar na redelijk op temperatuur gekomen te zijn, moeten we er aan geloven en gaan we onze grote tenen laten zwemmen in de oceaan. Uiteindelijk valt het best mee of bij mij de temperatuur nu zo stijgt door de zon of al het vrouwelijk schoon is mij niet duidelijk en zullen we ook nooit weten. Na twee uur wordt het ons toch echt te heet en gaan we verkoeling zoeken op een terras met een ijsje.

Gezien ik Annette twee dagen terug s’avonds had meegelokt naar Hercules de vuurtoren, moet deze wandeling vandaag nog maar eens over gedaan worden vindt Annette verschil in temperatuur is toch gauw zo’n twintig graden. Rond La Coruna rijdt ook een leuk toeristisch  treintje elke 20 minuten, maar nee wij gaan een klein stukje lopen Maar goed we klagen niet onderweg nog maar wat extra water gekocht om te voorkomen dat we een zonnesteek oplopen en lopen we gezellig 2,5 uur voordat we terug zijn bij de boot.

Om te voorkomen dat onze reputatie een deuk op zou lopen  de Vida maar uitgenodigd om wijntje te komen drinken. Gezien we beide geen zin hadden om te koken gaan we na de ….  de stad in om lekker Tapas te eten. Blijkt er in de oude binnenstad een  oosterse/ middeleeuwse nachtmarkt te zijn La Coruna bestaat dit jaar 800 jaar en dat wordt deze weken uitbundig gevierd samen met Dia de Santiago op 25 juli. Nou vallen wij even met de neus in de boter erg gezellig en lekker druk. S’ avonds de plannen en weerberichten met de Vida nog afgestemd de weerberichten zijn hier nog veranderlijker als het weer zelf. De Duitse Wetterdienst geeft SW 4-5 op en de Navtec var. 2-3 besloten wordt om morgenochtend het marifoon bericht nog even af te wachten tegen de wind invaren is ook niet wat we voor ogen hebben. 

 

 

23-07-2008 Het is feest in de stad
Als we wakker worden regent het. Toch staan we op om water te tanken en brood te halen. Wie weet vertrekken we zo. De marifoon vertelt ons weer W-ZW 4-5 en dit staat ook op het bericht bij de haven. Regen en kruisen lijkt ons toch niets en we ontbijten op het gemak met spek en eieren.

De Vida denkt er ook zo over. Bert gaat verder met internet en ik sop nog een beetje de boot. Als de zon doorkomt is het met een boek op het dek ook heerlijk. In de haven drijven 2 havenmeesters verschillende (Nederlandse) jachten tot wanhoop. Beschikkend over een enorme hoeveelheid Spaans temperament schreeuwen ze op het laatste moment in welke box ze moeten liggen. Deze box is meestal te klein en dan begint het manoevreren in de smalle ruimte tussen de boxen. De havenmeesters schreeuwen dan nog harder en duwen ze weer af en proberen verdere schade te voorkomen. Meerdere keren slaan we dit “spektakel” gade. Enig overleg is niet mogelijk. Dat had ik al ontdekt tijdens mijn problemen met de wasmachine. 

De avond is voor de nachtmarkt. Honderden kraampjes staan in het oude centrum, met een Middeleeuws of Oosters thema. We worden gelokt door tientallen geuren van wierook, kruiden, specerijen, kramen vol mierzoete Oosterse lekkernijen, vlees op 5 meter ronde barbecues en brood oude eeuwenoude ovens. Bij de geneeskrachtige kruiden denken we nog om een cocktail van kruiden tegen zeeziekte en slapeloosheid te brouwen.
  
De kramen variëren van zwaarden tot wierookpotjes en van pantoffels tot Pinokkio poppen. Er is veel muziek en er lopen straatartiesten. En de sfeer is ontspannen, geen geduw en getrek. Het bier en de wijn smaakt prima, evenals het vlees. Als dit het begin is willen we ook het hoogtepunt van het feest vrijdag wel meemaken. Er staat al dagen een enorm podium op het plein.
 

24-07-2008 Op heilige grond
We maken vandaag gebruik van het openbaar vervoer en gaan naar Santiao de Compostelo; het bedevaartsoord van de Katholieken. Pelgrims uit de hele wereld komen naar de kathedraal. Het is dan ook een enorme drukte. Drommen mensen met rugzakken en wandelstokken. Ik heb nog nooit zo’n rommelige en kleurrijke mensenmassa (in vooral wandelkleding) in een kerk gezien. Er staan zeker 15 biechtstoelen waarvan ook druk gebruik wordt gemaakt. Overal staan, hangen en zitten mensen als de mis begint. Een non zingt prachtig en de akoestiek zorgt voor een bijzonder moment. Groepen niet alleen uit Spanje, maar ook Mexico, Japan en VS worden welkom geheten. Absoluut indrukwekkend. In het hele centrum lopen drommen mensen. Idyllische smalle straten, vele restaurants en oude pleinen maken dat we ons ook hier eeuwen terug wanen. 

 

Vanuit het park hebben we schitterend uitzicht over de kathedraal en voorliggende huizen. We eten poffertjespatat uit een zakje. Het lijkt net dikke patat of een andere aardappelvariant, maar het smaakt naar poffertjes. In het park wordt een kermis opgebouwd, wat een enorme tegenstelling. De integriteit en reinheid van de kathedraal en het schreeuwerige van de kermis. We lopen terug naar de busterminal. Heen hadden we de stadsbus genomen, want toen kwam de regen met bakken uit de hemel. Na een uurtje is het droog geworden. Geen stralende hemel dit keer helaas. Bij de bus blijkt (gelukkig op tijd) dat we nu wel een kaartje bij een loket moeten kopen. Op de heenreis moest dit in de bus. We hebben daarna 3 bussen nodig om uiteindelijk in de goede te zitten. Net als op het vliegveld staan de terminals aangegeven, maar bij onze bestemming stond 11 t/m 18. En dan wordt het zoeken. Natuurlijk is altijd de laatste de juiste. We dutten wat in de bus. De avond brengen weer zoet op de nachtmarkt met gyros, wijn en bier. 

 

25-07-2008 Vroeg naar bed op de feestdag
De hele dag lopen er drommen mensen door de stad. Dat de Spanjaarden vandaag vrij zijn is duidelijk te zien. Zelfs onze stamkroeg (met Wifi) waar het normaal overdag rustig is zit tjokvol. We zijn vol verwachting van de activiteiten, maar veel meer dan de markt waar we al stamgasten zijn, zien we niet. Het podium wordt niet verder afgebouwd. Als ik afreken en de havenmeester vraag welke activiteiten er vandaag zijn, antwoordt hij alleen dat het een feestdag is en dat hij de enige is die vandaag moet werken. Veel wijzer worden we hier dus niet van. Morgen willen we vroeg wel dus we liggen bijtijds in ons mandje. Volgens de Vida is er in de nacht nog muziek geweest maar toen lagen wij al te snurken.


Home
About
Logboek
Video
Onze ervaringen
Gastenboek
Links